سینماسینما، ترجمه و گردآوری: مهگان فرهنگ
فرناندو فرنان ـ گومز، یکی ازچهره های مهم و مطرح تئاتر، سینما و ادبیات اسپانیا است. چهرهی او در بسیاری از فیلمها تداعی کنندهی سینمای اسپانیا است. او در سینمای اسپانیا تنها یک بازیگر نیست. او تجربههای مهمی هم در نویسندگی و کارگردانی در سینما دارد. فرناندو فرنان گومز در۲۸ آگوست سال ۱۹۲۱ در لیما پرو (آمریکای جنوبی) به دنیا آمد. کارولا فرنانـ گومز مادرش نیز بازیگر بود. او درهمان کودکی به همراه خانواده به اسپانیا بازگشت و پس از جنگ های داخلی در رشته حقوق و فلسفه به تحصیل پرداخت، اما درس را ناتمام گذاشت و به تئاتر مشغول شد و درآنجا با انریکه خاردیل پونسلا آشنا شد. او درباره پونسلا می گوید: «مردی که بیشترین کار را برای من در ابتدای کار انجام داد. هر چند که نوزده سال نداشتم، نمی توانستم در مورد شخصیت هایی که او به من داد، حتی خواب ببینم.»
فرناندو گومز در ۱۹۴۲ وارد دنیای سینما شد و همزمان به فعالیت در تئاتر نیز ادامه داد. او در دهه ۱۹۵۰ شروع به کارگردانی سینما کرد. این بازیگر و فیلمساز مطرح در ۶۴ سال فعالیت هنری در بیش از ۲۰۰ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی بازی کرده است. کمدی های او در تاریخ سینمای اسپانیا دارای اهمیت و در بردارندهی توانایی این بازیگر افسانه ای اسپانیایی است.
او در طول سال ها فعالیت بازیگری در سینمای اسپانیا با برجسته ترین کارگردانان سینمای اسپانیا از جمله ادگار نوئل، کارلوس سائورا، ماریو کاموس، ویکتور اریسه، ریکاردو فرانکو، مانوئل گوتیرس آراگون، خویمه دࣦ آرمین، گونزالو سوارز، خوان آنتونیو باردم، لوئیس گارسیا برلانگا و پدرو آلمادوار همکاری داشته است.
او در سریال معروف اسپانیایی به نام «رامون کاخال» (۱۹۸۲) که درباره پزشک مطرح اسپانیایی بود و موفق به دریافت نوبل شد، در نقش پدر سانتیاگو رامون کاخال ایفای نقش کرد.
او در فیلم«دن کیشوت سوار می شود»، محصول۱۹۷۳، به کارگردانی روبرتو گاوالدون که یک کمدی اسپانیایی – مکزیکی محسوب می شود، در نقش دن کیشوت به ایفای نقش پرداخت. این اثر بر اساس رمان دن کیشوت اثر میگل سروانتس است. فرناندو گومز در همین سال ۱۹۷۳ با بازی در نقش فرناندو در فیلم «روح کندوی عسل»، ساخته ویکتور اریسه و موفقیت هایی که کسب کرد دارای چهره ای جهانی شد. یکی دیگر از کارهای مهم او همکاری با پدرو آلمادوار در فیلم «همه چیز درباره مادرم» محصول سال۱۹۹۱ است. او در این فیلم نقش پدر رزا را داشت. این فیلم برنده جایزههای مهم زیادی از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان، جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان، جایزه بفتا برای بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان و نیز چندین جوایز گویا شد.
فرناندو گومز ۶ جایزهی گویا که بالاترین جایزه سینمایی اسپانیا، است، را در کارنامه خود دارد. همچنین جایزه تئاتر ملی در سال ۱۹۸۵ و جایزه ملی فیلم در سال ۱۹۸۹.
او درسال ۲۰۰۰ خرس افتخار جشنواره بین المللی فیلم برلین را برای سال ها ی فعالیت سینمایی دریافت کرد.
از گومز یازده رمان منتشر شده است، ضمن اینکه او در کارنامه ی خود مقالات و نمایشنامه هم دارد. یکی از رمان های او «سفر به هیچ جا» (ناکجا آباد) است. فرناندو گومز برای فیلم «سفر به هیچ کجا» (ناکجا آباد) ۱۹۸۶ در جشنواره ی گویا اسپانیا جایزه بهترین فیلمنامه و کارگردانی را به خود اختصاص داد. این فیلم بزرگترین ادای احترام او به حرفه اش محسوب میشود. او همیشه در پاسخ به این پرسش که خود را چگونه می بینید، میگوید: «من یک بازیگر – کارگر هستم. بازیگری برای من یک حرفه نبود، بلکه یک شیوه زندگی بود.» (به نقل از گاردین.۲۰۰۷)
او در۱۹۷۷ موفق به دریافت خرس نقره ای برلین برای فیلم «آنکوریت» (معتکف) محصول ۱۹۷۶ شد. این فیلم توسط خوان استلریچ مارچ در ۱۹۷۶ کارگردانی شد و این اولین جایزه بین المللی فرناندو گومز بود. همچنین در سال ۱۹۸۵ جایزه خرس نقره ای برلین را برای فیلم «استیکو» گرفت. او موفق شد برای فیلم «پدربزرگ» محصول سال ۱۹۹۸به کارگردانی خوزه لوییس گارسی جایزه گویا برای بهترین بازیگر مرد فستیوال گویا را به خود اختصاص دهد. این فیلم همان سال نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی زبان اسپانیا بود.
ازجمله آثارمطرح او از دهه پنجاه به بعد که به کارگردانی در سینما و تلویزیون پرداخت، می توان به «دخترم هیلدگارت» (۱۹۷۷)، «مامبرو به جنگ» (۱۹۸۶)، «سفر به هیچ جا» (۱۹۸۶) ،«آفساید» (۱۹۹۱) اشاره کرد. «ممبرو به جنگ رفت» را گومز در ۱۹۸۵ کارگردانی کرد و در این فیلم بازی هم داشت که جایزه ی بهترین بازیگرفستیوال گویا را به خود اختصاص داد.
فیلم «دوچرخه ها برای تابستان است» محصول (۱۹۸۴)، به کارگردانی جیم چاباری و اقتباسی از نمایشنامه فرناندو گومز با همین عنوان است که او را در ۱۹۷۸ نوشته است و تا حد زیادی به جنگ داخلی اسپانیا و خاطرات دوران کودکی او از جنگ های داخلی میپردازد.
او در طول زندگی اش دو ازدواج داشت در ۱۹۴۵ با خواننده و بازیگر ماریا دولورس پرادرا ازدواج کرد و طلاق گرفت حاصل این ازدواج، یک دختر هلنا فرنام گومز، و یک پسر بنام فرناندو بود. او سال ها بعد با اما کوهن که نویسنده، بازیگر و تهیه کننده اسپانیای است ازدواج کرد و تا زمان مرگ، ۲۰۰۷ با او بود. او در۲۱ نوامبر ۲۰۰۷ در مادرید در ۸۶ سالگی درگذشت.
منابع :
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ونیز هشتاد و یکم به پایان راه رسید/ اسامی برگزیدگان
- شیر طلای ونیز به آلمادوار رسید
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ انتظارها از آلمادوار بالا بود، اما…
- «اتاق همسایه» ساخته میشود؛ جولین مور و تیلدا سوئینتن بازیگران فیلم جدید آلمادوار
- سینماسینما/ هنر در حال انحلال در فرهنگ بزمی و تزئینی با مصرف داخلی است/ گفتوگو با ویکتور اریسه، کارگردان «چشمهایت را ببند»
- کودکان، شریک در جنگها و تلخیها/ نگاهی به فیلم «روح کندوی عسل»
- تیم برتون از جشنواره لومیر جایزه گرفت/ عشق به هیولاها و آفرینش
- ایتن هاک و پدرو پاسکال مقابل دوربین آلمادوار/ یک وسترن نیمساعته
- معرفی برندگان پلاتینو/ خاویر باردم و پنهلوپه کروز جایزه گرفتند
- «مادران موازی»؛ نگاهی انتقادی به بخشی از تاریخ اسپانیا
- پدرو آلمادوار؛ کارگردانی که فیلم ساختن در او یک نیاز فیزیولوژیکی بود
- روایت پدرو آلمودوار از «رنج و شکوه» / قصهگویی پرشور با ذهن خسته از جهان
- شاعرانه و شیوا
- معرفی فیلمهای جشنواره ونیز ۲۰۲۱
- افتتاح جشنواره ونیز با فیلمی از پدرو آلمادوار
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
