علی نعیمی :
شامگاه پنجشنبه و بعد از تقریبا یک هفته از اتفاقات جشنواره شصت و نهم فیلم کن و موفقیت فیلم فروشنده در این جشنواره اصغر فرهادی به همراه گروه همراهش به ایران بازگشتند. اصغر فرهادی پیش از این و با نامزدی در بخش بهترین فیلمنامه جایزه اسکار که در سال ۹۰ رخ داد نشان داد هوش بالایی در داستانگویی دارد و بدون شک او یکی از بهترین درامپردازان حرفهای سینمای جهان به حساب میآید.
شهاب حسینی هم که تقریبا از ده سال گذشته تا امروز روند رو به رشد خود را به نمایش گذاشته و با گذاشتن درست قدمهایش در بزنگاههای تاریخی زندگی حرفیاش نشان داد میشود در مقیاس ملی هم جهانی فکر کرد و حرفهای زندگی کرد. حالا که کمی از تب و تاب اولیه این موفقیت سینمایی گذشته و حالا که کمی باد غرور ملی و حس وطن پرستی فروکش کرده است اگر کمی با فاصله نسبت به این اتفاق بایستیم با یک پرسش جدی روبهرو میشویم.
اینکه آیا بازیگران سینمای ایران تواناییهایی که شهاب حسینی در فیلم فروشنده به نمایش گذاشته را در دیگر آثار سینمای ایران میتوانند به نمایش بگذارند؟ آیا واقعا سطح بازیگران مطرح دیگر سینمای ایران از سطح بازیگری شهاب حسینی در آثار متاخرش خیلی پایینتر است که توفیقی در جشنوارههای بینالمللی ندارند؟ جواب این سئوال البته که خیلی ساده است.
سینمای ایران گنجینهای از بازیگران توانمند در نسل گذشته، میانی و حال حاضر است که هر سال چند اثر و کاراکتر منحصربفرد را خلق میکنند. به طور کلی سینمای ایران هر چقدر در فیلمنامه نویسی دارای ضعف بوده و اصغر فرهادی با موفقیتهایش ضرورت توجه به این بخش از حرفه سینما را گوشزد میکند، موفقیت و کیفیت نیمی از آثار مطرح سینمای ایران به واسطه بازیگران حرفهای و روح و جانی که به شخصیتها میدهد، است و این مهم را در آثار برتر سال سینمای ایران میتوان به وضوح دید.
اما چه اتفاقی میافتد که شهاب حسینی و بازی خوبش دیده میشود و بازی دیگر بازیگران سینمای ایران در خوش بینانهترین حالت در جشنوارههای محلی و منطقهای بازخورد دارد؟ در این یادداشت به هیچعنوان قصد نفی بازی و توان شهاب حسینی را ندارم. اما آنچه که بالاتر از توان بازیگری او توانست این جایزه را برایش به ارمغان بیاورد مقوله مغفول مانده دیپلماسی فرهنگی به منزله یک ابزار برای انتقال مفهوم و فرهنگ است.
قطعا چیزی فراتر از توان اصغر فرهادی میتواند او را روی سن مهمترین جشنوارههای سینمایی ببرد و فیلمهایش با زبان و فرهنگهای متفاوت ارتباط برقرار کند. چند سال باید در سیاست برنامهریزی و کار کنیم و درباره تروریسم و خشونت علیه بشریت صحبت کنیم تا جهانیان صدای ما را بشنوند؟ در حالی که در نشست خبری فیلم فروشنده تاثیری که نگاه شهاب حسینی به مقوله هنر و فرهنگ و جایگزین کردن آن با جنگ و خشونت به مراتب بیشتر از وقتی است که یک سیاستمدار پیرامون آن صحبت میکند. نمونه اصغر فرهادی و آثارش نمونه بسیار موفقی از این مقوله است.
دیپلماسی فرهنگی ابزار بسیار قدرتمندی است که میتواند با زبان فرهنگ و هنر و با زبان سینما با مخاطبانش صحبت کند و آنها را نسبت به دنیایی بهتر رهنمود کند. به نظر حالا که بحث جوایز مطرح سینمای جهان مطرح است و فصل جوایز سینمایی در راه است بیشتر میتوان پیرامون آن صحبت کرد و بحث کرد. این یک آغاز است برای یک بحث جدی…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- ما مردم خشونت طلبی نیستم/ تجلیل از خانواده مرحوم گنجی با حضور چهرههای سینمایی در خانه سینما
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- از «رها» تا «پُتک»؛ همکاری جدید شهاب حسینی و حسام فرهمند
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- با حضور شهاب حسینی؛ پیش تولید «دومان» به پایان رسید
- صدور پروانه نمایش برای فیلمهای شهاب حسینی و حسین میرزامحمدی
- «اسپات لایت» با «آبان» میآید
- انصراف شهاب حسینی از انتخابات خانه تئاتر/ هیات مدیره جدید انتخاب شد
- درباره «رها»/ تاراج
- واکنش شهاب حسینی به جوایز جشنواره فجر؛ میلی بودن جشنواره به یقین همگان رسیده است
- یادداشتی برای فیلم «رها»/ جامعه ناکارآمد و پدرهای بیخاصیت
- بیست و سومین جشن حافظ برگزیدگانش را شناخت/ تقدیر از یک عمر فعالیت هنری مرتضی عقیلی
- چهاردهمین حضور بینالمللی «آخرین حرکت»؛ فیلم شهاب حسینی در بخش اصلی فستیوال بزرگ سالرنو ایتالیا
- جایزه جشنواره اسپانیایی به «آخرین حرکتِ» شهاب حسینی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
