سینماسینما، زهرا مشتاق
هنگامه اخوان پس از سالیان دراز دوری از صحنه ، پائیز ۹۸ در الیزابت هال لندن با گروهی کوچک به اجرای برنامه پرداخت. کنسرت او در میان فستیوال نقش زنان در موسیقی قرار داشت.
او در حالی صدای زیبایش را در یکی از معتبرترین سالن های لندن رها کرد که چه بسا نسل جوان ایرانی او را نمی شناختند و نسل های گذشته نیز او را رفته رفته به فراموشی می سپردند. آواز زیبایی که در اوج جوانی با تصنیف معروف «عاشقی محنت بسیار کشید» پس از ممنوعیت شنیده شدن صدای زنان به عزلت و خاموشی گرایید و تنها شاگردانش بودند که شانس شنیدن صدای او را داشتند و البته چند اجرای محدود مختص به بانوان.
او پس از سال ها در حالی دیده می شود که پیر شده است. بانویی که آواز منحصر به فردش می توانست مایه افتخار هنر ایران زمین باشد، در میان استفتا و اختلاف بسیار علما نابود شد و به تقویم خاطرات فراموش شده نسل دور پیوست؛ بی آن که کسی پاسخگوی این سرمایه معنوی از دست رفته باشد.
آن چه دیدار او را پس از این همه سال غم انگیز و تلخ می کند، بخشی از دندانهای ریخته او بود. البته که لازم نیست در این سن هنوز دندان های طبیعی او حفظ شده باشد. اما آیا هیچ سوالی در ذهن شما ایجاد نمی کند؟ آیا به این فکر نمی کنید که زندگی این بانوی هنرمند چگونه گذشته است؟ آیا از راه تدریس آواز توانسته به آسانی امرار معاش کند؟ آیا احتمالا از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حقوق دریافت می کرده است؟ آیا حقوق او کافی و مهم تر از آن در حد و اندازه شان و جایگاه او بوده است؟ آیا در این سال ها کسی یا کسانی به دلجویی از او رفته اند؟ به حرف ها و یا خواسته هایش توجهی شده است؟ هرگز اراده ای برای گرامیداشت منزلت این هنرمند راستین جهان موسیقی سنتی بوده است؟ و ده ها پرسش دیگر.
در جایی که سالن های تهران و شهرستان های دیگر در اختیار برگزاری کنسرت برای خوانندگان رنگ به رنگ پاپ است، آیا کسی یادی از او می کند؟ و سوالم این است که در میان تابلوهای عریض و طویل تبلیغات برای خوانندگان پاپ خوان که گاهی از دستشان در می رود و پلی بک می کنند و یا صدای سازشان ناکوک می شود و گاه خودشان خارج و فالش می خوانند و در عکس ها و بنرهای چند متری، با لباس های شیک و گران از بزرگراه ها و خیابان ها با دندان سفید لمینیت شده به ما می خندند؛ جایگاه بانویی چون هنگامه اخوان که گرد پیری و فراموشی حتی لبخندش را دزدیده کجاست؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۴۰ خواننده محبوب کشورمان در پلتفرم داخلی فعال شدند
- «تهرانِ عاشق» رونمایی میشود
- وزیر ارشاد: ممنوعیت فعالیت خوانندگان «خبرسازی» است
- به رغم برخوردهای سلیقهای با کنسرتهای استانی؛ کنسرتهای تهران بیوقفه برگزار میشوند
- «عصرجدید» و «جوکر» با موسیقی درست برخورد میکنند؟
- هنر موسیقی همچنان مظلوم
- توقیف یا رفع توقیف سازها؟
- جدیدترین ترانه «علی رویینتن» با صدای «علی حیدری» منتشر شد
- حمید سعید، نوازنده، درگذشت
- جامعه خوابزده در برابر موسیقی
- آخرین نسل دایناسورها/ نقدی بر فیلم «چاووش، از درآمد تا فرود»
- انتقاد تند محسن چاوشی از تلویزیون + عکس
- افشین یداللهی درگذشت
- فعالیت رسمی خواننده مسابقه شبکه «من و تو» در ایران
- جرج مایکل در ۵۳ سالگی درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود





