دفاع از آثار اجتماعی و جدی سینما باعث شده که فضای تخریبی علیه فیلم های کمدی شکل بگیرد. مسعود اطیابی که فیلمش «تگزاس۲» از اواخر فروردین ماه پس از توقیف «رحمان۱۴۰۰» روی پرده سینما آمده نسبت به این جریان معترض است.
به گزارش سینماسینما ، او در یادداشتی در این باره نوشت :
۱ کسانی که علیه سینمای کمدی جریان سازی می کنند آگاه نیستند که عملکرد آنها در راستای اهداف دشمنان است. قطعا فیلم ما حرفی برای گفتن دارد اما مهم ترین تاثیر آن خارج کردن فضای جامعه از خمودگی است. وضعیت اجتماعی و اقتصادی کشورمان ایجاب می کند که فضای مفرح و شاد برای جامعه ایجاد کنیم. نمی شود اوقات فراغت و تفریح که ارزان ترین آن سینماست را از زندگی مردم حذف کرد. رئیس جمهور هم که باشید نمی توانید تفریح را از زندگی تان حذف کنید.
۲ درباره این که آیا مناسبات فضای رقابتی ناسالم گریبانگیر فیلم ما شده به طور یقین می گویم تا جایی که از همکاران خودم چه به عنوان رفیق و چه به عنوان رقیب شناخت دارم چنین کاری را بعید می دانم. وجود روبات های کامنت گذار علیه برخی فیلم ها را تکذیب نمی کنم اما درباره فیلم خودم شاهد چنین اتفاقی نبوده ام. قطعا نظرات منفی هم وجود دارد و خیلی از نقدها پذیرفتنی است و تلاش می کنم در فیلم های بعدی ام بهانه کمتری به منتقدان بدهم. اما برخی از اتهامات به فیلم ناشی از بیماری است و برخی همه چیز را شوخی جنسی تعبیر می کنند. اگر بخواهیم بر اساس نگاه این آدم ها فیلم بسازیم هیچ واژه ای نمی تواند در یک دیالوگ دو نفره رد و بدل شود چون از هر دیالوگ صد شوخی جنسی بیرون می کشند. این هم یک نوع بیماری است که در برخی آدم ها وجود دارد.
۳ هم فیلم کمدی و هم غیرکمدی و حتی فیلم های مرتبط با دفاع مقدس هم می توانند سخیف باشند. ارزشی تر از فیلم های دفاع مقدس که نداریم، مگر در این حوزه فیلم سخیف نداشتیم. با فیلم سخیف در هر گونه ای باید مبارزه کرد اما این که فقط به یک گونه خاص نسبت بدهیم و در یک ژانر هر چه ساخته می شود لقب فاخر بدهیم غلط است. اتفاقا دشمن به گونه ای از فیلم های ارزشی ما خیلی هم علاقه مند است و دوست دارد که سرگرم ساخت این دست فیلم ها شویم به خاطر این که هیچ خاصیتی ندارند؛ نه اندیشه دارند، نه مفرح هستند و نه ترغیب می کنند به دفاع از وطن.
روزنامه ایران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





