سینماسینما، مالک علوی
روزهای پایانی حضور مدیران سینمایی را میتوان اینگونه نوشت و آنها را با این جمله بدرقه کرد؛ شما میراثدار خوبی برای سینمای ایران نبودید.
با تمام مشکلات و پیشامدهایی که در سالهای اخیر وجود داشت، اما نمیتوان به این نکته اذعان نداشت که مدیران سینمایی دولت سیزدهم میراثداران خوبی برای این شاخه از هنر نبودند.
یکی از بزرگترین مضرات این مدیران، بیاعتبار کردن جشنوارههایی بود که سابقا جزو بهترین جشنوارهها در داخل و خارج از کشور بودند؛ جشنوارهای همچون جشنواره جهانی فیلم فجر که با حضور دبیری چون مجتبی امینی به زمین گرم خورد و دیگر امیدی به برپایی این جشنواره نیست، مگر اینکه معجزهای در سینما رخ دهد تا دوباره این جشنواره بتواند خود را به درستی در سطح جهان مطرح کند.
مدیران دولت سیزدهم استاد تحویل گرفتن جشنواره در رده جهانی و تحویل دادن آن در حد محلی بودند. جشنواره جهانی فیلم فجر، جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، جشنواره فیلم مستند که البته تا حدی در اندازههای گذشته خودش برگزار شد و در نهایت جشنواره بزرگ، خوب و پراعتبار فیلم کوتاه تهران.
واقعا از این جشنواره با آن همه شکوه و اعتبار چه چیزی باقی مانده است؟ آیا واقعا این جشنواره اسکار کوالیفای است؟ آیا واقعا در این ۳ سال فیلمسازان مطرحی که بتوان به آینده آنها در سینما امیدوار بود به سینمای ایران معرفی شدهاند؟
از این دست سوالها بسیار است که در نهایت باید کلمه خیر را جلوی این سوالات قرار داد، اما طبق گفته و اظهار نظر خود مدیران و دستاندرکارن انجمن سینمای جوان در این سالها، سوق دادن فیلمسازان به سمت ژانر در فیلمهای کوتاه را میتوان تنها دستاورد آنها دانست؛ دستاوردی که به اذعان بسیاری از فیلمسازان کوتاه توهمی بیش نیست.
سینمای فیلم کوتاه ایران در سالهای قبل از مدیران دولت سیزدهم هم دوران خوبی نداشت و کلا اغلب فیلمها فیلمهایی سیاه و با اغراق از بدبختی مردم ایران بود. سوژههایی که کلا مخاطب خود فیلم کوتاه نیز با آنها غریبه بود. در ۳ سال اخیر از این حجم سیاهی کاسته شده اما عملا این جشنواره به گعدهای برای مدیران و نهادها و سازمانهایی بدل شده که با امتیاز دادن به یکدیگر فقط راه خود را برای ساخت فیلم بلند در این سازمانها و ارگانها فراهم میکنند.
با نگاهی گذارا به هیئت انتخاب این دوره و برندگان جایزه در دورههای قبل کاملا میتوان درک کرد که نوعی قرض نان صورت گرفته که اکنون در حال جبران شدن است و بعد از پایان جشنواره قطعا این تغییر و تحولات و جبران مافات و نان قرض دادنها عیان خواهد شد.
کمی صبر برای رهایی جشنوارههای سینمایی از گعده و گروه و دسته باقی مانده است. با آرزوی موفقیت برای مدیران جدید در حوزه سینما و موفقیت دوباره سینمای ایران در سالها و روزهای پیش رو.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
- بماند به یادگار از دولت وفاق!/ نامه سرگشاده یک مستندساز به رئیس سازمان سینمایی
- خروج کانون کارگردانان سینما از شورای صنفی نمایش/ برای رائد فریدزاده متاسفیم
- بیانیه سازمان سینمایی در پی حمله به صداوسیما
- برگزاری فعالیتهای هنری تا اطلاع ثانوی لغو شد
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- موتمن: سردر سینماهای کشور شبیه تئاتر بولینگ عبدو شده است/ فارابی را تعطیل کنید
- مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی شد
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- سینمای استراتژیک به استراتژی سینما تبدیل شود
- ابراز شگفتی هیأت رئیسه خانه سینما از انگیزههای تنظیم کنندگان سند ملی سینما
- انجمن تهیهکنندگان مستقل سینما مطرح کرد؛ درخواست شفافسازی مالی وزارت ارشاد و سازمان سینمایی
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
