ایام عید فرصتی برایم فراهم کرد تا فیلم‌های مورد علاقه‌ام را ببینم ولی به هر حال از سر ناچاری لحظاتی مخاطب تلویزیون هم بودم. تلویزیون هم همچون مردم در شوک کرونا به سر می‌برد و مخاطبان با یک نوع سردرگمی و بلاتکلیفی در میان برنامه‌های این رسانه مواجه بودند؛ انگار برنامه‌سازان هم مثل خود سیاستگذاران دولت نمی‌دانستند چه کنند و چه بگویند؟ گزارشگر برنامه به خیابان می‌رود و مردم را دور خود جمع می‌کند و مردم در مصاحبه به بقیه توصیه می‌کنند در خانه بمانید! خب عزیزان اگر شما مردم را به در خانه ماندن دعوت می‌کنید خودتان در خیابان چه می‌کنید؟
در این میان غیبت بعضی سریال‌سازان که سالهاست از تلویزیون کناره‌گیری کردند یا حذف شدند و تعدادی که در این ایام کاری برای پخش نداشتند باعث کم شدن کیفیت برنامه‌ها شد. در مجموع کیفیت برنامه‌ها و سریال‌هایی که امسال عید از تلویزیون پخش شد، قانع‌کننده نبود. سریال پایتخت و برنامه‌های عصرجدید و دورهمی همه تحت‌تاثیر بیماری کرونا سرانجام‌های متفاوتی داشتند. سریال «پایتخت» به شکل عجیبی تمام شد، عصر جدید هم ناتمام ماند و بلاتکلیفی مشهودی هم در پخش برنامه دورهمی شاهد بودیم. یک بار اعلام کردند بی‌تماشاگر برگزار می‌شود، بعد معلوم شد با تماشاگر کمتر برگزارش کرده‌اند. یکسری سریال‌هایی هم در شب‌های عید پخش شد مثل هر سال که شبکه‌های تلویزیون برای مخاطبان برنامه داشتند. سال‌های گذشته هم پایتخت پخش می‌شد و امتیاز ویژه‌ای برای تلویزیون محسوب نمی‌شود.
اگر سال‌های قبل‌تر تلویزیون برنامه «مردان آهنین» را پخش می‌کرد امسال و پارسال شاهد برنامه عصر جدید در تلویزیون بودیم. بنابراین نه تنها برنامه‌های تلویزیون عید امسال هیچ فرقی با سال‌های گذشته نداشت که حتی امسال کیفیت برنامه‌ها قابل قبول هم نبود. در برنامه‌های تحویل سال شاهد حضور مهمان‌های غالبا متوسطی بودیم. همه‌چیز نشان‌دهنده این بود که در این برهه حساس، مسوولان این رسانه نتوانستند نقش خود را به خوبی ایفا کنند و اساسا نمی‌دانستند چه باید بکنند و با خودشان بلاتکلیف بودند.
مسوولیت تلویزیون این بود که باید مردم را مشخصا به در خانه ماندن دعوت می‌کرد اما عملا از عهده این کار برنیامد. تجربه ثابت کرده که اگر صداوسیما اراده می‌کرد و می‌خواست می‌توانست مردم را از بیرون آمدن و سفر رفتن منصرف و مجاب به در خانه ماندن کند.
در زمان‌هایی مثل زمان انتخابات رسانه ملی دقیقا اینطور عمل می‌کند؛ می‌داند چگونه سنگ تمام بگذارد و برنامه‌های تبلیغاتی خود را روی ذهن و روان مردم بمباران کند و آنها را به مراسم خاص بکشاند. این نشانگر این است که اگر مسوولان و مدیران رسانه بخواهند توانایی انجام اینطور کارها را دارند. چرا جای دور برویم، نمونه‌اش همین روز سیزده فروردین؛ دیدیم که چگونه با تبلیغات گسترده در تلویزیون و اعمال قدرت انتظامی، خیابان‌ها خلوت شده بود و مردم از خانه خارج نشدند. ولی روز شنبه هفته گذشته دوباره شاهد خیابان‌های شلوغ بودیم و برای مردمی که در شهر تردد می‌کنند، انگار که آب از آب تکان نخورده است، این یعنی در خانه نگه داشتن مردم در دستور کار مسوولان تلویزیون نبود.
تقریبا دو هفته از عید گذشته است. تلویزیون هیچ برنامه تفریحی جذاب و ویژه ای برای مخاطب ندارد و فقط برای عید به چند سریالی که از قبل تدارک دیده بود، اکتفا کرد. اگر قرار است مردم را در خانه نگاه داریم و از سفر منصرف کنیم، چه برنامه تلویزیونی برای آنها داریم؟ برای هفته‌های بعد هم قضیه همین‌طور است.
منبع: گزارش کرونای تلویزیون در قرنطینه؛ روزنامه اعتماد/ یادداشت شفاهی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- رونمایی فیلم مشترک ایران و تاجیکستان؛ جبلی: «ماهی در قلاب» و «پایتخت ۷» پیوند ما و تاجیکستان را در رسانه ملی برجسته کرد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- آیا «پایتخت ۷» حقوق حیوانات را زیرپا گذاشته بود؟
- یک «پایتخت» غیرمعمولی/ فصل هفتم «پایتخت» جزو فصلهای موفق نبود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
