دیک گرگوری استندآپ کمدین پیشگام آمریکایی که در دهه ۶۰ میلادی به شهرت رسید، در ۸۴ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، دیک گرگوری نخستین استندآپ کمدین سیاهپوستی بود که برای تماشاگران سفیدپوست برنامه اجرا میکرد و در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی پای ثابت بسیاری از تاکشوهای مشهور آمریکا بود.
او که شنبه ۲۸ مرداد در اثر ایست قلبی در ۸۴ سالگی چشم از جهان فروبست، پس از به شهرت رسیدن به فعال حقوق اجتماعی تبدیل شد.
گرگوری برای به چالش کشیدن نژادپرستی و کاستیهای اجتماعی در استندآپکمدیهایش شهره بود. نام او نخست در سال ۱۹۶۱ با اجرای برنامه در شیکاگو بر سر زبانها افتاد. او خود در این باره گفته است: «زمانی که آغاز به کار کردم، کمدینهای سیاهپوست نمیتوانستند در کلوبهای سفیدپوستان برنامه اجرا کنند. اجازه داشتید بخوانید، ساز بزنید اما اجرا استندآپ ممکن نبود.»
سال ۱۹۶۲ برای نخستین بار به برنامه جک پار دعوت شد اما برای حضور در برنامه شرط داشت. شرط گرگوری نشستن کنار مجری برنامه بود که پیش از آن سابقه نداشت.
او فعال اجتماعی و از مخالفان جنگ ویتنام بود. گرگوری سال ۱۹۸۰ برای مذاکره درباره آزادی گروگانهای آمریکایی در ایران به تهران سفر کرد.
ریچارد کلاکستون گرگوری سال ۱۹۳۲ در سن لوییس به دنیا آمد. او که کودکی دشواری داشت برای محافظت از خود برابر دشواریها از شوخطبعی استفاده میکرد و سال ۱۹۶۴ زندگینامه خود را با عنوان «کاکا سیاه» منتشر کرد و در آن به تجربیات خود از نژادپرستی در جامعه آمریکا پرداخت.
جو مورتون بازیگر برنده جایزه امی سال ۲۰۱۶ در نمایش «رهایم کن» در آفبرادوی نقش گرگوری را در صحنه تئاتر بازی کرد.
منبع: خبرآنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- گیلبرت گاتفرید کمدین و صداپیشه درگذشت
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- مدیریت جدید صداوسیما چه چالشهایی پیشرو دارد/ در جستوجوی شبکه آرامش
- چرا سریال های تلویزیون، رایگان هم مخاطب ندارد؟
- درهای بسته!
- «ماه ماه»؛ ابتکار ماه رمضانی شبکه سلامت
- رابطه سینما و تلویزیون چگونه باشد راضی کننده است؟
- برشهای کوتاه/ ویدئویی از نقشآفرینیهای جیم کری
- بر شاخهای که نشستهاید؛ به دست خود اره میسایید
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
