به گزارش سینماسینما، رزا آرایش درباره دلایل کم کاری خود اظهار کرد: یک دلیل این وضعیت را قهر و نا امید شدنمان از وضعیت سینما و دلیل دیگر را کم لطفی دوستان می دانم.
بازیگر “شام عروسی” ادامه داد: بازیگری طوری است که اگر هنرمند یک ماه کار کند یک سال بیکار است. زندگی به سختی میگذرد در حالی که می شنوم دستمزدهای برخی بازیگران بسیار عجیب و غریب شده است.
آرایش با مقایسه دستمزدهای بازیگری در گذشته و حال و تاثیرات آن در وضعیت بازیگران اظهار کرد: زمان ما دستمزدها عجیب و غریب نبود، همه بازیگران یک شغل داشتند و از شغل دوم و سوم مانند رستوران داری، ماشین فروشی و سایر شغل ها خبری نبود و کسی ماشین میلیاردی نداشت. در آن زمان روی کار و هنر خود معطوف بودیم یعنی با یک شغل زندگی و هزینه ها را می گذراندیم. اما در حال حاضر دستمزدها آنچنان افزایش یافته است که تصور مردم این است همه بازیگران وضع خوب و در آمد بالا دارند در نتیجه همه بازیگران را در یک سطح می بینند و گلایه می کنند که شما بازیگران با وضع خوب و درآمد بالا چرا غر می زنید.
وی در ادامه به چند شغلی بودن در میان بازیگران فعلی پرداخت و تصریح کرد: بازیگران فعلی علاوه بر دستمزدهای بالا رستوران، شرکت، نمایندگی ماشین و شغل های دیگر در اختیار دارند. در انواع کارها از جذب اسپانسر گرفته تا تبلیغات برای کفش مشغول هستند! فکر کنم در این میان تنها ما قدیمی ترها سنگ زیر آسیاب بودیم.
آرایش ادامه داد: بخیل نیستیم، نوش جانشان، اشکالی ندارد حقشان را بگیرند. ما قدیمی ترها که نتوانستیم لااقل آیندگان به هنر ارج بدهند. وقتی تقاضا نباشد عرضه ای هم وجود ندارد.
منبع: میزان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- بیماری مانع حضور رضا رویگری در «دلباخته» شد
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها





