یکی از داوران خارجی جشنواره جهانی فیلم فجر گفت: جالب است که فیلمسازان ایرانی با وجود محدودیتهایی که در بخش سانسور وجود دارد، میتوانند پیغام خود را برسانند و فیلمهایی بسازند که در ابعاد جهانی گسترش یابد.
به گزارش سینماسینما، ماگالی ون ریس یکی از داوران فرانسوی حاضر در سیوچهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر است که در بخش بینالمذاهب آثار را داوری میکند.
او که برای سومینبار است به ایران سفر میکند و از حضور دوباره در یک جشنواره ایرانی خوشحال است در گفتوگویی با خبرنگار سینمایی ایسنا اظهار کرد: در گذشته دوبار برای جشنواره فجر به ایران سفر کرده بودم که هر دو در برج میلاد برگزار میشدند اما امسال که برای این جشنواره به این کشور آمدم محلی را که جشنواره در آن برگزار میشود بیشتر دوست دارم چون سالنهای نمایش در «چارسو» کاملا برای سینما هستند و نه برای کنفرانس، همچنین کیفیت و صدای سالنها خیلی بهتر است.
ماگالی ون ریس همچنین درباره محل برگزاری جشنواره با توجه به تجربههایی که پیش از این در “برج میلاد” دارد، اضافه کرد: من از اروپا آمدهام و ما معمولا پیادهروی را دوست داریم به طوری که حتی برای رفتن به سرکار یا خرید هم پیاده میرویم به همین دلیل محل فعلی را نسبت به برج میلاد ترجیح میدهم چون میتوانم اینجا پیادهروی کنم و زندگی واقعی مردم که بسیار مهربان هستند ببینم.
وی در ادامه درباره جشنواره جهانی فیلم فجر که به صورت مستقل از بخش ملی برگزار میشود، گفت: در دورههای قبل این امکان را داشتیم که فیلمهای ایرانی بیشتری را بینیم که خیلی خوب بود چون فیلمهای ایرانی با آنچه در اروپا میبینیم بسیار تفاوت دارد. البته در اروپا این امکان هست که فیلمهای ایرانی را ببینیم اما بیشتر آثاری هستند که برای مخاطب عام نیستند و هنری محسوب میشوند. بنابراین در دورههای قبل بیشتر این فرصت فراهم بود تا انواع فیلمهای ایرانی را ببینیم.
این داور فرانسوی با اشاره به اینکه در چند روزی که از جشنواره گذشته فیلمهای مختلفی را دیده و مشتاق دیدن برخی فیلمهای ایرانی نیز هست، افزود: اگرچه تعداد فیلمهای ایرانی در این جشنواره کمتر است اما فکر میکنم کلیت آن برای مردم خیلی خوب باشد چون میتوانند فیلمهای ایرانی و خارجی را در کنار هم ببینند. در واقع الان جشنواره فجر شکل واقعی یک جشنواره بینالمللی را پیدا کرده است و خوشحالم از اینکه جوانان و مردم عادی را میبینم که برای فیلم دیدن میآیند چون به عنوان یک عضو هیأت داوران همیشه برایم جالب بوده که چه کسانی فیلمهای یک جشنواره را میبینند.
ماگالی ون ریس در بخشی دیگری از این گفتوگو درباره فیلمهای ایرانی که تاکنون تماشا کرده است نیز گفت: برایم جالب است که این فیلمها از یک زندگی معمولی و عادی شروع میشوند و بعد در یک بُعد جهانی گسترش مییابند. آن هم در شرایطی که فیلمسازان به هر حال باید سانسور را پشت سر بگذارند و فیلم خود را بسازند. این مسئله اگرچه در اروپا آنچنان قوی نیست اما با همین شرایط فیلمسازان ایرانی پیغام خود را میتوانند برسانند.
او در پایان اظهار کرد: جشنواره جهانی فجر، فیلمهای ایرانی و نیز فیلمهایی از کشورهای دیگر را در معرض نمایش میگذارد و در نهایت سینمایی را نشان میدهد که در اروپا نمیبینیم. به همین دلیل فکر میکنم و امیدوارم که این جشنواره بیش از پیش موثر باشد.
به گزارش ایسنا، ماگالی ون ریس سال ۱۹۵۶ در فرانسه متولد شد. او دبیر کل موسسه سیگنس در فرانسه و رئیس بخش اروپایی این موسسه است. او همچنین در وبسایت سیگنس و شبکه کلیساهای کاتولیک فرانسوی و رسانههای کاتولیک فرانسوی (رادیو، تلویزیون و مجلات) به عنوان خبرنگار و منتقد سینمایی فعالیت میکند.
ون ریس از سوی اتحادیه ژورنالیستهای سینمایی، یک کرسی از هیات مدیره فیپرشی را از آن خود کرده و همچنین از سال ۲۰۰۰ جزو اعضای هیئت داوران فیپرشی و سیگنس و جایزه کلیسای جهانی است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- فهرست اولیه نامزدهای ۱۰ بخش جوایز اسکار منتشر شد/ جایگیری انیمیشن ایرانی در لیست
- کارگردان ایرانی از اسکار جا ماند/ معرفی فیلمهای واجد شرایط رقابت برای اسکار بینالمللی
- شانس سینمای ایران در اسکار پیش رو چقدر است؟
- «نگهبان شب» رضا میرکریمی نماینده سینمای ایران در اسکار شد
- اعترافهای سینمایی رضا میرکریمی به شهرام مکری و مرتضی فرشباف
- صدور پروانه ساخت سینمایی برای ۹ فیلمنامه
- «نگهبان شب»؛ شیپور بیدارباش رویاها
- انتقاد میرکریمی از بیعدالتی در اکران فیلمهای روی پرده
- بازدید مجیدی و میرکریمی از پشتصحنه «در آغوش درخت»
- گزارشی از واکنشها به ویدئوی اعتراضی مهرجویی/ اندوه عمومی سینماگران ایرانی
- «نگهبان شب» یک اتفاق جدی در کارنامه فیلمسازی میرکریمی
- ساختن سخت است، ویران کردن آسان/ چهلمین جشنواره فیلم فجر و چند نکته مهم
- نگهبانی که زود گول خورد/ نگاهی به فیلم «نگهبان شب»
- ساده کردن پیچیدگیها آری، ساده انگاری نه/ نگاهی به فیلم «نگهبان شب»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند





