علی نعیمی :
شامگاه پنجشنبه و بعد از تقریبا یک هفته از اتفاقات جشنواره شصت و نهم فیلم کن و موفقیت فیلم فروشنده در این جشنواره اصغر فرهادی به همراه گروه همراهش به ایران بازگشتند. اصغر فرهادی پیش از این و با نامزدی در بخش بهترین فیلمنامه جایزه اسکار که در سال ۹۰ رخ داد نشان داد هوش بالایی در داستانگویی دارد و بدون شک او یکی از بهترین درام‌پردازان حرفه‌ای سینمای جهان به حساب می‌آید.
شهاب حسینی هم که تقریبا از ده سال گذشته تا امروز روند رو به رشد خود را به نمایش گذاشته و با گذاشتن درست قدم‌هایش در بزنگاه‌های تاریخی زندگی حرفی‌اش نشان داد می‌شود در مقیاس ملی هم جهانی فکر کرد و حرفه‌ای زندگی کرد. حالا که کمی از تب و تاب اولیه این موفقیت سینمایی گذشته و حالا که کمی باد غرور ملی و حس وطن پرستی فروکش کرده است اگر کمی با فاصله نسبت به این اتفاق بایستیم با یک پرسش جدی روبه‌رو می‌شویم.
اینکه آیا بازیگران سینمای ایران توانایی‌هایی که شهاب حسینی در فیلم فروشنده به نمایش گذاشته را در دیگر آثار سینمای ایران می‌توانند به نمایش بگذارند؟ آیا واقعا سطح بازیگران مطرح دیگر سینمای ایران از سطح بازیگری شهاب حسینی در آثار متاخرش خیلی پایین‌تر است که توفیقی در جشنواره‌های بین‌المللی ندارند؟ جواب این سئوال البته که خیلی ساده است.
سینمای ایران گنجینه‌ای از بازیگران توانمند در نسل گذشته، میانی و حال حاضر است که هر سال چند اثر و کاراکتر منحصربفرد را خلق می‌کنند. به طور کلی سینمای ایران هر چقدر در فیلمنامه نویسی دارای ضعف بوده و اصغر فرهادی با موفقیت‌هایش ضرورت توجه به این بخش از حرفه سینما را گوشزد می‌کند، موفقیت و کیفیت نیمی از آثار مطرح سینمای ایران به واسطه بازیگران حرفه‌ای و روح و جانی که به شخصیت‌ها می‌دهد، است و این مهم را در آثار برتر سال سینمای ایران می‌توان به وضوح دید.
اما چه اتفاقی می‌افتد که شهاب حسینی و بازی خوبش دیده می‌شود و بازی دیگر بازیگران سینمای ایران در خوش بینانه‌ترین حالت در جشنواره‌های محلی و منطقه‌ای بازخورد دارد؟ در این یادداشت به هیچ‌عنوان قصد نفی بازی و توان شهاب حسینی را ندارم. اما آنچه که بالاتر از توان بازیگری او توانست این جایزه را برایش به ارمغان بیاورد مقوله مغفول مانده دیپلماسی فرهنگی به منزله یک ابزار برای انتقال مفهوم و فرهنگ است.
قطعا چیزی فراتر از توان اصغر فرهادی می‌تواند او را روی سن مهم‌ترین جشنواره‌های سینمایی ببرد و فیلم‌هایش با زبان و فرهنگ‌های متفاوت ارتباط برقرار کند. چند سال باید در سیاست برنامه‌ریزی و کار کنیم و درباره تروریسم و خشونت علیه بشریت صحبت کنیم تا جهانیان صدای ما را بشنوند؟ در حالی که در نشست خبری فیلم فروشنده تاثیری که نگاه شهاب حسینی به مقوله هنر و فرهنگ و جایگزین کردن آن با جنگ و خشونت به مراتب بیشتر از وقتی است که یک سیاستمدار پیرامون آن صحبت می‌کند. نمونه اصغر فرهادی و آثارش نمونه بسیار موفقی از این مقوله است.
دیپلماسی فرهنگی ابزار بسیار قدرتمندی است که می‌تواند با زبان فرهنگ و هنر و با زبان سینما با مخاطبانش صحبت کند و آنها را نسبت به دنیایی بهتر رهنمود کند. به نظر حالا که بحث جوایز مطرح سینمای جهان مطرح است و فصل جوایز سینمایی در راه است بیشتر می‌توان پیرامون آن صحبت کرد و بحث کرد. این یک آغاز است برای یک بحث جدی…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- ما مردم خشونت طلبی نیستم/ تجلیل از خانواده مرحوم گنجی با حضور چهرههای سینمایی در خانه سینما
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- از «رها» تا «پُتک»؛ همکاری جدید شهاب حسینی و حسام فرهمند
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- با حضور شهاب حسینی؛ پیش تولید «دومان» به پایان رسید
- صدور پروانه نمایش برای فیلمهای شهاب حسینی و حسین میرزامحمدی
- «اسپات لایت» با «آبان» می‌آید
- انصراف شهاب حسینی از انتخابات خانه تئاتر/ هیات مدیره جدید انتخاب شد
- درباره «رها»/ تاراج
- واکنش شهاب حسینی به جوایز جشنواره فجر؛ میلی بودن جشنواره به یقین همگان رسیده است
- یادداشتی برای فیلم «رها»/ جامعه ناکارآمد و پدرهای بیخاصیت
- بیست و سومین جشن حافظ برگزیدگانش را شناخت/ تقدیر از یک عمر فعالیت هنری مرتضی عقیلی
- چهاردهمین حضور بین‌المللی «آخرین حرکت»؛ فیلم شهاب حسینی در بخش اصلی فستیوال بزرگ سالرنو ایتالیا
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهم‌ترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
