سینماسینما، ایلیا محمدینیا
در یکی از روزهای کارگاه تخصصی آواز استاد شجریان یکی از هنرجویان از بازخوانی آثار قدما و در کل آثار سایر خوانندگان پرسید. استاد گفت اگر اثری از منظر تکنیکی و ساختاری در حوزه تصنیف و آواز ایراداتی داشت اما در عین حال در حافظه موسیقایی مردم به هر دلیلی جایگاه ویژهای پیدا کرده بود و مردم دوستش داشتند حق بازخوانی ندارید چرا که با این کار به تصویر ذهنی مخاطب در مواجهه با آن اثر لطمه می زنید. بعد، از اذان موذنزاده اردبیلی یاد کرد که جایگاهی ویژه در نزد مردم دارد و بهتر است هیچگاه بازخوانی نشود.
برنامه نود و عادل فردوسیپور بی شک بی ایراد نیست شاید بارها و بارها منتقدش بودیم اما یادمان نرود بیست سال مردم دنبالش کرده اند و دوستش دارند. سخت است در رسانه ای فراگیر همچون تلویزیون برای مدتی طولانی برنامه ای بسازید که به تکرار نیفتد. مهم نیست که سالها برنامه ای را کش بدهید مثل برنامه ورزش و مردم اما می دانیم که سالها بود و هست که جذابیتش را از دست داده بود مهم این است که هر برنامه حرف های تازه داشته باشید و برنامه نود عادل فردوسیپور داشت.
این که کج سلیقگی و لجبازی مدیران تلویزیون مسبوق به سابقه است. و بر هیچ کس پوشیده نیست امر تازه ای نیست. قصه ربنای استاد شجریان که یادتان هست.
جناب فروغی
نمی خواهم بگویم حق ندارید برنامه نود را تعطیل کنید. مدیرید و صاحب اختیار و همه کاره شبکه سوم ، دارای قدرت بی حد و حصر و گویا پرنفوذ و بی علاقه به علاقهمندی مردم و اقتدارگرا و کاملا احساساتی.
اما حق ندارید حافظه تصویری مردم را با ادامه ساخت نود با گروه و مجری دیگری مخدوش کنید.
بگذارید برنامه نود با عادل فردوسیپور برای او و مردم ما بماند.
ان شاءالله که می توانید.
جناب فروغی
می دانم برایتان مهم نیست برنامه ای بیست سال دوام داشته باشد و در پی این همه سال نه از کیفیتش کم شده باشد و نه از میزان علاقهمندی مردم به آن.
می دانم برایتان مهم نیست که بیست سال دوام یک برنامه تلویزیونی را شاهد باشیم که سلامتش را حفظ کند.
لطفا به جای برنامه نود اگر دلتان خواست برنامه صد یا دویست و.. بسازید.
اما باز تکرار می کنم بگذارید برنامه نود برای مردمی که دوستش دارند با عادل فردوسی پور بماند.
می توانید؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
- به یاد آرش کوردسالی؛ فیلمساز نجیبی که جوانمرگ شد
- از انیمیشنی ناتوان در جذب مخاطب تا ایدههایی هدر رفته و با ساختار تکراری
- یک کمدی شیرین و یک فیلم که فقط کام را تلخ میکند
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- یک کمدی کمرمق، یک داستان واقعی و فیلمی که نامش آن را لو میدهد
- یادداشتی بر «بچه مردم» و «اسفند»/ از روایت دلنشین و شیرین تلخیها تا فیلمنامه چشم اسفندیار
- نقد «صنم» و «آنتیک»/ از چرایی حضور یک فیلم در جشنواره تا اثری که محترم ماند
- توضیح روابط عمومی ساترا درباره برنامه عادل فردوسیپور در آپارات
- گزارشگری فردوسیپور ممنوع شد؟/ مدیرعامل فیلیمو فایل صوتی منتشر کرد
- نقد و بررسی بلندترین پلان-سکانس سینمای مستند ایران
- نمایش «شیرین» کیارستمی در جادوی سینما بنیاد حریری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





