۱. برنامه پیش از افطار شبکه سه با اجرای بنیامین بهادری هم تعطیل شد تا تلویزیون باز هم هزینه بالاتری برای حمایت از مدیر شبکه سوم و تصمیمات او بپردازد.
۲. تصمیم تلویزیون درباره اجرای برنامهها توسط بازیگران مشهور سینما همانقدر خام و بدون کارشناسی بود که حالا ممنوعیت ناگهانی اجرا توسط آنها. فکر کنید همین دو ماه پیش در جشنواره جام جم به چندتایشان به عنوان بهترین مجری جایزه دادند و حالا رسما حضورشان را ممنوع میکنند. این تصمیمات متناقض و خامدستانه، خبر از یک بلاتکلیفی جدی مدیریتی میدهد که قابل بررسی است.
۳. معلوم نیست چرا بنیامین را دعوت کردند، چرا با او قرارداد بستند، چرا نامش را رسانهای کردند و چرا به یکباره برنامهاش را لغو کردند! آیا اینها بخشی از یک سناریوی مشخص است؟ به گمانم بله.
آنچه بدیهی به نظر میرسد، آن است که یک مدیرِ بدون سابقه قابل توجه و قطعا شهرتطلب، سناریوی سادهای برای دیدهشدن و سرِ زبان افتادن دارد. دائما ماجرا ساختن و مقابله با چهرههای مقبول و مشهور و انجام حرکات ایذایی درباره آنان تمهید سادهای است که برخی به کار میبندند تا بصورت مداوم نام خود را در رسانه ها و افواه، کنار چهرهها قرار دهند؛ حتی در نقش منفی ماجرا. معمولا هم یک مجموعه کانال و صفحه درفضای مجازی در اختیار دارند که هم آنها را حمایت کنند و هم به تخریب منتقدانشان مشغول شوند. این افراد، شهوت دیده شدن خود را اینگونه اقناع میکنند. این دسته آدمها توی دلشان معتقدند بدنامی از گمنامی بهتر است. البته روش موفقی هم هست. جواب میدهد. الان مدیر مورد اشاره در مدت کوتاهی برای خود اسمی به هم زده و به عنوان حذف کننده این و آن به خاطر سپرده میشود. ظاهرا هم به هدفش رسید، برایش بد نشد. حتما مدیران بالادستی او به این رفتارش آگاهند. لابد یا از کارهایش رضایت دارند و یا زورشان به او نمیرسد که در هر دوحالت وای به حال همه.
۴. نکته مهم آنکه بعید نیست اگر بنیامین به تلویزیون میآمد اجرای موفقی هم داشت؛ صدای خوش و سیمای جذاب او به همراه بیان خوب و تجربه کوتاه بازیگری و ویژگیهای شخصیاش میتوانست برایش امتیاز باشد. اما مسئله مهم آن است که اصلا چرا تلویزیون از مجریان باسابقه خودش استفاده نمیکند؟ چرا مجریان موفقش را یکی یکی حذف کرد و دستش اینچنین خالی شد؟ حسنی کجاست؟ یحیوی کو؟ شهریاری؟ رشیدپور؟ ضابطیان؟ و خیلیهای دیگر کجا هستند؟
۵. به هر روی اگر اوراقچیها میز عادل فردوسی پور در برنامه نود را به یک میوه فروش رباط کریمی میفروشند، چه باک. میزی که شاهد همراهی با مردم بود به دل مردم برگشت. رویش هندوانه میفروشند. خیلی هم مفید است. آن میز جایش توی آن سازمان نبود. اما آنچه مسلم است میز مدیریتی مدیر فلان شبکه به همین کار هم نمیآید. گویا میز عادل را یکی از مردم خریده تا ترمیمش کند و نگه دارد برای روز بازگشت او. میزها هم سرنوشتهای متفاوتی دارند، مثل صاحبانشان.
روزنامه اعتماد. ۲۴ اردیبهشت ۹۸
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- تازهترین ساخته پرویز شهبازی روی میز تدوین
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
نظرات شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر







هندوانه فروش
انسان قدر دان بزرگیست
هندوانه را بشرط میفروشد
چون متاع تقلبی ندارد