سینماسینما، فریبا اشوئی
بیت کوین ارزی غیرمتمرکز است که وابسته به هیچ کشور یا شرکت خاصی نیست. این که غیرمتمرکز است یعنی اینکه هر کسی در هر جای دنیا فقط کافی است که اراده کند ، با وصل شدن به شبکه بیت کوین جزئی ازاین شبکه شود.
حکایت سینما و تولید فیلم درکشور ما هم، امروز چندان بی شباهت به حکایت این ارز غیر متمرکز نیست. هرکسی در هر مقام و رتبه ای با هر درجه از دانش سینمایی هم که باشد در توهماتش به راحتی گُمان می برد که قادر است یک شبه فیلم ساز شود. کتاب بنویسد. آلبوم آواز و دکلمه بدهد. نمایش روی صحنه ببرد و با همان نمایش هم توریست شود.
اگرآینده بیت کوین را در دنیای مجازی غیرمتمرکز بودن آن تضمین می کند، اضمحلال سینمای کشور را هم در آینده نه چندان دور،همین بی در وپیکربودنش در فضای واقعی رقم خواهد زد. چرا که شبکه بیت کوین اگر به مردم و کاربرانش وابسته است سینمای ماهم بند شده به شماری سلبریتی خود شیفته که از هنرمندی تنها عنوان آن را یدک می کشند.
عمده فعالیت این گروه بظاهر هنرمنداین شده که پیج بخرند. فالوئر جذب کنند. یک شبه پا دردنیای تالیف و ترجمه بگذارند و متعاقبش میتینگ رونمایی کتاب با امضاء برگزار کنند. طلا و جواهر و برج مسکونی و سالن آرایش و فیتنس و رژیم های غذایی تبلیغ کنند و از این آتلیه به آن آتلیه ،عکس های دلبرانه از خود گرفته،آن را انتشار داده و با پولش کاسبی راه بیاندازند. هرچه بیشتر هم دیده می شوند اقبالشان هم بلند تر می شود و از این فیلم بدنه به آن فیلم بدنه نقل مکان می کنند باهمان فیزیک وادا و اطوارها. فقط اسم و عنوانشان است که تغییر می کند. مثلا آن جا گلی است این جا می شود پانته آ.
کاربران شبکه بیت کوین باماینرشان (دستگاههای استخراج) تلاش می کنند تا این شبکه تبادل ارز امن بماند و تولید و تراکنشهای بیت کوین به خوبی انجام شود. این کامپیوترهای ماینر طی فرایند های ریاضی پیچیده، معادلات را حل می کنند و مابه ازای آن بیت کوین پاداش میگیرند. اما در عوض شبکه ماینری سینمای ما دقیقا برعکس این فرمول عمل می کند. بیت کوین های این شبکه (سلبریتی) هرروز بی کیفیت تر و نامرغوب تر از قبل می شوند. فرمول های آنالیز ماینرهای سینمایی بر پایه شعار «هرچه زردتر وپر حاشیه تر، استقبال بالاتر» طراحی و برنامه ریزی شده اند.
آیا وقت آن نشده پیش از آن که فاجعه اصلی رخ دهد و از آن سینما ی ناب و اصیل وسلبریتی های حقیقی و وزینش که با هنرمندی اشان نام آوران جشنواره های جهانی بودند و پیام انسانی فیلم ها را کشور به کشور با خود به ارمغان می بردند، تنها نامی به یادگار بماند، برنامه ماینرهای سینمایی امان را بازنویسی کنیم؟!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- هنرمندان باید بیاثر شوند/ توهین به سلبریتیها برای دیده شدن بیشتر
- آیا هنرمند نباید سیاسی باشد؟
- چرا فیلمسازان ما وقتی میخواهند زنی را توانمند معرفی کنند، او راباسیگار نشان میدهند؟
- دخترخالههای پاپاراتزی
- نظر کمال تبریزی درباره سکوت برخی سلبریتیها پس از حادثه تروریستی زاهدان
- واکنش رامبد جوان به اظهارنظر سلبریتیها درباره مسایل مختلف
- موبایل و تبلت جای دکارت و ولتر را گرفته است/روشنفکران ،سلبریتی ها و فضای مجازی در گفت و گو با «بیژن عبدالکریمی»
- نگاهی به کنشگری سیاسی سلبریتی ها در گفت و گو با «محمدامین قانعی راد»/هنرمندان از پوپولیسم فاصله بگیرند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





