پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

نام مه لقا ملاح، مهناز آرین فرد، اسکندر فیروز، لیلی ارشد، سرور منشی زاده و مریم مرعشی را چندبار در عمرتان شنیده اید؟ اینها در زمره آدم های بزرگ و موثر این مرزوبوم اند.

سینماسینما، کیوان کثیریان ـ نام مه لقا ملاح، مهناز آرین فرد، اسکندر فیروز، لیلی ارشد، سرور منشی زاده و مریم مرعشی را چندبار در عمرتان شنیده اید؟ اینها در زمره آدم های بزرگ و موثر این مرزوبوم اند. در این سرزمین هنوز هستند مردمانی که حتی در تلخ ترین و سخت ترین شرایط، به جای غرزدن، گلایه کردن یا عافیت اندیشی، غمخوارانه همت می کنند، آستین بالامی زنند و تمام تلاششان را می کنند تا باری، حتی کوچک، از دوش هم نوعانشان بردارند یا برای تغییر مثبت محیط اطرافشان تلاش کنند. عملگرایی عاشقانه، عشق به انسان فارغ از مذهب و نژاد، عشق به طبیعت، عشق به زنان و کودکان و سالمندان سرزمین مادری، کمک به هم نوعان بیمار و زمین خورده، فصل مشترک این آدم هاست. آنها معمولاامکان فراهم کردن زندگی بهتری را برای خود دارند ولی خود را وقف خدمت به این مملکت و آدم هایش کرده اند، بی هیچ گونه چشمداشتی. تمام هم وغمشان را به کار می گیرند تا با تمام مشکلات و موانع و محدودیت ها، ایران و جهان جای قابل تحملی برای زندگی شود. گاه بدون ادعا و نمایش و ریا آن قدر کارهای بزرگی می کنند که جز کارستان و شاهکار نامی نمی شود بر آن نهاد. اینها غیرت و احساسات و آدمیت آدم را بدجوری به چالش می کشند. رخشان بنی اعتماد که بی تردید خود، یکی از همین انسان هاست، درباره چند نفر از آنان و فعالیت هایشان فیلم ساخته. افکار بلند و نگاه مادرانه او به مردم سرزمینش همواره ستودنی است. او آن قدر به وظیفه انسانی و نقش اجتماعی خود آگاه است که همواره بیش از آنکه صرفا یک فیلم ساز باشد، در قامت یک فعال اجتماعی اثر گذار ظاهر شده و الحق که موقع شناسی و نکته سنجی بی نظیری دارد. او در ۱۰ سال اخیر تنها یک فیلم بلند ساخته که همان را هم با حاشیه ها و جنجال های گوناگون مواجه کرده اند. اما بنی اعتماد هرگز در این سالیان دست روی دست نگذاشته و حالاکه شرایط فیلم سازی در سینمای داستانی برایش فراهم نیست، تلاش کرده با ساخت مستند، اسناد مهمی از فعالیت آدم های اثرگذار و گمنام حوزه های مختلف را ثبت کند. مستندهای سال های اخیر بنی اعتماد از این منظر، تکان دهنده و باارزش است. مستندهای حیاط خلوت خانه خورشید، همه درختان من، فردا می بینمت الینا و یک ساعت از یک عمر، در ادامه مسیر فیلم سازی بنی اعتماد و در امتداد نگاه اصلاح گرایانه، غمخوارانه و به شدت امیدوارانه اوست. بنی اعتماد با ساخت این مستندها درباره فعالیت هرکدام از این فعالان اجتماعی، با شناساندن خدماتشان، گامی بلند در راه گسترش و نشر فرهنگ کمک به هم نوع و احترام به محیط زندگی برداشته است که شاید درحال حاضر قدر دانسته نشود ولی بی تردید این کار درخشان در تاریخ فرهنگ این سرزمین ثبت خواهد ماند. ای کاش مستندهای او در تیراژ بالابه نمایش درآیند و دیده شوند تا بتوانند آن گونه که لازم است در گستره وسیع، اثر بگذارند. حالابنی اعتماد یک فیلم درخشان و تکان دهنده دیگر درباره یک انسان بزرگ و کار ارزشمندش ساخته است. «آی آدم ها» درباره «زنجیره امید» است. این دو نام را به خاطر بسپارید.

منبع: شرق