سینماسینما، آرش عنایتی
هفت سال پس از تجربهی موفق ساخت فیلمی پستمدرن با عنوان «پری دریایی» (Mermaid)، آناملیکیان فیلمساز اصالتا اهل باکو، در روسیه فیلمی ساخته با عنوان «ستاره» که از اساس متفاوت نسبت به تجربهی قبلیاش اما به مراتب بهتر از آن است. فیلمی در چارچوب روایتی کلاسیک با داستانی به ظاهر کلیشهای و پایانی که کلیشههایِ قضاوتهایمان را دربارهی فیلم و کاراکترهایش – و شاید انسانهای دیگر- تغییر میدهد.
ماشا، پری دریایی این فیلم، در واقع تن به حبس و کار در آکواریوم کلوپ شبانهای داده تا مخارج جراحیهای زیبایی را بر جایجای اندامش تامین کند. جراحیهایی که سببساز حضورش در سینما شوند. پریدریایی این داستان به عوض رهاندن خطرات و حفاظت، خودش بهانهای برای مخاطرات و تلاشهای جوانی از طبقهی اجتماعی دیگر میشود تا تحت حمایت و حفاظتاش، آرزوی ماشا محقق شود. به این شکل است که ماشا، ستارهای در آسمانِ خانوادهای دیگر میشود تا راه آمده و راه آینده در زندگی را، در پرتوی نورش ببینند و ببینیم!
جدا از تداعیها، تقابلها و تلاقیهای داستان زندگی دو زن از دو طبقهی اجتماعی متفاوت (ماشا و مارگریتا)، بازی کلامی با نام و نتیجهی اخلاقی در خور تامل فیلم؛ اشارات سیاسی (از زندگی طبقهی الیگارشی تا حبس خود خواستهی پیرمرد در خانه از زمان قدرت گرفتن پوتین)، نقدهایش بر رسانه، کلینیکهای زیبایی و درمانی در جامعهی مدرن، نمایشگاههای هنر و واسطهگری آثار هنری و تولیداتشان برای طبقهی برخوردار جامعه و…هنرمندیِ آنا در استفادهی درست از معماری شهری و عناصر بصری کمپوزیسیون، نمود پیدا میکند. جاییکه فضای خانهی سرگئی همچون آکواریومی بزرگتر در دل کلانشهر در برابر زمینهای پیراموناش نمود مییابد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- ماجرایِ ظریفِ وزارت خارجهی سوئیس
- آینهی استاد!
- «بیچاره، پاول بیچاره»؛ جشنِ تشییع!
- «تشخیص: نافرمانی»؛ داستانی آشنا!
- پسا سولاریس!
- فیلم «۹۷۷»؛ پسا سولاریس!
- «شوهر ستاره»؛ حقیقتی منبعث از زندگی و تجربهی زیستهی بخشی از زنان
- به وقت فرعون
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- ذلت ماندن یا لذت رفتن و رستن!
- قابهای رنگین از روزگاری ننگین!/ نگاهی به فیلم ۱۹۷۶
- سقوط قهرمان، فروپاشی جامعه/ نگاهی به فیلم «اعدام»
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان





