ابوالفضل پورعرب با بیان اینکه ستاره بودن در حرفه بازیگری باید تعریف شود، گفت: مردم تصمیم میگیرند چه کسی در فضای سینما و تلویزیون ستاره شود و در آسمان سینمای ایران ستاره وجود ندارد.
به گزارش سینماسینما، بازیگر سریال «زیرزمین» درباره ستاره بودنش در عرصه سینما و تلویزیون اظهار کرد: ستاره شدن ربطی به فضای مجازی و صحبتهای خود فرد ندارد. بازیگر کارش بازی کردن است و فیلمی را بازی میکند. این مردم هستند که تصمیم میگیرند چه کسی ستاره شود و ستاره شدن یک بازیگر فقط و فقط به مردم مربوط است. دوستانی که الان ستاره سینما و تلویزیون هستند خیلی سختی کشیدند و فقط با صرف بازی کردن، ستاره نشدند. این را هم بگویم در آسمان سینمای ایران ستاره وجود ندارد. همچنین خود من هم هیچوقت ستاره نبودم و فقط بازیگر بودم. سوپراستار و ستاره بودن باید تعریف شود.
بازیگر سریال «زیرزمین» از نحوه ورودش به عرصه بازیگری گفت: سال ۶۰ وارد تلویزیون شدم و چهار سال در برنامه «سینما تئاتر» بهعنوان دستیار کارگردان کار کردم. بعد یک تئاتر کار کردم که دو سال طول کشید. من به سینما فکر نمیکردم چون احساس میکردم موضوع محالی است. خودم را آزار نمیدادم و فکر میکردم سینما قد و قواره و پتانسیل خودش را میخواهد. فیلم «مرز» را که به من پیشنهاد دادند، یک نقش کوتاهی داشتم که مدتها خوابم نمیبرد و آخرش هم بازی نکردم.
پورعرب درباره فعالیت کاری خود در این روزها گفت: در حال حاضر در سریال «۸۷ متر» کیانوش عیاری بازی میکنم که سریال اجتماعی و خانوادگی خوبی است.
بازیگر فیلم سینمایی «عروس» در واکنش به اینکه با بازی در این فیلم توانست گیشه آن روزهای سینما را به دست بگیرد، گفت: اگر من اینقدر مهم بودم و بازتاب بازیگری من اینقدر اهمیت داشت، در موقع بیماریام یک سر به من در بیمارستان میزدند. بیماری سرطان شوخی نیست که به ما بیتوجهی بشود. من نگفتم هیچوقت بازی نمیکنم اما فقط در کارهای دوستانم بازی میکنم. دلیلش هم این نیست که نمیتوانم بازی کنم بلکه شیرینی سینما و آن عطش فیلم بازی کردن برای من کم شده است.
پورعرب از بیمهریهای همکارانش نیز گله کرد و گفت: خسته شدهام از بس شنیدم که من ایدز دارم، بیماری خاص دارم و … حتی هیچکدام از همکاران من در دوران بیماریام از من دلجویی نکردند و حتی خبر مرگ من پخش و خیلی باعث آزردگی خاطرم شد. در این سینما خیلی تلاش کردم و خیلی جاها پشیمان شدم ولی نمیتوانستم به خانوادهام بگویم که من اشتباه کردم که وارد عرصه بازیگری شدم.
او ادامه داد: آن دوران که فعالیت بیشتری میکردم دلم میخواست یکی مانند ابوالفضل پورعرب بیاید تا از او صحبت شود و کمکم از شهرت ترسیدم. من برای این همه حادثه به دنیا نیامده بودم و آرامش بیشتری در زندگی میخواستم. بعضی وقتها تیزر فیلمم که در گذشته بازی کردم پخش میشود؛ اما هیچ اسم و تصویری از من نیست و همه این مسائل برای من ناخوشایند است.
پورعرب درباره حضورش در فیلم «عروس» توضیح داد: وقتی با بهروز افخمی درباره فیلم سینمایی «عروس» صحبت کردم، به من گفت جسارت را در تو میبینم و بعد فیلمنامه «عروس» را به من داد. ابتدا از قبول این کار ترسیده بودم اما با خودم گفتم از پس این کار برمیآیم. بعد از دو یا سه ماه، قرارداد «عروس» را بستم که قراردادم در آن موقع ۳۰ هزار تومان بود. نیکی کریمی را از خودم حرفهایتر میدیدم چون ایشان یک فیلم قبل از من بازی کرده بود و کمتر از من دلهره داشت. بهروز افخمی با من صحبت کرد و خیلی به من کمک کرد.
این بازیگر در پایان گفت: فیلم سینمایی عروس برای من یک تعصب است. اصلاً به شهرت فکر نمیکردم و دوست نداشتم آدم مشهوری بشوم و این حجم از جنجال را در خودم نمیدیدم.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
- تقدیم «ترانهای عاشقانه برایم بخوان» به کیانوش عیاری/ سینما دارای یک زبان مشترک است
- سرنوشت نامعلوم سریال کیانوش عیاری/ چرا تلویزیون ۸۷ متر را گردن نمیگیرد؟
- نشست «بررسی ارتباط میان کتاب و سینما»؛ کیانوش عیاری: نمیدانم اگر سینما نباشد باید چه کار کنم؟
- نگاهی به کارنامه فیلمسازی کیانوش عیاری
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- عیاری یک شگفتی در سینمای ایران است/ کیارستمی و عیاری پیش از هنر سینما، خود را کشف کردند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود





