ابوالفضل پورعرب با بیان اینکه ستاره بودن در حرفه بازیگری باید تعریف شود، گفت: مردم تصمیم میگیرند چه کسی در فضای سینما و تلویزیون ستاره شود و در آسمان سینمای ایران ستاره وجود ندارد.
به گزارش سینماسینما، بازیگر سریال «زیرزمین» درباره ستاره بودنش در عرصه سینما و تلویزیون اظهار کرد: ستاره شدن ربطی به فضای مجازی و صحبتهای خود فرد ندارد. بازیگر کارش بازی کردن است و فیلمی را بازی میکند. این مردم هستند که تصمیم میگیرند چه کسی ستاره شود و ستاره شدن یک بازیگر فقط و فقط به مردم مربوط است. دوستانی که الان ستاره سینما و تلویزیون هستند خیلی سختی کشیدند و فقط با صرف بازی کردن، ستاره نشدند. این را هم بگویم در آسمان سینمای ایران ستاره وجود ندارد. همچنین خود من هم هیچوقت ستاره نبودم و فقط بازیگر بودم. سوپراستار و ستاره بودن باید تعریف شود.
بازیگر سریال «زیرزمین» از نحوه ورودش به عرصه بازیگری گفت: سال ۶۰ وارد تلویزیون شدم و چهار سال در برنامه «سینما تئاتر» بهعنوان دستیار کارگردان کار کردم. بعد یک تئاتر کار کردم که دو سال طول کشید. من به سینما فکر نمیکردم چون احساس میکردم موضوع محالی است. خودم را آزار نمیدادم و فکر میکردم سینما قد و قواره و پتانسیل خودش را میخواهد. فیلم «مرز» را که به من پیشنهاد دادند، یک نقش کوتاهی داشتم که مدتها خوابم نمیبرد و آخرش هم بازی نکردم.
پورعرب درباره فعالیت کاری خود در این روزها گفت: در حال حاضر در سریال «۸۷ متر» کیانوش عیاری بازی میکنم که سریال اجتماعی و خانوادگی خوبی است.
بازیگر فیلم سینمایی «عروس» در واکنش به اینکه با بازی در این فیلم توانست گیشه آن روزهای سینما را به دست بگیرد، گفت: اگر من اینقدر مهم بودم و بازتاب بازیگری من اینقدر اهمیت داشت، در موقع بیماریام یک سر به من در بیمارستان میزدند. بیماری سرطان شوخی نیست که به ما بیتوجهی بشود. من نگفتم هیچوقت بازی نمیکنم اما فقط در کارهای دوستانم بازی میکنم. دلیلش هم این نیست که نمیتوانم بازی کنم بلکه شیرینی سینما و آن عطش فیلم بازی کردن برای من کم شده است.
پورعرب از بیمهریهای همکارانش نیز گله کرد و گفت: خسته شدهام از بس شنیدم که من ایدز دارم، بیماری خاص دارم و … حتی هیچکدام از همکاران من در دوران بیماریام از من دلجویی نکردند و حتی خبر مرگ من پخش و خیلی باعث آزردگی خاطرم شد. در این سینما خیلی تلاش کردم و خیلی جاها پشیمان شدم ولی نمیتوانستم به خانوادهام بگویم که من اشتباه کردم که وارد عرصه بازیگری شدم.
او ادامه داد: آن دوران که فعالیت بیشتری میکردم دلم میخواست یکی مانند ابوالفضل پورعرب بیاید تا از او صحبت شود و کمکم از شهرت ترسیدم. من برای این همه حادثه به دنیا نیامده بودم و آرامش بیشتری در زندگی میخواستم. بعضی وقتها تیزر فیلمم که در گذشته بازی کردم پخش میشود؛ اما هیچ اسم و تصویری از من نیست و همه این مسائل برای من ناخوشایند است.
پورعرب درباره حضورش در فیلم «عروس» توضیح داد: وقتی با بهروز افخمی درباره فیلم سینمایی «عروس» صحبت کردم، به من گفت جسارت را در تو میبینم و بعد فیلمنامه «عروس» را به من داد. ابتدا از قبول این کار ترسیده بودم اما با خودم گفتم از پس این کار برمیآیم. بعد از دو یا سه ماه، قرارداد «عروس» را بستم که قراردادم در آن موقع ۳۰ هزار تومان بود. نیکی کریمی را از خودم حرفهایتر میدیدم چون ایشان یک فیلم قبل از من بازی کرده بود و کمتر از من دلهره داشت. بهروز افخمی با من صحبت کرد و خیلی به من کمک کرد.
این بازیگر در پایان گفت: فیلم سینمایی عروس برای من یک تعصب است. اصلاً به شهرت فکر نمیکردم و دوست نداشتم آدم مشهوری بشوم و این حجم از جنجال را در خودم نمیدیدم.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
- تقدیم «ترانهای عاشقانه برایم بخوان» به کیانوش عیاری/ سینما دارای یک زبان مشترک است
- سرنوشت نامعلوم سریال کیانوش عیاری/ چرا تلویزیون ۸۷ متر را گردن نمیگیرد؟
- نشست «بررسی ارتباط میان کتاب و سینما»؛ کیانوش عیاری: نمیدانم اگر سینما نباشد باید چه کار کنم؟
- نگاهی به کارنامه فیلمسازی کیانوش عیاری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
آخرین ها
- «محمود موسوینژاد» درگذشت
- «سرو، سپید، سرخ» بهترین سریال اتحادیه ABU شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- مستند «تو میتوانی همهچیز را ببینی» پدیده گیشه سینما شد
- انتشار فراخوان دومین جشنواره «آوای زندگی»
- اجرای نمایش همایون غنیزاده همچنان در کارگاه تئاتر ادامه دارد
- «نیرنگبازها» روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر
- آلبوم موسیقی «دَم» رونمایی میشود
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند





