برای اطلاع این بازیگر که احتمالا فرصت مطالعه ندارد، باید گفت براساس قوانین جاری کشور که در اغلب کشورهای دنیا رایج است، از آنجا که امکان حضور مردم در همه تصمیمگیریها و امور مختلف اجرایی وجود ندارد، معمولا ملتها، برای یک بازه زمانی مشخص، نهادی به نام دولت (با مدیریت ریاست جمهوری و یا نخستوزیر) به نمایندگی از سوی خود انتخاب کرده که آن دولت با اختیاراتی که از رای ملت بهدست آورده، نهادهای اجرایی را در امور مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و… سامان میدهد و به جای مردم این امور را تعیین تکلیف و اجرا میکند. بر همین اساس برای اکران فیلمها، شورای ۹ نفره پروانه نمایش نیز از سوی سازمان سینمایی وزارت ارشاد همان دولتی تعیین شده که گویا همین خانم بازیگر نیز به آن رای داده است و در واقع براساس همان رای مردم اختیار تصمیمگیری دارد.
چنین ساختاری در سایر برنامهها و طرحها و پروژههای اجرایی نیز رایج است؛ فرضا نیازی نیست که برای تغییر زمان طرح ترافیک، همه ملت به نظرخواهی دعوت شوند و نهاد یا شورا و یا گروهی از سوی دولت منتخب مردم، برای آن تصمیم میگیرد یا برای اقلام واردات و صادرات، همه مردم به تصمیمگیری دعوت نمیشوند و همچنین جهت مثلا اهدای جایزه به همین خانم بازیگر، همه مردم به رایگیری دعوت نمیشوند بلکه هیئت داورانی تعیین و برنده جایزه را اعلام مینماید. البته اگر اعتراضها و انتقادات به جا و وارد، پاسخی در یک دولت نداشت، طبیعی است که پس از پایان یافتن بازه زمانی دولت فوق، ملت به دولتی دیگر رای بدهد و قس علیهذا.
با منطق این خانم بازیگر باید از این پس، صدور پروانه نمایش فیلمها به رفراندوم عمومی گذاشته شود! اصلا ۹۰-۲۸۰ نفر در مجلس چه حقی دارند که به جای ۸۰ میلیون تصمیم گرفته و قانون تصویب کنند؟! همه احکام قضایی هم به جای رای قاضی در رفراندوم عمومی تعیین شود! اصلا چه معنی دارد که یک نفر به عنوان داور درباره بازی پرسپولیس و استقلال نظر داده و یک طرف را برنده و طرف دیگر را بازنده اعلام نموده و دل میلیونها نفر طرفداران تیم بازنده را خون کند؟! اینجا هم باید رفراندوم عمومی برگزار شود!
به نظر میآید با همین گونه اظهارنظرات ناپخته و نسنجیده است که وضعیت سینمای ما به این شکل رقتانگیز درآمده است. شاید اگر حضرات بازیگر به جای این گونه اظهار نظرات، بیشتر به کار خود مشغول شده و لااقل بازیگری خود را از این حالت تئاتری قرن هجدهم درآورده و به روزتر میکردند، مورد استقبال قرار میگرفتند! ضمن اینکه مطمئن باشید اگر به رای عمومی بود، نه تنها فیلم مورد نظر این بازیگر بلکه حدود ۹۰ درصد از فیلمهای امثال این خانم بازیگر پروانه نمایش نمیگرفت، چراکه بر اساس آمار موجود و در واقع در رفراندومی غیررسمی، حدود ۹۶ درصد مردم ایران به این سینما رای منفی دادهاند، چون به تماشای آن نمیروند! پس اگر اعتراضی وارد باشد، به بقای این سینما علیرغم رای اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران است و نه عدم صدور پروانه نمایش برای یک تصویر متحرک ضعیف که اساسا در حد و قواره سینما نیست!
لازم به ذکر است که ترانه علیدوستی بیش از یکسال پیش در واکنش به اظهارات محمدحسین لطیفی در توییتر نوشت: «لطیفی:”در مورد فیلم آقای کاهانی جمع نظرات این است که امکان اصلاح برای این فیلم وجود ندارد” منظور از جمع نظرات، نظر ۹ نفر است از طرف همه ملت.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری مطرح کرد؛ ترانه علیدوستی ممنوع از پرواز نیست
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- ابد و صد روز/ نگاهی به فیلم «برادران لیلا»
- عرضه آنلاین «مطرب» و «مادر قلب اتمی»
- سوریایی کردن مهمترین رخداد سینمایی در ایران/ چند نکته درباره چهل و یکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر
- حبیب رضایی و مهدی کوشکی از ترانه علیدوستی به قوه قضائیه شکایت کردند
- دلیل غیبت فرهاد اصلانی در جشنواره کن به روایت پیمان معادی
- در نشست خبری در جشنواره کن مطرح شد؛ از ماجرای «برادران لیلا» تا حواشی «شهرزاد»
- وراثت و جنسیت/ یادداشت منتقد اسکرین دیلی بر فیلم «برادران لیلا»
- نوید محمدزاده اجرای نمایش «گیاهخوار» را لغو کرد/ واکنش ترانه علیدوستی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





