سینماسینما، سعید لیلاز
تماشای فیلم شهرک، تصویر کارگردان خوشفکر و آینده داری را در ذهنم ایجاد کرد. وقتی برای دیدن این فیلم دعوت شدم مطلقا فکر نمی کردم با اثری متفاوت روبرو باشم. این تفاوت نه در شکل و ساختار یک فیلم سینمایی، که در لایه های سناریو هم کاملا لمس می شود. یک نگاه جدید در سینمای ایران که به جای آنکه یک اثر سینمایی عرف باشد نگاه فلسفی آن به زندگی و حیات قابل تقدیر است و به نظرم این نگاه فقط منحصر به من نیست چرا که هر بیننده معمولی هم می تواند چنین ارتباطی با فیلم بگیرد. اثری که هم خوش ساخت است و هم به لحاظ بصری متفاوت و مهمتر اینکه بازی های خوب و روانی دارد. آقای کاظم سیاحی در نقش دستیار کارگردان بسیار بازی درخشانی دارد و همین موارد است که نگاه متفاوت را به بیننده القا می کند و پرسش هایی را در ذهن ایجاد می کند مبنی بر اینکه آیا همه زندگی ما آدم ها یک فیلم است؟ واکنش ما آدم ها در شرایط آرتیفیشیال و مصنوعی به موقعیت های که در آن قرار می گیریم چه می تواند باشد؟ بی مبالغه فیلم شهرک برای من تداعیکننده رمان ۱۹۸۴ جرج اورول بود.
آدم هایی که در یک شهرک سینمایی قرار می گیرند و از روان اولیه خود دور می شوند یکجور الیناسیون و خودبیگانگی به زیبایی در این فیلم مطرح می شود که هم می تواند اثر فلسفی باشد و هم امر سیاسی که انسان ها چگونه می توانند در محیط های مختلف کارکرهای متفاوتی از خود نشان دهند.
شاید ده پانزده دقیقه ابتدایی که داستان فیلم شکافته می شود و قصه برای مخاطب پهن می شود داستان برای بیننده کمی کند پیش رود اما به محض قرار گرفتن فیلم در پارت دوم، بیننده با داستان اخت می گیرد و موضوع را پیگیری میکند و به قول سینماگر ها بافت دراماتیک داستان بسیار هنرمندانه دیده می شود. قاطعانه بگویم که اگر علی حضرتی فقط کارگردان فیلم بود یا تنها نگارش فیلمنامه را بر عهده می داشت برای من آن جایگاه ویژه را پیدا نمی کرد. ولی در زمانه ای که فقر سناریو در سینمای ایران بیداد می کند او هم به لحاظ فلسفی نگاه ویژه ای به فیلمنامه دارد هم توانسته از جهت ساختار و اجرا با استادی از بازیگران بازی بگیرد و فیلم را بسازد. فیلمی که بسیار کم خرج است و ارزان ساخته شده و از نگاه کلیشه ای سینمای ایران نیز به دور است.
در میان فیلم های امروز که از یک طرف در ورطه ابتذال و لودگی افتاده و از سوی دیگر داستان های عاشقانه سه نفره و دونفره با تصویر زیبای زنان به مخاطب ارایه می دهد یا محصور داستان های اوایل انقلاب است به نظرم شهرک مافوق جریان سینما حرکت می کند و نشان می دهد سینمای ایران همچنان ظرفیت و گنجایش حضور جوانان را دارد و می توان به آنها اطمینان کرد. سینمایی که ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، بهرام بیضایی، ایراهیم حاتمی کیا برای آن فیلم ساخته و می سازند. شهرک نشان می دهد که می توان وارد حوزه عامه پسند نشد ولی اثرتان بار معنایی لازم را برای مخاطب داشته باشد. این نکات نه صحبت های من که به نظرم نظر مخاطبان فیلم هم خواهد بود و فیلم از گیشه لازم بر خوردار می شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
- مهدی مسعودشاهی درگذشت
- انتقاد سازندگی از گفتوگوی کمال تبریزی با ایسنا/ داوران بر اساس مصلحت رای دادند نه کیفیت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





