سینماسینما، عباس اقلامی
از همان سکانس اول با جوانی مواجه هستیم که نگرانی در چهره اش مشهود است. او به روشنی می ترسد. در ادامه همین سکانس متوجه می شویم که دختر مورد علاقه اش در تدارک مهاجرت است و این در چهره ی بهمن گودرزی شاعر جوان با شعرهایی غیرقابل چاپ نگرانی ایجاد کرده است. اما فیلم که پیش می رود پای عوامل دیگری به زندگی بهمن باز می شود که عامل ترس و اضطراب اوست.
از جمله بزرگترین ترس از جانب مهندسی است که قلدر مالی شده و چون پول دارد، زور می گوید و اطرافیان خود را می ترساند. از سوی دیگر بهمن هم به واسطه یک اتفاق، قدرت در دستش می افتد و از قضا می خواهد تا ته خط هم برود. تا ته خط تبدیل فرشته به شیطان.
بهنام بهزادی این مضمون محتوایی پرکاربرد در این سال های سینمای ایران را در فیلم جدیدش در فیلمنامه ای که در پرداخت شخصیت ها دور از معیارهای منطقی است به کار گرفته تا مرد میانسال پولداری را نشان دهد که سرانجام قربانی شهوت قدرت خودش می شود و قبل از اینکه کسی به او ضربه بزند، خودش برای خودش دردسر می سازد.
از سوی دیگر در فیلم روند تبدیل شدن جوان شاعری که وقتی گفتنی ها را به شعر می گفت لطیف تر بود، به هیولایی که بی محابا قصد نابود کردن زندگی دیگری را می کند نقاط تاریک زیادی دارد که به این کاراکتر آسیب زده است. این ضعف در سایر شخصیت هایی که گاه چنان کم رنگ پرداخته شده اند که اگر نبودند هم فیلم کمبودشان را حس نمی کرد، تکرار شده است.
من می ترسم از ترس افراد جامعه ای می خواهد بگوید که به یکدیگر اعتماد ندارند و به محض دستیابی به اهرم قدرتی در دست قابلیت این را دارند که غیرقابل پیش بینی و بی رحم شوند. ترسِ نه یکی از دیگری که ترسِ همه از هم. فیلم چنان به نمایش این ترس اهمیت داده که پرداختن به چرایی ترسو شدن را از یاد برده است.
و ناگفته نماند که پای متهم حاضر در فیلم های این روزهای سینمای ایران در این فیلم هم در میان است که فیلمسازان به این متهم وزنی غیرواقعی می دهند تا سبُکی سایر بخش های فیلمشان به چشم نیاید و آن متهم کسی یا چیزی نیست جز؛ فضای مجازی.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
- گفتوگو با مجید مجیدی/ نباید فضا را خشن کنیم
- ای کاش قضاوتی در کار بود/ یادداشتی درباره «قصیده گاو سفید»
- گرمتر بتاب/ یادداشتی درباره «خورشید» مجید مجیدی
- چرا این همه خشم؟! به بهانه میزهای مستطیل شکل جشنواره فجر
- بیمها و امیدها
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





