به عنوان یک سینماگر انتظار زیادی از مدیریت جدید ندارم جز این که کار قانونی شان را انجام دهند و تحت الشعاع سلیقه های سیاسی جناح های مختلف قرار نگیرند. جامعه سینمای ایران دوره های مختلفی را پشت سر گذاشته و در هر دوره بنا بر سلیقه سیاسی حاکم – چه سلیقه سیاسی آشکار دولت وقت و چه سلیقه پنهانی که ناشی از اعمال نفوذ گروه های مختلف قدرت در مدیریت فرهنگی و سینمایی است – شاهد رفتارهای متفاوتی بوده ایم. چرا که برداشت ها از قانون بعضا متناقض بوده است. با آشنایی که از آقای طباطبایی نژاد و داروغه زاده دارم تفاوت آشکاری در روش مدیریتی آنها پیش بینی نمی کنم و فعلا زود است که قضاوت کنیم عملکرد مدیر جدید آیا به نفع سینماگران خواهد بود یا به نفع خواسته های جریان قدرتی که سهم خواهی ناعادلانه و انتظارات فراقانونی دارند؟
فارغ از مساله مهم برداشت متوازن و منطقی از قانون، یکی از مهم ترین معضلاتی که امروز گریبانگیر سینما شده، ساختار غلط اکران است. این عرصه که محل به ثمر رسیدن تمامی تلاش سینماگران است، ظاهرا دچار مشکلات عدیده ای شده که ناشی از اعمال قدرت سینماداران است. در این عرصه پیش از این تناسب نسبی وجود داشت. یعنی هم جریان تهیه کنندگی و کارگردانی مستقل نفوذ داشتند و هم جریان سرمایه و سینماداری اعم از دولتی و غیردولتی؛ اما امروز عرصه تهیه کنندگی و پخش و سینماداری با هم ترکیب شده و کسانی که در قدیم به عنوان سردمداران صنفی می توانستند تعادلی در حقوق فیلمسازها رعایت کنند به جرگه سینمادارها و دفترپخش دارها پیوسته اند و مطابق منافع صرف سینماداری تصمیم می گیرند، بالطبع در این شرایط سینمای مستقل در خطر است. وقتی من که ظاهرا پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را ساخته ام در ساخت و پیش بینی اکران فیلم بعدی ام دچار مشکل و مضیقه باشم خودتان حساب کنید بقیه چقدر ممکن است گرفتاری داشته باشند؟
مساله مهم دیگری که در طول چند سال اخیر اتفاقا و بعضا به دست متولیان فرهنگی صنف و افراد صاحب فکر و اندیشه ایجاد شده و به سینما لطمه زده، گران شدن بی تناسب تولید است. گرانی سرسام آور عرصه تولید بخصوص در بخش دستمزد بازیگران بسیار فراوان تر از تورمی است که در جامعه داریم. همانطور که اشاره کردم من به عنوان سازنده پرفروش ترین فیلم سینمای ایران بعد از ساخت و اکران «هزارپا» قصد داشتم فیلم نسبتا پربازیگری بسازم اما به دلیل اعلام نرخ های عجیبی که به تبع سرمایه های بعضا نامشروع در بعضی فیلم های خاص که بیشتر به بازیگران پرداخت شده، دچار تردید شدم؛ آن هم در شرایطی که قویا اعتقاد دارم این وظیفه سینماگر نیست که تشکیلات اطلاعاتی راه بیندازد و دستگاه فسادسنج هم ندارد تا پی ببرد که منشا سرمایه فیلمش کجاست! کشف و جلوگیری از هر گونه فساد مالی قطعا وظیفه مراجع ذیصلاح است، بنابراین هر سرمایه ای حق ورود به سینما را دارد به شرط این که به شکل آشکار و مشهود و اعلام شده از مراجع قانونی ناشی از فساد نباشد و بالطبع در این شرایط هم متعهد به نظام کلی اقتصاد سینما باشد و هزینه تولید در سینما را به شکل سرسام آور بالا نبرد.
قطعا این تفکر که یک مدیریت سینمایی معتقد باشد وظیفه او فرهنگی است و اقتصاد سینما به او ربطی ندارد و فقط بگیر و ببند و دستور و تحکم و ممیزی جزو وظایفش است، نه تنها پیشرفتی در ارتباط بدنه سینما با مدیریت ایجاد نمی کند بلکه شاهد پسرفت و ترویج بیشتر بی عدالتی و فساد اقتصادی بیشتر در سینما خواهیم بود.
منبع : روزنامه ایران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- عمومی کردن گفتگوهای انتقادی در هنر سینما؛ میزبانی خانه هنرمندان از نشستی باحضور همایون اسعدیان و ابوالحسن داودی
- گفت وگو با ابوالحسن داودی درباره انتخابات اخیر خانه سینما
- خط و نشانهای دوستان دوام ندارد/ یادداشت ابوالحسن داودی
- ادامه واکنشها به جلسه شورای صنفی نمایش/ دو هشدار متفاوت درباره جایگاه خانه سینما!
- مراسم مجازی یادبود سیامک شایقی برگزار شد/ حکایت آن لبخندهای آرام
- خانه پدری عیّاری، عیار عدالت و قانون/یادداشتی از ابوالحسن داودی
- آیا ابوالحسن داودی ،هزار پا ۲ را می سازد ؟
- توضیح ابوالحسن داودی درباره توزیع عجیب «هزارپا» در شبکه نمایش خانگی
- انتقاد ابوالحسن داودی از تصمیم جدید سازمان سینمایی :اولویت دادن اکران نوروز به فیلمهای جشنواره،تصمیمی احساسی است
- داوودی: قوانین کهنهی وزارت کار برای سینما مناسب نیست
- پارسایی :«هزارپا» با قیمت متعارف عرضه میشود
- انتقاد ابوالحسن داودی از بیتوجهی به سینمای کمدی
- انتقاد کارگردان «هزارپا» از مافیای اکران/ داودی: سر فیلم من را هم بریدند
- ابوالحسن داودی: فساد اخلاقی با شعارهایی که میشنویم جور درنمیآید
- هزار پا تاریخ ساز شد/ هزار پا اولین فیلم تاریخ سینماست که در یک روز بیش از یک میلیارد تومان فروش کرده است
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





