سینماسینما، محمد حقیقت
چند جشنواره سینمایی سالانه در جهان برپا میشود؟ درجه بندی و اهمیت آنها چیست؟ به چه درد میخورند؟ و سوال های دیگر.
امروزه بر مبنای اطلاعاتی که در گوگل و سایر سایت ها به ویژه سینمایی آمده، سالانه بیش از ۱۰۰۰۰ جشنواره سینمایی در جهان برپا می شود. طبیعتا شناخته شده ترین آنها، کن، ونیز و برلین است. اما از «مراسم اسکار» که فقط یک شب برگزار می شود، میتوان بیشتر به عنوان جشن سینما نام برد، یا مراسم گلدن گلوب، بفتا، سزار، گویا و جوایز آکادمی فیلم اروپا، که در واقع جایگاهی برای کشف وجود ندارد زیرا فیلم های کاندیدا شده برای این مراسم، قبلا در دیگر جشنواره ها کشف شده اند و حتی بر پرده سینماها هم آمده و تماشاگران عام و علاقه مند هم این آثار را رویت کرده اند، لذا حالت «کشف یک سینماگر- یا یک فیلم» در آنها صورت نگرفته بلکه تنها به عنوان ویترین آثار کشف شده با گلچین آن جشنواره های قبلی به حساب می آیند! اما باید حساب جایزه اسکار را جدا کرد. این رویداد تخصصی سینما-صنعت که مراسم اسکار نام گرفته، در ابتدا فقط منحصر به محصولات سینمای آمریکا بود که برای تبلیغ این سینما در ۱۱ مه ۱۹۲۷ در هالیوود بنیانگذاری شد. با گسترش بیشتر سینما در دنیا و مطرح شدن آن، خیلی بعدتر، اکادمی اسکار تصمیم گرفت از بین تمام فیلم های ساخته شده در جهان، فقط به یک فیلم غیرانگلیسی زبان، (که امروزه به نام فیلم بین المللی نام گرفته) یک جایزه تعلق بدهد. بعد از «جایزه اسکار» نخستین جشنواره واقعی سینمایی در جهان، ونیز در ایتالیا بوده که از سال ۱۹۳۲ راه اندازی شد و در ادامه، بقیه کشورها در این زمینه فعال شدند. در بین این ده هزار جشنواره امروزه می توان اهمیت آنها را رده بندی کرد که همانگونه که گفته شد، کن، ونیز، و برلین به ترتیب در صدر قرار دارند و بعد از این ها می توان ادعا کرد که حدودا بیست جشنواره بین المللی قابل توجه و مطرح مقام قابل توجهی دارند که اغلب در اروپا هستند و جایگاه شناخته شدهتر و دارای کاربرد بیشتری از نظر پرستیژ، و برای فروش فیلم های مطرح شده در آن ها دارند – که باید از لوکارنو، کارلو ویواری، سن سباستین، ادینبورگ، انسی، بفتا، والالید، رتردام هلند و غیره یاد کرد – در ایالات متحده و آمریکایشمالی، ساندانس، شبگاگو، سانفرانسیکو، تورنتو، و در آسیا، پوسان، توکیو، و غیره هم قابل توجه هستند. جدا از این ها تعدادی از جشنواره های تخصصی هم وجود دارند مثل آثار جشنواره فیلم های زنان، جشنواره های ویژه مستند مثل لایپزیک، رتردام، جشنواره فانتاستیک و آثار انیمیشن.
از سوی دیگر برخی از جشنواره ها منطقه ای هستند مثل جشنواره سه قاره در فرانسه، کارتاژ در تونس، جشنواره مراکش، کازابلانکا و غیره. برای هر سینماگر طبیعتا خوشحال کننده است فیلمش به جشنواره ها راه پیدا کند که هم دیده شود و هم منتقدین و رسانه ها به آن بپردازند و از سوی دیگر بتوانند نظر پخش کننده ها را به آثار خود جلب کنند. همانگونه که تا به حال مشخص شده، جشنواره ویترین بسیار خوبی برای دیده شدن هستند. نکته ای که در مورد ارایه برخی فیلم های ایرانی و شرکت آنها در جشنواره باید به آن اشاره کرد این است که اگر فیلمی در جشنواره ای از بین این «ده هزار جشنواره» شرکت داشت و چندان هم شناخته شده نیست، اگر چه خوشحال کننده است، اما خبرش را برای اطلاع رسانی در رسانه های داخلی در حد معقول خود، با ذکر نام آن جشنواره به رسانه ها منتقل بکنند. لازم نیست برای بزرگ جلوه دادن فیلم شان و تبلیغ درباره آن، اطلاع رسانی نادرست منتشر کنند. کافی است اسم دقیق آن جشنواره و آدرس سایت آن را هم در اختیار رسانه قرار دهند، تا حرف شان از اعتبار بیشتری برخودارد شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
- یادداشتی بر فیلم «فیورد»؛ یک اروپا و دو تربیت
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- چهره تلخ عشق یک سویه/ نگاهی به فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟»
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- اکران خصوصی فیلم بیدار / گزارش تصویری
آخرین ها
- حدیثِ حاضرِ غایب؛ خوانشی رِوایتشناختی از نمایش «دیوانهخانه زری بوره»
- تحلیل ششلایهای فضا در فیلم «میلیونر زاغه نشین»/ شهری که در سئوال و جواب تصویر میشود
- نگاهی به فیلم «مرگ رابین هود»/ خستهام از نفرینِ این چرخه اندوه*
- نمایندگان چین، عربستان، رواندا و نیجریه در راه اسکار ۲۰۲۷
- اکران خصوصی فیلم بیدار / گزارش تصویری
- معرفی برگزیدگان جشنواره کودکو نوجوان سیوهشتم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران





