ماشاالله شاهمرادی زاده بازیگر و کارگردان سینما گفت: متأسفانه طی سال های اخیر ما در سینما شاهد وضعیت اسفناکی بوده ایم که دلیل آن مشخص نیست. گویا دست هایی پنهان در کار است و می خواهد سینمای ایران را با آفت های بسیار که یکی از آن ها غرب زدگی و ترویج تفکرات روشنفکرمآبانه است از بین ببرد.
به گزارش سینماسینما ،کارگردان فیلم سینمایی «پنجشنبه آخر ماه» افزود: ما در این سال ها یا حضور مدیرانی را تجربه کرده ایم که هیچ تخصصی در سینما نداشتند یا از سوی دیگر برخی افراد را در برخی مسندها و پست ها شاهد بوده ایم که دشمنان خونی خدا و دین و اسلام و پیغمبر بوده و هستند! کسانی که سینما را ملک شخصی پدرشان فرض کرده اند و تنها به کسانی که جزو گعده و رفقای شان هستند کار می دهند و سایر هنرمندان را نمی بینند و به آن ها توجهی نمی کنند.
این سینماگر خاطرنشان کرد: سینمای ایران نیاز به حضور مدیرانی مانند جواد شمقدری و جمال شورجه دارد که با عدالت و مساوات و انصاف سینما را اداره کنند و به همه اجازه کار و فعالیت در سینما بدهند. سینما ملک شخصی هیچ بنی بشری نیست. بنده دلیل آن را نمی فهمم که چرا مدت ها است هنرمندان ولایی، انقلابی و متعهد به آرمان های نظام و انقلاب اسلامی رسما بیکار و خانه نشین شده و اجازه کار و فعالیت به ایشان داده نمی شود؟
شاهمرادی زاده سپس با بیان اینکه دیگر زمان آن رسیده که واقعیت ها «رو» بشوند و همه مردم از آن مطلع باشند اظهار داشت: سینمایی که در آن همجنسگرایی و بی دینی ترویج می شود زیبنده جمهوری اسلامی نیست؛ سینمای ما امروز بدل به یک سینمای غرب زده و روشنفکرمآبانه شده که هیچ دغدغه و روحیه ملی و انقلابی گری در آن دیده نمی شود.
وی تأکید کرد: آقای انتظامی می خواهند کاری برای سینمای ایران بکنند بیایند و مانند دوران مدیریت آقای جواد شمقدری به همه سینماگران میدان بدهند! ما نمی گوییم کسانی که مرام و مسلک شان با ما متضاد است در سینما نباشد! همه باشند. جواد شمقدری باشد در نقطه مقابلش منوچهر شاهسواری هم باشد، احمد نجفی باشد، همایون اسعدیان هم باشد. نامردی ها در سینما از بین برود و همه بتوانند در این اوضاع سخت و بحرانی اقتصادی کار و فعالیت کنند.
بازیگر فیلم سینمایی «بر بال فرشتگان» یادآور شد: ۴۰ سال از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می گذرد اما در این سال ها هیچ فیلم جدی علیه آمریکای خونخوار و جنایتکار در کشورمان تولید نشده است؛ آقای انتظامی خواب است یا بیدار؟ آیا اصلا در جریان این اتفاقات قرار دارد و سینمای ایران را دنبال کرده؟ باز هم تأکید می کنم نمی دانم چرا در این مقطع حساس کسی را به عنوان رئیس سازمان سینمایی انتصاب کرده اند که هیچ اطلاعی از سینما ندارد.
این هنرمند با انتقاد از سیستم مدیریتی حاکم بر سینمای ایران طی سال های اخیر اظهار داشت: ما با مدیرانی روبرو هستیم که در عملکردشان رسما وابسته به غرب و آمریکا هستند؛ بنده هیچ وقت فراموش نمی کنم که یکی از همین اشخاص که چند سال قبل در جشن خانه سینما عهده دار مسئولیت مهمی بود ترجیح داد به جای آنکه در این جشن حضور داشته باشد در آمریکا با پول هایی که از راه سینمای جمهوری اسلامی به دست آورده خوش گذرانی کند و چگونگی برگزاری این جشن هم اصلا برایش اهمیتی نداشته باشد.
شاهمرادی زاده تأکید کرد: افسوس و هزاران افسوس که با خون شهدا و با انقلاب اسلامی بازی های بسیاری می شود؛ افسوس که آمریکا توانست سینمای ما را اخته کند و مردی در سینمای ایران وجود نداشته باشد تا علیه مواضع استعماری این خونخواران مبادرت به تولید فیلم کند. افسوس که سینمای ایران امروز در دست کسانی است و افرادی اجازه کار و فعالیت در آن را دارند که چشم شان به این آمریکای پلید است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





