ورنر هرتسوگ فیلمساز سرشناس آلمانی و رودولف هرتسوگ با هم یک فیلم مستند میسازند.
به گزارش سینماسینما به نقل از ورایتی، ورنر هرتسوگ و رودولف هرتسوگ با هم فیلمی با عنوان «آخرین خروج: فضا» را میسازند که مستندی جدید درباره فشار انسان برای استعمار فضا است.
این فیلم را رودولوف هرتسوگ کارگردانی میکند و پدرش ورنر به عنوان تهیهکننده اجرایی او را همراهی میکند. وی راوی فیلم به زبان آلمانی نیز خواهد بود.
تولید این فیلم همین پاییز شروع میشود.
«اسپریت فیلمز» که فیلمهای مستند متعددی را با هرتسوگ تولید کرده که جدیدترین آنها «فایر بال» یا «شهابواره» بود، از تهیه کنندگان فیلم است.
رودولف هرتسوگ در بیانیهای درباره این فیلم گفت: سوالی که فیلم مطرح میکند این است که آیا واقعاً باید ما به کهکشان امید ببندیم و باور داشته باشیم که کهکشان جایی است که پس از اتمام منابع زمین باید بتواند به ما انسانها پناه بدهد؟ وی افزود: من و ورنر به دنبال یافتن پاسخی برای این سوال هستیم.
همراه رودولف در این فیلم یعنی پدرش، فردی است که به افراط برای عقبراندن محدودیتها مشهور است؛ چه در سفر به جنگلها برای ساخت فیلم «فیتزکارالدو» و یا «آگوری، خشم خدا» و یا در سفر به لبه آتشفشانها در فیلمی مانند «در دل جهنم».
مستند «آخرین خروج: فضا» به بررسی این امر میپردازد که چگونه انسانها با کاهش منابع زمین به آسمان شب نگاه میکنند و در تعجب هستند که چه چیزی آنجا وجود دارد و آیا یکی از بیش از ۱۰۰ میلیارد سیاره در کهکشان راه شیری میتواند خانه آینده ما باشد؟
هرتسوگ که اکنون ۷۸ ساله است، با نخستین فیلم بلندش به نام «نشانههای زندگی»، جایزه معتبر خرس نقرهای جشنواره فیلم برلین را در سال ۱۹۶۸ دریافت کرد و جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۸۲ را برای فیلم «فیتزکارالدو» برد. او سال ۱۹۷۵ به خاطر فیلم «معمای کاسپار هاوزر» برنده جایزه ویژه هیات داوران از جشنواره کن شد.
«سرزمین سکوت و ظلمت»، «پژواکهای امپراتوری تاریکی»، «صدای زنگ از ژرفنا»، «دیتر کوچولو باید پرواز کند»، «بهترین دوست من»، «چرخ زمان»، «الماس سفید»، «مرد خرس قهوهای»، «ملاقاتهایی در انتهای جهان»، «غار رویاهای فراموششده» و «مردمان شادمان: یک سال در تایگا» از جمله فیلمهای مستند ورنر هرتسوگ هستند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





