سینماسینما، نغمه خدابخش
«پسر انسان» سرگذشت زندگی پرفراز و نشیب مرد تراجنسیتی را روایت میکند که بهدلیل انتخاب خود با چالشهای مهمی روبهروست. «پسر انسان» گوشه ای از سرگذشت افرادی است که به دلیل در اقلیت بودن ناچار به تحمل رنجهایی هستند که دیگران از درک آن عاجزند. درد و رنجهایی که نزدیکانشان مسبب اصلی آنها هستند و به دلیل حمایت نشدن و چه بسا مقابله با این افراد، آنها را به چالشهایی عمیق و دردناک راهی میکنند.
«پسر انسان» حق و حمایت قانونی افراد تراجنسیتی را یادآور میشود در حالیکه جامعه و خانواده ناجوانمردانه رو در روی آنها می ایستد و شرایطی برایشان بوجود می آورد تا به گوشه ای خلوت پناه برده و ذره ذره آب شوند.
«پسر انسان» انسانیت را یادآوری میکند و تاکید بر احترام به انتخاب افراد دارد و مخاطبش را از قضاوت منع میکند.
شخصیت اصلی روایت سالها قبل به تصمیم و انتخاب خود جامه عمل پوشانده و بیپروا رنج انتخابش را پذیرفته تا بهعنوان انسان آنگونه که میخواهد زندگی کند. در این راه از دیدن پدر و مادر محروم مانده و تنها دلخوش به دلبندش است که آن نیز دستاویزی شده به دست اطرافیان برای عذاب دادن بیشتر و بیشتر.
کاراکتر اصلی قصه به ظرافت یک زن (جنسیتی که قبل از عمل داشته) میز صبحانه برای فرزندش آماده میکند و به ابهت یک مرد در برابر حرف زور و حق خوری برادر می ایستد و دوگانگی هویتی خود را به خوبی مدیریت می کند. او عاشقانه، همانند یک مادر، به فرزندش عشق می ورزد و همچون پدر سعی دارد از او در برابر آسیب ها حمایت کند و در این بین چهرهی نگران و مضطرب او که حاکی از رنج های نهانی و ترس از دست دادن تنها دارایی اش است مخاطب را تحت تاثیر قرار می دهد. اکت ها و دیالوگ های تاثیرگذار شخصیت اصلی بیننده را وادار به فکر کرده تا با او و رنج هایش همراه شود. در جایی که کلام قادر به انتقال حس و حال کاراکتر نیست موسیقی بیانگر رنج درونی او می شود و اینچنین سکانس تاثیرگذار درد عمیق از خاطره بازی و کلنجار رفتن با گذشته اش را همگام با نوای موسیقی به نمایش گذاشته و آن را در ذهن مخاطب ماندگار می کند.
«پسر انسان» تنها بازگوکننده ی درد و رنج نیست بلکه تصویرگر عشق و دوست داشتن است. عشق مرد تراجنسیتی به فرزندش که او را بهعنوان مادر زاییده و به عنوان پدر پشتیبانش بوده، به دوستش که سال ها عاشقانه همراهش بوده، به زندگی و امید، به آینده، عشق فرزند به پدری که او را بی مانند می داند، عشق پدر ژنتیکی به فرزندی که سال ها از وجود او بی خبر بوده. احساسات ملموسی که در سراسر فیلم جاریست مانع از قضاوت ناعادلانه ی بیننده درباره هر یک از کاراکترها شده و مشتاقانه و حیرت زده اتفاقات را دنبال می کند. هر یک از شخصیتها محق هستند و در عین حال حق ندارند! هیچیک از شخصیتها نه قهرمانند و نه ضد قهرمان و این نکته ای است که فیلم بر آن تاکید دارد یعنی انسانیت. انسانیتی که فراتر از جنسیت به آن توجه کرده و پیام اصلی روایت است. فیلم به بررسی موضوعات فرهنگی و اجتماعی نیز پرداخته و از سویی به خانواده ای اشاره میکند که فرزندشان را ترک و طرد کرده و وجود او را از ترس آبرو! منکر میشوند. خانواده ای که بهعلت عدم آگاهی باعث ازدواج اجباری دخترشان شده و چون خلاف میل آنها و خلاف عرف جامعه عمل کرده از دیدن نزدیکترین کسان خود محروم میشود و اینگونه نقطه عطف فیلم رقم زده میشود، آگاهی دادن و هشیار کردن بیننده برای رهایی از چارچوبهای نادرستی که در جامعه تعریف شده است. در این بین به تفاوت سهم الارث پسر و دختر اشاره کرده و آن را به نقد میکشد.
پسر انسان با داستانی متفاوت و جسورانه به سوژه ای میپردازد که پیشتر به آن کمتر پرداخته شده. نمونه ی بارز آن فیلم «آیینه های روبرو» است. روایتی از زندگی دختری که تصمیم به انجام عمل تطبیق جنسیتی گرفته، که در نوع خود فیلم قابل توجهی است، اما «پسر انسان» پا فراتر از آن گذاشته تا درد و رنج دختر خانواده را بعد از ازدواج و تطبیق جنسیتی به تصویر بکشد.
آثاری از این دست میتواند تلنگری باشد به سینمای بی رمق این روزها تا هویت و رسالت اصلی سینما را یادآور شد تا به این هنر فراتر از ابزاری صرفا برای سرگرمی نگاه کرد. که تریبونی است برای انعکاس فریاد عده ای که مشقتی را متحمل شده و بخاطر چارچوبهای جامعه ناچار به سرکوب هویت خود هستند، که هنری است برای به تصویر کشیدن تابوهایی که سال هاست گریبانگیر انسان های بی گناه است، که آموزگاری است برای آگاهی انسان های بی خبر از حال همنوعانشان و نقطه عطفی است برای تفکر بیشتر به مقوله انسانیت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- ایستگاه پایانی؛ ایدههایی که هدر رفت و سرمایههایی که بر باد شد
- یادداشتی بر دو فیلم «رها» و «آبستن»/ زخمهای ماندگار و ماندگاری زخمها
- «پسر انسان» نقد و بررسی شد؛ شخصیتهایی که از آگاهشدن دیگران از گذشتهشان، هراس دارند
- پر زرق و برق/ نگاهی به فیلم «آغوش باز»
- یک فانتزی دوست داشتنی/ نگاهی به فیلم «صبحانه با زرافهها»
- هوشمندی در آفرینش موقعیتهای کمیک/ نگاهی به فیلم «تمساح خونی»
- خانه مادربزرگ/ نگاهی به فیلم «تابستان همان سال»
- «پسر انسان» به شیراز میرود
- «پسر انسان» پرفروشترین و پرمخاطبترین فیلم هنروتجربه شد
- تقدیر جشنواره جهانی دانشجو از فیلم «پسر انسان»
- انسانهای برزخی در فیلم «پسر انسان»
- در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «پسر انسان» مطرح شد: هیچکدام از شخصیتها ضدقهرمان نیستند/بحران خانواده اهورا به عدم پذیرش جامعه برمیگردد
- در نشست تخصصی فیلم «پسر انسان» مطرح شد: جنسیت ارجحیت دارد یا انسانیت؟
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





