عبدالحسن برزیده گفت: راه حل بیرون ماندن از دام تکرار در آثار سینمایی حذف برخی از جشنوارهها است و به اعتقاد من بسیاری از جشنوارههای گوناگون باید تعطیل شوند.
به گزارش سینماسینما٬ کارگردان فیلم «مزار شریف» ، درباره ساختار فیلم شهری و ژانربندیها در سینما، اظهار کرد: با توجه به اینکه، ژانر بندی سینما سابقه تاریخی دارد همانند، ژانر پلیسی، جنایی، وحشت و جنگ به مرور زمان ژانرهایی اضافه شد که با یکدیگر ادغام و ترکیب شدند. به عنوان مثال فیلمی که در ژانر جنگ با محوریت کودک و نوجوان ساخته میشود هم میتواند در جشنواره دفاع مقدس شرکت کند و هم جشنواره کودک. البته این مسئله مشکلی ایجاد نمیکند، زیرا هر جشنواره از منظر و سیاستگذاری های خاص خودش آن فیلم را تحلیل و بررسی می کند.
او ادامه داد: اما درباره فیلم شهری، خیلی ژانر به معنای ژانر دفاع مقدس نمی توانیم برای آن متصور شویم. معمولا فیلم هایی که در روستا، کوه، جنگل و طبیعت یا شهر اتفاق میافتد، قاعدتا فیلمهای شهری میگویند ولی فیلمهایی که با عنوان موضوعات شهری هم میبینیم به نوعی ژانر اجتماعی در آن دخیل بوده است.
برزیده درباره توضیح بیشتر در ارتباط با فیلم اجتماعی و اینکه چقدر از این دست آثار میتوانند شهری محسوب شوند، تصریح کرد: فیلم شهری از فیلم اجتماعی قابل تفکیک اما، کار سختی است. به یاد دارم که در دوره اول جشنواره فیلم شهر به عنوان داور حضور داشتم در آنجا درباره نوع و موضوع بندی فیلمها میپرسیدیم و توضیح دادند، قرار بود فیلمهایی مورد پذیرش قرار گیرد که به شهرنشینی ارتباط دارد.
کارگردان «فیلم مزار شریف» افزود: ما موضوع فیلم شهری را هم در آثار بین الملل مشاهده میکنیم، که به مشکلات، معضلات و نقاط قوت و ضعف شهر می پردازند و با حمایتهای دولتی و همچنین شهرداری روبه رو هستند. البته در کشور ما محدودیتهای زیادی در این زمینه وجود دارد، اگر با حمایتهای دولتی یا شهرداری اقدام به تولید، فیلمهایی با فرهنگ شهرنشینی و تبلیغ یا نقد و تحلیل آن شود. بسیار خوب است منتها این اتفاق رخ نمی دهد و تولیداتی که توانایی برگزاری جشنواره تخصصی را داشته باشد، وجود ندارد. در نتیجه ملغمه ای از مجموعه فیلم های که در ژانرهای مختلف(کمدی، پلیسی، اجتماعی، جنگ، سیاسی و…) است، در قالب فیلم شهر، میبینیم.
برزیده راه حل بیرون ماندن از دام تکرار در آثار سینمایی را حذف برخی از جشنواره ها دانست و تصریح کرد: به اعتقاد من بسیاری از جشنواره های گوناگون باید تعطیل شوند. وقتی مدیری در جایگاهی قرار می گیرد اشتباهات مدیر قبل را ادامه می دهد و ترس از حذف برنامه های قبلی را دارد، به اعتقاد من بعضی اوقات تعطیل کردن خیرش بیشتر از ادامه دادن راه اشتباه است.
وی با جان بخشیدن به شهر و نگاه آرمانی به آن، اشاره کرد و گفت: نمی توان به شهر در فیلمهای سینمایی به عنوان شخصیت اصلی نگاه کرد، زیرا شهر بدون انسان هیچ معنایی ندارد، در تمام ژانرهای هنری، اصل و مبنا بدون شک انسان است. ما حتی در مورد معماری هم صحبت میکنیم اساس آن انسان است، که این امر را می توان به تمام ژانرها تسری داد.
کارگردان فیلم «پرواز خاموش» درباره اصطلاح سیاه نمایی گفت: به اعتقاد من، استفاده از واژه سیاه نمایی بیشتر سیاسی است تا تحلیل و نقد هنری. نقد هنری هیچگاه کلی گویی نمیکند. مثلا راجع به فقر فیلمی ساخته میشود، زیرا در بخشی از جامعه فقیر است و مشکلاتی دارد فیلمساز یا هنرمند سراغ آن رفته که مشکلات را گوشزد کند و توجه مردم را به آن سمت بکشاند. اما کسانی هم هستند که برای مطرح شدن فیلم هایی می سازند که تصویر ناخوبی از ایران ارائه دهند. البته تفکیک اینها کار سختی است و باید نیت خوانی کرد. به اعتقاد من، ۹۰ درصد هنرمندان قصد سیاه نمایی ندارند بلکه با نشان دادن واقعیت های تلخ، قصد چاره سازی از آن مشکل و معضل را دارند.
منبع : فارس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با این همه جشنواره چه کنیم؟
- جشنوارههای سینمایی و کشف استعدادها
- پایان مهلت ثبتنام بخش رسمی جشنواره کن/ فیلمهایی که شیفتگان سینما را مشتاق جشنواره فرانسوی میکند
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- عبدالحسن برزیده: سخنانم درباره جشنواره جهانی فیلم فجر برعکس منتشر شد
- برگزاری اولین جلسه شورای جشنوارههای سازمان سینمایی با هدف مدیریت رویدادها
- فروغ قجابگلی، بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم پکن شد
- پرویز شهبازی رییس هیات داوران جشنواره بوغازیچی ترکیه شد
- مانی حقیقی برنده رقابت با فونتریه و نوئه/ جایزه فرانسویها برای «خوک»
- کارگردان ایرلندی رییس هیات داوران جشنواره فیلم لندن شد
- جشنواره کن از نگاهی دیگر/ «یک ارتباط فرانسوی»
- رقابت یک فیلم ایرانی در بخش رقابتی “شرق غرب” جشنواره کارلو وی واری/ رونمایی از پوستر بینالمللی فیلم
- مهدی یادگاری: بازار فیلم تحت تاثیر وضعیت اقتصاد جهان است
- جشنواره فیلم کن تهدید شد
- پاسخ اطبایی به یک موضوع: حضور فیلمهای ایرانی در جشنوارههای الف کمرنگ شده؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





