سینماسینما، امیرعلی نصیری
مجموعه جیران داستانی عاشقانه و تاریخی است که شش سال از زندگی ناصرالدین شاه ـ چهارمین پادشاه قاجار ـ را به تصویر میکشد؛ این ماجرا که در دوران پس از مرگ امیرکبیر و صدراعظم شدن میرزا آقاخان نوری شروع میشود؛ داستان آشنایی و عشق شاه با دختر روستایی به نام خدیجهخانم تجریشی است که به سبب چشمان درشتش، شاه نام «جیران» را بر او نهاد*.
در میان انبوه مجموعههای نمایش خانگی، جیران نکات مثبتی برای من داشت که باعث شد تاکنون از تماشایش پشیمان نشوم:
ـ مهمترین دلیل، حضور فردی در تاریخ با نام خدیجهخانم تجریشی (ملقب به جیران) که همسر موقت شاه بوده است.
ـ یادآوری تاریخی برخی از حوادث؛ مثلاً آقاخان نوری وزیر بعد از امیرکبیر بود و کسی که در قتل او نقش داشت.
ـ عزتالدوله یا ملکزاده (خواهر ناصرالدین شاه) به عقد فرزند آقاخان نوری در آمد.
ـ آشناییزدایی از چهره شاهان قجری؛ بهعنوان فردی بیاراده که کاملاً تحت تأثیر دیگران است.
ـ معنی «صاحبقرانیه» و اینکه لقب ناصرالدین شاه بوده است؛ عنوانی که بر روی کاخ ییلاقی شاه نیز گذاشته شد.
ـ آشنایی با برخی از مشاغل زمان قاجار؛ مانند خواجهباشی یا نظامالملک.
اما نقاط ضعفی نیز دارد که باعث تأسف است و آرزو میکردم به شکل دیگری رقم میخورد تا شاهد نتیجه بهتری بودیم:
ـ چهرهپردازی بازیگران (بهویژه ناصرالدین شاه تا پیش از اصلاح محاسن) مبالغهآمیز و تصنعی است. بهعنوان یک نمونه باورپذیرتر، مجموعه امیرکبیر (سعید نیکپور، ۱۳۶۴) را به یاد بیاورید.
ـ دیالوگ بازیگران و نحوه ادای آنها با زمانهای که در آن میگذرد، همخوانی ندارد؛ مثلاً مقایسه کنید با کمالالملک (زندهیاد علی حاتمی، ۱۳۶۲) که مربوط به برهه تاریخی مشابهی است. کمالالملک در جایی از فیلم میگوید: «دندان کبابخوری ندارم. خوراکم نان و ماست است.» دندان کبابخوری اصطلاحی در گویش تهران قدیم است؛ یعنی نمیتوانم غذای خوب بخورم.
ـ مطمئنم که برای طراحی لباس وقت و بودجه زیادی صرف شده است؛ اما پوشش بازیگران (بهویژه هنروران و لشکریان) بسیار تمیز و اتوکشیده است؛ گویی تازه از خشکشویی در آمدهاند!
ـ در اکثر صحنههای خارجی، گروهی هنرور (در کاخ یا شهر) مدام با چیزی در دست در حال رفت و آمد هستند. بهندرت میتوان مغازهای دید یا فردی که مشغول پیشهای باشد (مقایسه کنید با مجموعه هزاردستان که شاطر و کبابی از شهر به شهرک سینمایی بردند).
ـ در تیتراژ آمده که فیلمبرداری در اماکن تاریخی با نظارت میراث و بدون هر گونه صدمه به آنها بوده است؛ آرزو میکنم که همینطور باشد!
حسن فتحی (نویسنده و کارگردان مجموعه) با تاریخ معاصر بیگانه نیست؛ از ساختههای او مجموعههای شهرزاد، مدار صفر درجه، شب دهم و پهلوانان نمیمیرند نیز در گذشته سپری میشدند. منتظر اثر بعدی او هستم.
* ویکیپدیای فارسی با اندکی تصرف.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- آغاز اکران جهانی «مست عشق» از پاییز
- واکنش نماوا به اظهارات حسن فتحی؛ کلیه تعهدات سریال «ازازیل» انجام شده/به دنبال ایجاد وفاق بین تهیهکننده و کارگردان هستیم
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- با انتشار یک متن گلایهآمیز؛ حسن فتحی از «ازازیل» خداحافظی کرد
- واکنش حسن فتحی به جنجال تبلیغاتی «ازازیل»
- بررسی «ازازیل» و «انجمن اشباح» در شورای صدور مجوز ساترا
- ساختار زدایی جنگ و صلح فتحی؛ انسان مست عشق/ نگاهی به فیلم «مست عشق»
- حسن فتحی: جهانِ پر از طمع و ویرانی را با افعال خود سیاهتر نکنیم
- به مناسبت عید سعید فطر؛ شهاب حسینی، پارسا پیروزفر، بهرام افشاری و هانده اَرچل روی پرده سینماها
- نگاهی به چند مجموعه ماندگار مذهبی؛ چرا این سریالها مدام تکرار میشوند؟
- بازیگران سریال «آهوی من مارال» بیانیه منتشر کردند/ اعلام برائت از حواشی
- سرنوشت نامعلوم آخرین فیلم حسن فتحی/ آیا «مست عشق» بالاخره اکران میشود؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما





