سینماسینما، پوریا ذوالفقاری:
اعلام افزایش ۳۵ میلیاردتومانی بودجه ساخت فیلمهای فاخر از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و طرح دوباره این عبارت در رسانهها یادآور دورانی نه چندان دور است. شاید این یادآوری برای متولیانی که دورانی دشوار از مدیریت فرهنگ و هنر را تجربه میکنند، بد نباشد. عبارت سینمای فاخر شعار رییس سازمان سیمایی دولت دهم بود. رقمهای زیادی هم برای ساخت فیلمهایی که از نظر مدیران با ارزشها و مسائل مربوط به امنیت ملی ارتباط داشت، هزینه شد.
اما متأسفانه هیچ یک از آن آثار نه در انتخابهای منتقدان جایی یافتند، نه فروش بالایی را تجربه کردند که بگوییم مردم دوستشان داشتند و نه خود مدیران توانستند پای آن فیلمها بایستند. به همین دلیل در آخرین سال فعالیت دولت دهم، علیرضا سجادپور روی خط یکی از قسمتهای برنامه هفت آمد و از رویکردی جدید گفت که نشان میداد متولیانی که در سردادن شعار سینمای فاخر از هم سبقت میگرفتند، به شکست آن پروژه پی بردهاند. سجادپور که نمیدانست مدتی بعد باید از سمتش کناره بگیرد گفت رویکرد جدید ما در سازمان سینمایی فیلم فاخر ارزان است. مشخص نشد فیلم فاخر ارزان چیست و مدیران چه تعریفی از آن داشتند.
ولی میشد حدس زد اگر شعار سینمای فاخر از مدیریت سینمایی ادامه مییافت به کجا میرسید. مقصد محتوم این شعار همان سرزمینی بود که در نهایت سینمای معناگرا به برای فرار از سرگردانی در آن رحل اقامت افکند. سینمای معناگرا شعار معاونت سینمایی دولت نهم بود. شعاری که برای تحقق و ساخت مصادیقی متناسب با ان هزینههای زیادی شد ولی باز هم مدیران نتوانستند یک فیلم را به عنوان مصداق تعریفشان از مجموع تولیدات خود معرفی کنند.
در آخرین سال فعالیت دولت نهم محمد حسین صفارهرندی- وزیر فرهنگ و ارشاد وقت- گفت منظور از سینمای معناگرا فیلم سوپراستار (تهمینه میلانی) است. میلانی هم در چند مصاحبه گفت که اصلاً در پی ساخت فیلم معناگرا نبوده. آن اتفاق نشان داد رسیدن از تعریف به فیلم و از مفهوم به مصداق نادرست است. ژانرهای تاریخ سینما اینگونه به وجود امدهاند که ابتدا مجموعهای فیلم با شباهتهایی ساخته شدهاند و بعد در فضاهای فرهنگی و رسانهای و آکادمیک با بررسی آنها و با در نظر گرفتن اشتراکهایشان، عنوانی به ان آثار بار شده است. کسی نگفته فیلم نوآر یا وسترن باید این مشخصهها را داشته باشد و بعد عدهای بروند و بگوشند متناسب با آن دستور فیلم بسازند.
یکی از شعارهای دولت یازدهم تدبیر و امید است. ما هم امید میبندیم در آزمودن آزمودهها تدبیر کنند. سهم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از بودجه فرهنگ زیاد نیست. حیف است بخشی از آن صرف هزینه تولیداتی شود که در نهایت متولیان نتوانند پایش بایستد و ارقامی که میتوانست به تقویت زیرساختها یا حمایت از استعدادهای جدید و جوان اختصاص یابد، در نهایت تبدیل به فیلمهایی فراموش شدنی شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
- بماند به یادگار از دولت وفاق!/ نامه سرگشاده یک مستندساز به رئیس سازمان سینمایی
- خروج کانون کارگردانان سینما از شورای صنفی نمایش/ برای رائد فریدزاده متاسفیم
- بیانیه سازمان سینمایی در پی حمله به صداوسیما
- برگزاری فعالیتهای هنری تا اطلاع ثانوی لغو شد
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- موتمن: سردر سینماهای کشور شبیه تئاتر بولینگ عبدو شده است/ فارابی را تعطیل کنید
- مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی شد
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- سقوط آزاد جشنواره فیلم کوتاه تهران به چاه بیاعتباری
- سینمای استراتژیک به استراتژی سینما تبدیل شود
- ابراز شگفتی هیأت رئیسه خانه سینما از انگیزههای تنظیم کنندگان سند ملی سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت





