سینماسینما، یاسمن خلیلیفرد
«ابر بارانش گرفته» به سبک و سیاق دیگر فیلم های مجید برزگر ساخته شده است. فیلمی با ریتمی کند و کش آمده که دیر آغاز می شود و در اوج به پایان می رسد.
فیلم ایده مرکزی جالبی دارد. روش برخورد سارا با بیماران رو به مرگش انتخاب جسورانه ای است. زن، به کاری که انجام می دهد باور دارد و خود را فرشته نگهبان بیمارانش می داند اما پس از سفری که برای پرستاری از یک پیرمرد مرگ مغزی به او محول میشود دیدگاه او نسبت به پدیده ی مرگ و اتانازی بیماران تغییر می کند.
شاید بهتر آن بود که برزگر با حذف بسیاری از حواشی و مقدمه ها یک راست به سراغ موضوع اصلی فیلمش می رفت. به زعم نگارنده، صحنه هایی چون شام خوردن زن و شوهر یا اصلاً مکالمات آن دو هیچ کمکی به فیلم نمی کند. حتا صحنه های گردهمایی پرستاران در غذاخوری بیمارستان نیز زائد و قابل حذف به نظر می رسند. شاید بهتر آن بود که رویکرد روان کاوانه و تا حدودی توصیف گر فیلم در ابتدا خیلی زودتر جای خود را به اتفاق و حادثه می دادند و موقعیت های دراماتیک بسیار زودتر از آنچه می بینیم به قصه تبدیل می شدند. در آن صورت، فیلم به ضرباهنگ درست تری دست می یافت و می توانست تعلیق هایش را در جای مناسب قرار دهد.
«ابر بارانش گرفته» همچون «پرویز» فیلمی شخصیت محور است و طبعاً درونیات آدم های قصه می توانند دلالتگر علل انتخابها، رفتارها و انگیزه هایشان باشند؛ به همین جهت روابط شخصیت اصلی فیلم – سارا- با دیگر شخصیت ها مهم و پیش برنده است. از به جاترین و درست ترین روابط فیلم می توان به رابطه سارا با آریا (نوه شخص رو به موت) اشاره کرد. این رابطه واقعاً درآمده و می تواند بخش هایی از هر دو کاراکتر را تعریف کرده و به تکامل برساند.
نهنگ صورتی که دیدن آن به نحوی رویای همیشگی پدربزرگ بوده و از نگاهی دیگر عامل فرو رفتن او به اغما، یک انتخاب هوشمندانه است و نوعی زنجیره ی ارتباطی میان سارا با پیرمرد. فیلمساز از اشیا در فیلم خود به درستی بهره می گیرد؛ درواقع اشیا رابط دنیای زندگان و مردگان اند و برخی صحنهها اگرچه تاحدودی با بافت رئالیستی فیلم در تضاد به نظر می رسند اما درنهایت موتور محرکی هستند برای ادراکِ بهتر درام از سوی مخاطب.
پیرنگ «ابر بارانش گرفته» بی تردید می توانست پیچیدگی های بیشتری داشته باشد یا دست کم داستان های فرعی مهمی فیلم را از یکنواختی و بی داستانی اش نجات دهند. در شرایط فعلی اما، «ابر بارانش گرفته» سر و گردنی پایین تر از ساخته های قبلی مجید برزگر خصوصاً «پرویز» قرار می گیرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
- گفتوگو با مجید مجیدی/ نباید فضا را خشن کنیم
- ای کاش قضاوتی در کار بود/ یادداشتی درباره «قصیده گاو سفید»
- گرمتر بتاب/ یادداشتی درباره «خورشید» مجید مجیدی
- چرا این همه خشم؟! به بهانه میزهای مستطیل شکل جشنواره فجر
- بیمها و امیدها
- واکنش فرشته طائرپور به عدم حضور عوامل فیلم روز صفر در اختتامیه
- گزارش مردم گریز
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین





