صداوسیما در بازپخش چندین باره فیلم «از کرخه تا راین» که بسیاری بابت پخش چندین باره آن، دیالوگهایش را هم حفظ هستند، دست به سانسور آن زده است.
به گزارش سینماسینما، صدا و سیما در شرایطی که بینندگانش هر لحظه رو به افول است و کمتر کسی برای سرگرمی یا دیدن اخبار سراغش میرود، خود کمر به کمتر شدن مخاطبان نزدیکش بسته است.
فیلم سینمایی «از کرخه تا راین» به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیا طی ۳۱ سالی که از ساخت آن میگذرد، به کرّات از شبکههای صدا و سیما پخش شده و موسیقی دلنواز مجید انتظامی و بازی تاثیرگذار هما روستا، از نکات مثبت این فیلم بودند که فارغ از موضوع فیلم، به دل مخاطبان مینشست و بسیاری را پای دیدن «از کرخه تا راین» نشاند.
تلویزیون ملی در بازپخش مجدد این فیلم که بسیاری بابت پخش چندین باره آن، دیالوگهایش را هم حفظ هستند، دست به سانسور آن زده است. از جمله این سانسورها میتوان به سکانس اعتراض سعید(با بازی علی دهکردی) به خدا در کنار رود راین اشاره کرد که همزمان یک مرد مست آلمانی نیز بعد از پرت کردن بطری مشروب در آب، به راز و نیاز با خدا میپردازد، اشاره کرد. این صحنه بارها و بارها از تلویزیون پخش شده است.
صدا و سیما با این اقدام به صورت غیرمستقیم اعلام کرده که جدا از بسیاری هنرمندان که خودخواسته یا به اجبار اجازه حضور در برنامهها و سریالهای تلویزیون را ندارند، آثار کارگردانان خودی و محبوبشان هم از تیغ سانسور در امان نیستند و آینده تلویزیون تنهاتر از وضعیت فعلیاش خواهد بود.
منبع: اعتمادآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
- یادداشت حاتمی کیا در پی درگذشت نادر طالب زاده
- چرخشهای ناگهانی/ کوتاه درباره فیلم «شب طلایی»
- قصهی خانه مادربزرگ/نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- یک ریسک بزرگ/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- تکرار کلیشهها/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- رونمایی از لوگو و تیزر فیلم سینمایی «شب طلایی»
- نمایش ۱۰ فیلم مرمت شده از گنجینه سینمای ایران در چهلمین جشنواره فیلم فجر
- نام فیلم پسرحاتمیکیا تغییر کرد
- تعبیر یک رویا/ نگاهی به «خواب ابراهیم»
- مهدویان: مخملباف و حاتمیکیا فیلمسازان مهمیاند، اما من هیچکدام آنها نیستم/ تماشاگر باید خشونت را از عمق جانش تجربه کند
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید





