سینماسینما، الناز راسخ
اعتقاد به دو نیروى خیر و شر ریشه در باورهاى اساطیرى ایرانیان دارد. همیشه تقابل این دو نیرو و غلبه ى یکى بر دیگرى از مضامین اصلى افسانه هاى کهن پارسى بوده است. شاید بیراه نباشد که بگوییم ایرانیان از دیرباز دلیل حرکت هستى و ادامه حیات آن را، ستیز همیشگى این نیروها مى دانسته اند که گاهى تاس ها را به نفع نیروى خیر و گاهى به نفع نیروى شر بر روى زمین مى ریزد.
“پوست” اولین اثر بلند برادران ارک هم بر پایه ى این تقابل اساطیرى شکل گرفته است. داستانى عاشقانه که عاشق و معشوق باید از میان باد، طوفان، آتش، رنج و بیماری که ماحصل ستیز این دو نیرو است، عبور کنند تا در انتهاى قصه همدیگر را در آغوش کشند.
انتخاب داستانى از دل افسانه ها با توجه به اعجاب ها، رازآلودگى ها و پیچیدگى هایى که درون خود دارند، نیازمند جسارتى است که از شناخت عمیق آن افسانه ها و دیارى که مردمش سینه به سینه آن را نقل کرده اند، نشأت مى گیرد. برادران ارک از آنجایى که خود از دیار آذربایجان مى آیند این افسانه ها و فسون جارى در آنها را به خوبى و یا بهتر است بگویم عمیقاً مى شناسند که اگر اینگونه نبود یا نباید دست به چنین انتخابى مى زدند و یا اگر حالا که چنین کرده بودند ترس و عدم اطمینانِ به خود در پلان به پلان کارشان باید دیده مى شد اما عجب آنکه خالق اثرى شده اند که تا پیش از این نمونه اش در سینماى ایران نبوده است.
پوست بیش از آنکه فیلمى در ژانر معمایى یا وحشت باشد اثرى است عاشقانه. شاید حتى بتوان گفت یکى از زیباترین عاشقانه هایى است که در سینماى ایران سروده شده است. افسانه اى از دل متون کهن با نشانه هایى که در جاى درست و در زمان درست در مسیر داستان قرار مى گیرند و با در دست گرفتن نبض مخاطب، او را تا به انتها با خود همراه مى کنند.
بعد از زغال، پوست دومین فیلمى است که مهارت بازیگران آذربایجانى را به رخِ مخاطب تهرانى مى کشد. بازیگرانى که بدون هیچ حرف و حاشیه ى اضافه اى با قدرت روح کلام داستان فیلم و آنچه بر کاراکترهایش مى گذرد را درک کرده اند و در مقابل دوربین به آنها جان بخشیده اند.
در انتها باید بر این موضوع اذعان داشت که موسیقى، قاب بندى ها، کارگردانى، میزانسن، فیلمنامه همه و همه در کنار هم همچون حلقه هاى زنجیرى پا به پای یکدیگر قدم بر مى دارند تا اثرى جذاب، ماندگار و حتى در مواردى قابل تأمل خلق کنند و ذهن مخاطب را برای ساعاتى پس از اتمام فیلم درگیر خود کنند که پُر بیراه نگفته ام اگر بگویم که در آن بسیار موفق بوده اند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستقل ایران در جشنواره کارلوویواری/ ۹ فیلم در بخش مختص ایران نمایش داده میشود
- «پوست»؛ ترجمهای تازه از داستان سحر و ساحری
- از شر طلب عشق نکن/ گفتوگو با بهمن ارک، کارگردان فیلم «پوست»
- معرفی برگزیدگان جشن حافظ
- گفتوگوی تصویری اختصاصی سینماسینما با اسماعیل هویدا، مدیر پردیس سینمایی آستارا/ سینماها امن هستند/ فیلمسوزی مسالهای جدی است
- سه فیلم جدید روی پرده میروند/ اکران «پوست» از ابتدای محرم
- بهرام ارک مطرح کرد/ شرایط ناعادلانهای بر فرهنگ و هنر حاکم است
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- مجوز نمایش سه فیلم سینمایی صادر شد
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت





