ایام عید فرصتی برایم فراهم کرد تا فیلمهای مورد علاقهام را ببینم ولی به هر حال از سر ناچاری لحظاتی مخاطب تلویزیون هم بودم. تلویزیون هم همچون مردم در شوک کرونا به سر میبرد و مخاطبان با یک نوع سردرگمی و بلاتکلیفی در میان برنامههای این رسانه مواجه بودند؛ انگار برنامهسازان هم مثل خود سیاستگذاران دولت نمیدانستند چه کنند و چه بگویند؟ گزارشگر برنامه به خیابان میرود و مردم را دور خود جمع میکند و مردم در مصاحبه به بقیه توصیه میکنند در خانه بمانید! خب عزیزان اگر شما مردم را به در خانه ماندن دعوت میکنید خودتان در خیابان چه میکنید؟
در این میان غیبت بعضی سریالسازان که سالهاست از تلویزیون کنارهگیری کردند یا حذف شدند و تعدادی که در این ایام کاری برای پخش نداشتند باعث کم شدن کیفیت برنامهها شد. در مجموع کیفیت برنامهها و سریالهایی که امسال عید از تلویزیون پخش شد، قانعکننده نبود. سریال پایتخت و برنامههای عصرجدید و دورهمی همه تحتتاثیر بیماری کرونا سرانجامهای متفاوتی داشتند. سریال «پایتخت» به شکل عجیبی تمام شد، عصر جدید هم ناتمام ماند و بلاتکلیفی مشهودی هم در پخش برنامه دورهمی شاهد بودیم. یک بار اعلام کردند بیتماشاگر برگزار میشود، بعد معلوم شد با تماشاگر کمتر برگزارش کردهاند. یکسری سریالهایی هم در شبهای عید پخش شد مثل هر سال که شبکههای تلویزیون برای مخاطبان برنامه داشتند. سالهای گذشته هم پایتخت پخش میشد و امتیاز ویژهای برای تلویزیون محسوب نمیشود.
اگر سالهای قبلتر تلویزیون برنامه «مردان آهنین» را پخش میکرد امسال و پارسال شاهد برنامه عصر جدید در تلویزیون بودیم. بنابراین نه تنها برنامههای تلویزیون عید امسال هیچ فرقی با سالهای گذشته نداشت که حتی امسال کیفیت برنامهها قابل قبول هم نبود. در برنامههای تحویل سال شاهد حضور مهمانهای غالبا متوسطی بودیم. همهچیز نشاندهنده این بود که در این برهه حساس، مسوولان این رسانه نتوانستند نقش خود را به خوبی ایفا کنند و اساسا نمیدانستند چه باید بکنند و با خودشان بلاتکلیف بودند.
مسوولیت تلویزیون این بود که باید مردم را مشخصا به در خانه ماندن دعوت میکرد اما عملا از عهده این کار برنیامد. تجربه ثابت کرده که اگر صداوسیما اراده میکرد و میخواست میتوانست مردم را از بیرون آمدن و سفر رفتن منصرف و مجاب به در خانه ماندن کند.
در زمانهایی مثل زمان انتخابات رسانه ملی دقیقا اینطور عمل میکند؛ میداند چگونه سنگ تمام بگذارد و برنامههای تبلیغاتی خود را روی ذهن و روان مردم بمباران کند و آنها را به مراسم خاص بکشاند. این نشانگر این است که اگر مسوولان و مدیران رسانه بخواهند توانایی انجام اینطور کارها را دارند. چرا جای دور برویم، نمونهاش همین روز سیزده فروردین؛ دیدیم که چگونه با تبلیغات گسترده در تلویزیون و اعمال قدرت انتظامی، خیابانها خلوت شده بود و مردم از خانه خارج نشدند. ولی روز شنبه هفته گذشته دوباره شاهد خیابانهای شلوغ بودیم و برای مردمی که در شهر تردد میکنند، انگار که آب از آب تکان نخورده است، این یعنی در خانه نگه داشتن مردم در دستور کار مسوولان تلویزیون نبود.
تقریبا دو هفته از عید گذشته است. تلویزیون هیچ برنامه تفریحی جذاب و ویژه ای برای مخاطب ندارد و فقط برای عید به چند سریالی که از قبل تدارک دیده بود، اکتفا کرد. اگر قرار است مردم را در خانه نگاه داریم و از سفر منصرف کنیم، چه برنامه تلویزیونی برای آنها داریم؟ برای هفتههای بعد هم قضیه همینطور است.
منبع: گزارش کرونای تلویزیون در قرنطینه؛ روزنامه اعتماد/ یادداشت شفاهی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- رونمایی فیلم مشترک ایران و تاجیکستان؛ جبلی: «ماهی در قلاب» و «پایتخت ۷» پیوند ما و تاجیکستان را در رسانه ملی برجسته کرد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- آیا «پایتخت ۷» حقوق حیوانات را زیرپا گذاشته بود؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده






