سینماسینما، زهرا مشتاق
هنگامه اخوان پس از سالیان دراز دوری از صحنه ، پائیز ۹۸ در الیزابت هال لندن با گروهی کوچک به اجرای برنامه پرداخت. کنسرت او در میان فستیوال نقش زنان در موسیقی قرار داشت.
او در حالی صدای زیبایش را در یکی از معتبرترین سالن های لندن رها کرد که چه بسا نسل جوان ایرانی او را نمی شناختند و نسل های گذشته نیز او را رفته رفته به فراموشی می سپردند. آواز زیبایی که در اوج جوانی با تصنیف معروف «عاشقی محنت بسیار کشید» پس از ممنوعیت شنیده شدن صدای زنان به عزلت و خاموشی گرایید و تنها شاگردانش بودند که شانس شنیدن صدای او را داشتند و البته چند اجرای محدود مختص به بانوان.
او پس از سال ها در حالی دیده می شود که پیر شده است. بانویی که آواز منحصر به فردش می توانست مایه افتخار هنر ایران زمین باشد، در میان استفتا و اختلاف بسیار علما نابود شد و به تقویم خاطرات فراموش شده نسل دور پیوست؛ بی آن که کسی پاسخگوی این سرمایه معنوی از دست رفته باشد.
آن چه دیدار او را پس از این همه سال غم انگیز و تلخ می کند، بخشی از دندانهای ریخته او بود. البته که لازم نیست در این سن هنوز دندان های طبیعی او حفظ شده باشد. اما آیا هیچ سوالی در ذهن شما ایجاد نمی کند؟ آیا به این فکر نمی کنید که زندگی این بانوی هنرمند چگونه گذشته است؟ آیا از راه تدریس آواز توانسته به آسانی امرار معاش کند؟ آیا احتمالا از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حقوق دریافت می کرده است؟ آیا حقوق او کافی و مهم تر از آن در حد و اندازه شان و جایگاه او بوده است؟ آیا در این سال ها کسی یا کسانی به دلجویی از او رفته اند؟ به حرف ها و یا خواسته هایش توجهی شده است؟ هرگز اراده ای برای گرامیداشت منزلت این هنرمند راستین جهان موسیقی سنتی بوده است؟ و ده ها پرسش دیگر.
در جایی که سالن های تهران و شهرستان های دیگر در اختیار برگزاری کنسرت برای خوانندگان رنگ به رنگ پاپ است، آیا کسی یادی از او می کند؟ و سوالم این است که در میان تابلوهای عریض و طویل تبلیغات برای خوانندگان پاپ خوان که گاهی از دستشان در می رود و پلی بک می کنند و یا صدای سازشان ناکوک می شود و گاه خودشان خارج و فالش می خوانند و در عکس ها و بنرهای چند متری، با لباس های شیک و گران از بزرگراه ها و خیابان ها با دندان سفید لمینیت شده به ما می خندند؛ جایگاه بانویی چون هنگامه اخوان که گرد پیری و فراموشی حتی لبخندش را دزدیده کجاست؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۴۰ خواننده محبوب کشورمان در پلتفرم داخلی فعال شدند
- «تهرانِ عاشق» رونمایی میشود
- وزیر ارشاد: ممنوعیت فعالیت خوانندگان «خبرسازی» است
- به رغم برخوردهای سلیقهای با کنسرتهای استانی؛ کنسرتهای تهران بیوقفه برگزار میشوند
- «عصرجدید» و «جوکر» با موسیقی درست برخورد میکنند؟
- هنر موسیقی همچنان مظلوم
- توقیف یا رفع توقیف سازها؟
- جدیدترین ترانه «علی رویینتن» با صدای «علی حیدری» منتشر شد
- حمید سعید، نوازنده، درگذشت
- جامعه خوابزده در برابر موسیقی
- آخرین نسل دایناسورها/ نقدی بر فیلم «چاووش، از درآمد تا فرود»
- انتقاد تند محسن چاوشی از تلویزیون + عکس
- افشین یداللهی درگذشت
- فعالیت رسمی خواننده مسابقه شبکه «من و تو» در ایران
- جرج مایکل در ۵۳ سالگی درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی





