سینماسینما، زهرا مشتاق
به محض اینکه خبر شکایت طلاب را دیدم، به دوست نازنینی در قم که از استادان رشته حقوق در دانشگاه هستند، تلفن کردم تا راست و دروغ خبر را مطمئن شوم. خبر درست بود. اما ظاهرا معاون دادستان شکایت را نپذیرفته بودند. نگاه ایشان این بود که پی گیری چنین اخباری، موجب جری شدن و تایید گروه های تندرو خواهد شد. درست می گفتند. اما رسانه ها از این خبر نگذشته و بازتاب وسیعی پیدا کرد.
چنین رویدادی البته از چند منظر قابل تامل و بررسی است. نخست آنکه جامعه هنرمندان به طور عام و سلبریتی ها به طور خاص هماره زیر ذره بین قرار دارند. هر حرکت، رفتار و زندگی حرفه ای و شخصی آنها از سوی پاپاراتزی ها، نشریات و سایت های زرد مورد پیگیری و توجه است و اساسا هیچ خلوتی برای آنها متصور نیست و در عمل حقوق شخصی آنها در بسیاری مواقع پایمال می شود. نکته مهم دیگر آنکه به هر حال افراد مشهور در رشته هایی چون بازیگری و ورزش به شدت مورد توجه بوده و همین توجه آنها را به سمت پوشش های خاص و متفاوت سوق می دهد. چیزی که در تمام دنیا عادی و پذیرفته شده است. قدر مسلم استایل یک بازیگر با یک استاد دانشگاه متفاوت است. هم چنانکه تعداد دنبال کننده های یک جامعه شناس با یک هنرپیشه و یا مدل مشهور قابل مقایسه نیست. باید پذیرفت هر حرفه ای، مناسبت ها و آیین و حتی خرده فرهنگ های خاص خود را دارد. تقریبا در هیچ کشوری، افراد جامعه اش به خاطر نوع لباس پوشیدن یا داشتن یا نداشتن حجاب مورد بازخواست و قضاوت قرار نمی گیرند. خوب یا بد در تمام چهل سال گذشته، جامعه هنرمندان کشور با احترام به قوانین، زندگی حرفه ای و شخصی خود را پیش برده اند. اما اینکه نوع پوشش این بانوان موجب اعتراض آقایان جوان طلاب حوزوی یا برخی دیگر قرار گرفته جای تعجب و بررسی است. در حالیکه بخصوص برای مردان اهل دین امکان ازدواج ساده و آسان دائم و موقت به ویژه در شهری چون قم مهیاست؛ چگونه ممکن است باز هم با دیدن عکس زنان هنرپیشه ایرانی تحریک شده و صدمه روحی ببینند؟ در چنین مواقعی در کشورهای دیگر به جای مراجعه به دادگاه، مستقیم به روانپزشک مراجعه می شود تا گره های روحی مورد واکاوی و کنکاش قرار گیرد.
برای من به عنوان روزنامه نگاری که علاوه بر سینما و هنر، در حوزه اجتماعی نیز می نویسم، پرسشی جدی مطرح می شود و آن این است که چرا و به چه دلیل آقایان اهل دین چنین حساسیت عجیبی درباره زنان و نوع پوشش آنان دارند. چرا و به چه دلیل این تحریک پذیری اجتماعی با دیدن انبوه زنان دستفروش در مترو یا کودکان کار پراکنده در شهر، یا زنان ویژه دیگر، موجب اعتراض و نگرانی آنها نمی شود. پایین بودن آستانه تحریک پذیری برخی که به کلاه و گیره سر و نوع بستن شال و روسری رسیده است، بیش از آنکه مایه حیرت باشد؛ موجب نگرانی بابت بروز مسائل روانی جامعه ای است که از پرداختن به بدیهیات غرایز و به شکل عادی منع شده است.
نمی توان و نمی شود به زور به اعمال قدرت پرداخت. روزی این چرخ دنده های خشک روغن نخورده از هم متلاشی خواهد شد. به تفاوت ها و سلایق مختلف احترام بگذاریم و به جای شکایت، سر در گریبان تفکر فرو بریم که این طریق اولیتر است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- بدنمندی زن در سینما
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «سه رخ»؛ وقتی گاو جاده زندگیات را میبندد
- بیانیه مشترک کانون کارگردانان و اتحادیه تهیهکنندگان سینما/ در کنار بازیگران زن سینمای ایران ایستادهایم
- رییس سازمان سینمایی به خانمها تبریک نگفت/ پیام تبریک خزاعی در پی موفقیت سینماگران در ونیز و مسکو
- پردهخوانیِ شیرینِ رنجهای ناشنیده و ناگفته!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





