به گزارش سینماسینما، رزا آرایش درباره دلایل کم کاری خود اظهار کرد: یک دلیل این وضعیت را قهر و نا امید شدنمان از وضعیت سینما و دلیل دیگر را کم لطفی دوستان می دانم.
بازیگر “شام عروسی” ادامه داد: بازیگری طوری است که اگر هنرمند یک ماه کار کند یک سال بیکار است. زندگی به سختی میگذرد در حالی که می شنوم دستمزدهای برخی بازیگران بسیار عجیب و غریب شده است.
آرایش با مقایسه دستمزدهای بازیگری در گذشته و حال و تاثیرات آن در وضعیت بازیگران اظهار کرد: زمان ما دستمزدها عجیب و غریب نبود، همه بازیگران یک شغل داشتند و از شغل دوم و سوم مانند رستوران داری، ماشین فروشی و سایر شغل ها خبری نبود و کسی ماشین میلیاردی نداشت. در آن زمان روی کار و هنر خود معطوف بودیم یعنی با یک شغل زندگی و هزینه ها را می گذراندیم. اما در حال حاضر دستمزدها آنچنان افزایش یافته است که تصور مردم این است همه بازیگران وضع خوب و در آمد بالا دارند در نتیجه همه بازیگران را در یک سطح می بینند و گلایه می کنند که شما بازیگران با وضع خوب و درآمد بالا چرا غر می زنید.
وی در ادامه به چند شغلی بودن در میان بازیگران فعلی پرداخت و تصریح کرد: بازیگران فعلی علاوه بر دستمزدهای بالا رستوران، شرکت، نمایندگی ماشین و شغل های دیگر در اختیار دارند. در انواع کارها از جذب اسپانسر گرفته تا تبلیغات برای کفش مشغول هستند! فکر کنم در این میان تنها ما قدیمی ترها سنگ زیر آسیاب بودیم.
آرایش ادامه داد: بخیل نیستیم، نوش جانشان، اشکالی ندارد حقشان را بگیرند. ما قدیمی ترها که نتوانستیم لااقل آیندگان به هنر ارج بدهند. وقتی تقاضا نباشد عرضه ای هم وجود ندارد.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- بیماری مانع حضور رضا رویگری در «دلباخته» شد
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





