سینماسینما، زهرا مشتاق
هنگامه اخوان پس از سالیان دراز دوری از صحنه ، پائیز ۹۸ در الیزابت هال لندن با گروهی کوچک به اجرای برنامه پرداخت. کنسرت او در میان فستیوال نقش زنان در موسیقی قرار داشت.
او در حالی صدای زیبایش را در یکی از معتبرترین سالن های لندن رها کرد که چه بسا نسل جوان ایرانی او را نمی شناختند و نسل های گذشته نیز او را رفته رفته به فراموشی می سپردند. آواز زیبایی که در اوج جوانی با تصنیف معروف «عاشقی محنت بسیار کشید» پس از ممنوعیت شنیده شدن صدای زنان به عزلت و خاموشی گرایید و تنها شاگردانش بودند که شانس شنیدن صدای او را داشتند و البته چند اجرای محدود مختص به بانوان.
او پس از سال ها در حالی دیده می شود که پیر شده است. بانویی که آواز منحصر به فردش می توانست مایه افتخار هنر ایران زمین باشد، در میان استفتا و اختلاف بسیار علما نابود شد و به تقویم خاطرات فراموش شده نسل دور پیوست؛ بی آن که کسی پاسخگوی این سرمایه معنوی از دست رفته باشد.
آن چه دیدار او را پس از این همه سال غم انگیز و تلخ می کند، بخشی از دندانهای ریخته او بود. البته که لازم نیست در این سن هنوز دندان های طبیعی او حفظ شده باشد. اما آیا هیچ سوالی در ذهن شما ایجاد نمی کند؟ آیا به این فکر نمی کنید که زندگی این بانوی هنرمند چگونه گذشته است؟ آیا از راه تدریس آواز توانسته به آسانی امرار معاش کند؟ آیا احتمالا از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حقوق دریافت می کرده است؟ آیا حقوق او کافی و مهم تر از آن در حد و اندازه شان و جایگاه او بوده است؟ آیا در این سال ها کسی یا کسانی به دلجویی از او رفته اند؟ به حرف ها و یا خواسته هایش توجهی شده است؟ هرگز اراده ای برای گرامیداشت منزلت این هنرمند راستین جهان موسیقی سنتی بوده است؟ و ده ها پرسش دیگر.
در جایی که سالن های تهران و شهرستان های دیگر در اختیار برگزاری کنسرت برای خوانندگان رنگ به رنگ پاپ است، آیا کسی یادی از او می کند؟ و سوالم این است که در میان تابلوهای عریض و طویل تبلیغات برای خوانندگان پاپ خوان که گاهی از دستشان در می رود و پلی بک می کنند و یا صدای سازشان ناکوک می شود و گاه خودشان خارج و فالش می خوانند و در عکس ها و بنرهای چند متری، با لباس های شیک و گران از بزرگراه ها و خیابان ها با دندان سفید لمینیت شده به ما می خندند؛ جایگاه بانویی چون هنگامه اخوان که گرد پیری و فراموشی حتی لبخندش را دزدیده کجاست؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۴۰ خواننده محبوب کشورمان در پلتفرم داخلی فعال شدند
- «تهرانِ عاشق» رونمایی میشود
- وزیر ارشاد: ممنوعیت فعالیت خوانندگان «خبرسازی» است
- به رغم برخوردهای سلیقهای با کنسرتهای استانی؛ کنسرتهای تهران بیوقفه برگزار میشوند
- «عصرجدید» و «جوکر» با موسیقی درست برخورد میکنند؟
- هنر موسیقی همچنان مظلوم
- توقیف یا رفع توقیف سازها؟
- جدیدترین ترانه «علی رویینتن» با صدای «علی حیدری» منتشر شد
- حمید سعید، نوازنده، درگذشت
- جامعه خوابزده در برابر موسیقی
- آخرین نسل دایناسورها/ نقدی بر فیلم «چاووش، از درآمد تا فرود»
- انتقاد تند محسن چاوشی از تلویزیون + عکس
- افشین یداللهی درگذشت
- فعالیت رسمی خواننده مسابقه شبکه «من و تو» در ایران
- جرج مایکل در ۵۳ سالگی درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





