پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، یاسمن خلیلى‌فرد
گیتى قاسمى از آن دسته بازیگرانى‌ست که گرچه شاید دیر کشف شده باشد اما حضورش در سینما و تلویزیون در همین چند سال اخیر بسیار مثمرثمر بوده است. قاسمى بازیگرى با پیشینه تئاتر است؛ بازیگرى که بسیارى از ابعاد و وجوه حرفه اش را در عرصه نمایش تقویت کرده و حالا ماحصل آن تجربیات را در عرصه ى تصویر به کار می گیرد و یکى از دلایل درخشش او حتی در نقش هایى بسیار کوتاه همین است. قاسمى در همان فرصت محدودى که دارد از تمام ظرف توانمندى خود براى ارائه بالا و پایین هاى نقش هایش بهره مى گیرد و همین باعث می شود نقشهایى که در شرایط عادى شاید چندان به چشم نیایند با حضور او بیش از حد انتظار دیده شوند.

از نمونه بازى هاى بسیار حرفه اى و در عین حال به یادماندنى قاسمى می توان به «سد معبر» اشاره کرد؛ او در این فیلم در قالب نقشى مکمل آنقدر به جا و به اندازه ظاهر مى شود که حضورش بیش از بازیگران اصلى فیلم به چشم مى آید. از دیگر فیلم هایى که قاسمى در آن خوش درخشید، «ویلایى ها»ست. او نقش یکى از زنان ساکن شهرک جنگى را ایفا مى کند. زنى که در عین معمولى بودنش مشخصه هاى منحصر به فردى هم دارد که او را از دیگر زنان فیلم متمایز مى کنند.

از ویژگى هاى تمام بازیهاى گیتى قاسمى می توان به حفظ وجه رئالیستى آنها اشاره کرد. قاسمى هرگز در بازى هایش -حتا به منظور بیشتر به چشم آمدن- دست به اغراق نمى زند، حتى در نقشهایى مثل نقشش در فیلم «سد معبر» از «شلوغ کاری» پرهیز می کند و با عبور نقش از خود، آن را همان اندازه که باید باشد اجرا مى کند؛ نه بیشتر و نه کمتر و این همان خصوصیتى است که تنها از یک بازیگر مجرب تئاتر می توان انتظار داشت؛ بازیگرى که سالهاى جوانى خود را فارغ از میل شهرت اندوزى و ستاره شدن بر صحنه هاى تئاتر سپرى کرده و آنچه با خود به سینما آورده، کوله بارى از تجربه است.

این ویژگى را می توان در نقش آفرینى او در فیلم «جان‌دار» نیز مشاهده کرد. زنِ فیلم جاندار از هر جهت تحت فشار است و میان میل باطنى خود و زورگویى هاى برادر همسرش گیر کرده و قاسمى این استیصال را بسیار باورپذیر به نمایش گذاشته است.

گیتى قاسمى بابت حضورش در «مترى شیش و نیم» ابراز تأسف کرده است؛ ظاهراً نقش او بنا به دلایلى دچار جرح و تعدیلهایى شده است، با این وجود در همان حضور کوتاه نیز قدرت یک بازیگر کارآزموده را می توان مشاهده کرد؛ بازیگرى که به رقم کوتاهى نقشش تلاشى براى بزرگنمایى آن نمی کند و نقش را به همان شکل قابل انتظار ایفا می کند.

بسیارى از بازیگران خوب سینماى ایران، بازیگران درجه یک تئاتر بوده اند که با ایفاى نقشهاى کوتاه و مکمل به تدریج جایگاه خود را در سینما پیدا کرده اند. شبنم مقدمى، پانته آ پناهى ها، ستاره پسیانى و حتا نوید محمدزاده بازیگرانى هستند که به واسطه پیشینه ى تئاترى شان توانسته اند ایفاگر نقشهایى خاص و منحصر به فرد در سینما باشند.

شاید گیتى قاسمى دیر پا به عرصه تصویر گذاشته باشد اما در همین حضور کوتاه مدت توانسته جایگاهش را تثبیت کند و انتظار مى رود از این پس شاهد نقشهایى پررنگ تر و جدى تر از او در سینما باشیم.