سینماسینما، ایلیا محمدینیا
ابراهیم حاتمیکیا شاید جزو معدود کارگردانان سینما در سالهای پس از انقلاب باشد که نامش بیشتر از بازیگران فیلمش همزمان مخاطب و خبرنگاران و نویسندگان سینمایی را به سالنهای سینما میکشاند. چه آن زمان که «از کرخه تا راین» را کارگردانی کرد و چه زمانی که با «آژانس شیشهای» اتفاقی جذاب را رقم زد. در طول همه این سالها هم این آثارش بودند که حرفهایی چالشی و جذاب داشتند. حاتمیکیای آن سالها با فیلمهایش حرف میزد؛ صریح و گزنده.
اما چند سالی میشود که کمتر حوصله فیلمسازی دارد؛ نه اینکه فیلم کمتر بسازد، نه، بلکه سر وقت با سرمایه مالی خوب امکان فعالیت دارد و فعال است. اما کمتر حوصله میکند به فیلمهایش و چالشهای جذابی که در جامعه ایجاد میکرد، فکر کند. دیگر کمتر فیلمهایش گزیدهگو و گزنده هستند. در این سالها او بیشتر از آنکه در فیلمهایش حرف بزند، به میکروفون و تریبون علاقهمند شده است. دیگر بیشتر خارج از فیلمهایش در دل نشستها حرف میزند. نمونهاش همین فیلم «خروج» که پر است از شعار و حرفهای گلدرشتی که کمتر ماندگارند و تاریخ مصرف پیدا کردهاند. حاتمیکیایی که با «دیدهبان»، «برج مینو» و «آژانس شیشهای»- که هیچگاه کهنه و ازمدافتاده نخواهند شد- حرف دلش را با مردم و تماشاگر آثارش میزد، حال بیشتر تمایل دارد تریبونی داشته باشد تا فریاد بکشد و برای خود و فیلمش مطالبهگر باشد؛ گویی دیگر سینما و فیلم به نظرش اثرگذار نیستند.
«خروج» ماحصل همین بیحوصلگی این سالهای اوست. فیلم بر مبنای یک اتفاق واقعی سروشکل گرفته است. قصه «خروج» زندگی گروهی پنبهکار شهرستانی را روایت میکند که محصولشان بر اثر اتفاقی ناگوار از بین رفته است و از طرفی وعدههایی که به آنها داده شده، راه به جایی نمیبرد. این گروه تصمیم میگیرند برای اعتراض به وضعیتشان با تراکتور راهی تهران شوند تا حرف دلشان و جور و ستمی را که بر آنان رفته، با رئیسجمهور منتخبشان در میان بگذارند.
در بازسازی یک رویداد اجتماعی معاصر آنچه باعث اثرگذاری فیلم بر تماشاگرانش میشود، ارائه تصویری واقعگرایانه از آن رویداد است؛ چیزی که فیلم «خروج» حاتمیکیا فاقد آن است. به جز دقایق ابتدایی فیلم تا آنجا که تعدادی از اهالی عدلآباد تصمیم به دیدار با رئیسجمهور میگیرند و بر سر مزار شهدای روستا قرار میگذارند. فیلم چندان با جهان اعتراضی تراکتورسواران بر بستر واقعیتهای روز جامعه همخوانی ندارد.
فیلمساز سوژهای نو و جذاب را در اختیار دارد، اما نوع مواجههاش با داستان، خروج را تبدیل به اثری عقیم و خنثی و فاقد هر گونه اثرگذاری اعتراضهای حقطلبانه کرده است.
«خروج» به عنوان بیستمین ساخته سینمایی حاتمیکیا محصول واکنش از سر بیحوصلگی فیلمساز به بخشی از اتفاقات سیاسی، اجتماعی سالهای اخیر است. هر چند فیلمساز مدعی است که فیلمش را بر مبنای اتفاقی واقعی ساخته است، اما روایت تصویری فیلم او فرسنگها فاصله با واقعیت را نشان میدهد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- نگاهی به کارنامه تلویزیونی فرامرز قریبیان؛ حضور در دهه هفتم
- بزرگداشت فرامرز قریبیان برگزار شد؛ دوستت دارم رفیق!/قریبیان یک چهره ماندگار فرهنگی است
- بزرگداشت فرامرز قریبیان برگزار میشود
- رقابت «کاپیتان» در بیست و دومین جشنواره داکا
- یادداشت علی رویین تن به مناسبت تولد فرامرز قریبیان
- جایزه اصلی بهترین فیلم آینده آسیا جشنواره توکیو به «ماریا» رسید
- صداوسیما به از کرخه تا راین هم رحم نکرد!
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- مثل تماشای دریا/ نگاهی به فیلم «جاده خاکی»
- الان در رسانههای سینمایی ثبات وجود ندارد
- اختصاصی سینماسینما/ پانتهآ پناهیها با «جاده خاکی» جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کرافت استونی را به دست آورد
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





