سینماسینما، نوید جعفری
تلخ‌ترین واقعه در زندگی بازیگران مطرح و چهره‌ای که در دوره‌ای مورد توجه مخاطبان و کارگردانان بوده‌اند و بازی‌های درخشانی را ارائه داده‌اند، فراموشی است.
فراموشی برای بازیگران که بخشی از زندگی‌شان در دیده شدن و تشویق مخاطبان خلاصه شده است، در حکم مرگی ذهنی و روحی است.
می‌گویند آدمها دوبار می‌میرند؛ یک بار بصورت واقعی و پیش از آن، وقتی فراموش می‌شوند.
فریماه فرجامی ستاره‌ای که در پس از انقلاب به اوج رسید یکی از آن هنرمندان است که خبر بیماری و این روزها به کما رفتنش و نهایت شب قبل درگذشتش دل هر علاقه‌مند سینمایی را به درد می‌آورد.
فریماه فرجامی چهره زیبای زنان پس از انقلاب در سینما بود، سینمایی که ستاره‌هایش به واسطه تحولات جامعه خاموش و خانه‌نشین شدند و در همان دوران او در کنار سوسن تسلیمی و چند چهره محدود با حضور درخشانش به بخشی از خاطره جمعی سینما بدل شد.
از ۱۳۵۵ وارد تئاتر شد و دو سال پس از انقلاب سینما را ادامه داد و در دهه ۸۰ به یکباره رفت تا حضور کوتاهش در لامینور که به زحمت شناخته می‌شد و شرایط جسمی و روحی‌اش اجازه نداد نقش بیشتری داشته داشته باشد.
بازی‌های درخشانی در آثار کیمیایی همانند «خط قرمز»، «سرب» و «تیغ و ابریشم» به جا گذاشت، در فیلم «مادر» علی حاتمی حضوری درخشان و خاطره انگیز داشت در «اجاره نشین‌ها»ی مهرجویی حاضر شد و شاه نقشش را در «پرده آخر» ساخته واروژ کریم مسیحی و «نرگس» رخشان بنی‌اعتماد ایفا کرد (که کاش اسم فیلم هم به نام شخصیت او آفاق نام گرفته بود) اما به یکباره از عالم سینما فاصله گرفت و دور و دورتر شد در مقطعی کاملا فراموش شد و با یک مصاحبه در برنامه هفت باز به یاد آورده شد و دوباره در تاریکی فرو رفت.
فریماه فرجامی در اوج بلوغ حرفه‌ای‌اش و زمانی که مرکز توجه بود به آهستگی محو شد که اگر مانده بود در این سال‌ها می‌توانست لحظات ماندگار بسیاری خلق کند و بی‌تردید کارنامه هنری‌اش پربارتر از این بود اما چهره بی‌رحم سینما اینجا خودش را ثابت کرد و نشان داد چقدر آدمها ساده و زود فراموش می‌شوند مثل بسیاری از هنرمندانی که دیگر کسی یادش نیست آخرین بار در کدام تصویر زندگی کرده‌اند.
سکانس راه رفتنش در افق در «پاییز بلند»، تراشیده شدن موهایش در «سرب»، نگاه غمزده و اشکبارش هنگام دیکته گفتن به برادرش در فیلم «مادر»، آن نگاه سرد رنج دیده آفاق و مرگ تراژیکش در «نرگس»، ویرانی‌اش در «پرده آخر» تصاویر ماندگار حضور اوست که در خاطره سینما باقی خواهد ماند همانگونه که در همه این سال‌ها در یاد مانده بود. خبر رفتنش افسوس را صد چندان می‌کند. خبر رفتنش باز توجه را به او بازگردانده هرچند دیر، خیلی دیر…
۱۰ تیر ۱۴۰۲
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کدام احمد؟/ نگاهی به فیلم «احمد»
- برای خاطره سینما/ روایت شیراز و جشنواره فیلم فجر
- زخم کاری بر پیکر هملت/ نگاهی به سریال «زخم کاری ۲»
- «پایان دنیا» در شیراز به صحنه رفت
- حالا من خود مرگم!/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- ناگریز از زندگی زیر تنها سقف امن/ نگاهی به فیلم «اجارهنشینها»
- شوکرانِ خنده در عزا/ درباره بهروز افخمی
- در جستجوی رویا/ نگاهی به فیلم «بیرویا»
- «تفریق»؛ معلق میان پرسشهای ناتمام
- کپی که برابر اصل نشد/ نگاهی به سریال «حیثیت گمشده»
- تکنولوژی در خدمت جهانِ معنا/ نگاهی به انیمیشن «دریای عمیق»
- سکانس پایانی خانم بازیگر؛ فریماه فرجامی به خانه ابدی بدرقه شد
- از مرگ هنری تا مرگ حقیقی/ به بهانه درگذشت فریماه فرجامی
- پیکر فریماه فرجامی از خانه هنرمندان ایران بدرقه میشود
- روحش بود که از درون به شکل دردناکی شلاق خورده بود/ در یادبود فریماه فرجامی
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سال‌ها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
