یک باستانشناس میگوید: تقریبا هیچ “پیگردی” در چهارباغ عباسی اصفهان انجام نشده و مشخص نیست در طرح کفسازی این مکان میتوان جایگاه حوضهای دوره صفویه را شناسایی کرد چون به دنبال خاکبرداری عملیات مترو در این محدوده، شواهد آن از بین رفته است.
به گزارش سینماسینما، ۱۶ تیر امسال؛ نوروزی – شهردار اصفهان- اعلام کرد؛ تا قبل از برگزاری جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان که شهریور در اصفهان برگزار میشود، بخش زیادی از پیادهراه سازی “چهارباغ” انجام و فضای خوبی در اختیار مردم قرار میگیرد، پس از این صحبتها بود که سازمان بهسازی و نوسازی شهرداری اصفهان به صورت سه شیفت برای تکمیل پروژه پیش از برگزاری جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان در حال کار است و بخش غربی پیادهراه چهارباغ عباسی اکنون همسطح و همتراز با ارتفاع فعلی خیابان در دست اجراست.
علیرضا جعفریزند، مدرس دانشگاه و باستان شناس در گفتوگو با ایسنا میگوید:پروژه کفسازی چهارباغ با هدف کفسازی به صورت سنتی در حال انجام است تا به یک گردشگاه مانند آنچه در دورههای قدیم وجود داشته تبدیل شود. بر اساس طرحی که اکنون در دست اجراست، کف را سنگفرش میکنند و در بخش وسط نیز طرح آبنما اجرا میشود.
او با ارائهی توضیحی کوتاه از تاریخچه چهارباغ میگوید: این محدوده در دوره صفویه ایجاد شده و در اصل به صورت یک گردشگاه است نه یک خیابان با تفکر و برداشتِ امروز از خیابان. در دوره صفویه چهارباغ یک گردشگاه بوده که دو طرف آن باغهای سلطنتی و سردرهای باشکوه وجود داشته و قسمت وسط آن سه باند بوده و در دورهی قبل از رضاشاه، یک پیادهرو مربوط به زنان و یک پیادهرو متعلق به آقایان بوده و در بخش وسط نیز مخصوص حوضها بوده و رفتوآمد کالسکه طراحی شده بود.
وی ادامه میدهد: از سال ۱۳۰۹ چهارباغ به مرور به وضعیت موجود امروز تبدیل میشود و به مرور آسفالت شده و محل رفتوآمد ماشینها میشود، تا امروز که تصمیم دارند این محدوده را به شکل اولیهی آن بازسازی کنند.

جعفریزند با بیان اینکه چند سال گذشته محسن جاوری، باستانشناس بررسیهایی را در این منطقه آغاز کرده بود، تا کف اولیه چهارباغ پیدا شود، میگوید: متاسفانه آن طرح متوقف شد و اطلاعی ندارم بعد از آن کار دیگری برای “پیگردی” محوطه انجام شده است یا نه؟ از سوی دیگر اینکه در حال حاضر بر چه اساسی آن باند وسط در حال طراحی است و آیا قرار است به همان شکل که در اسناد تاریخی دوره صفویه داریم ایجاد میشود یا خیر نمیدانم!
وی با بیان اینکه برخی از نقاط چهارباغ در دوره صفویه، پلکانی بوده و در فاصله هر چند متر یک حوضِ آبنما با فواره وجود داشته است، ادامه میدهد: ما میتوانستیم جایگاه حوضها را داشته باشیم، اما با عملیات خاکبرداری متروی اصفهان؛ همه شواهد از بین رفتهاند، چون عمق پیِ یک حوض نهایتا تا عمق سه یا چهارمتری است، بنابراین نهایتا زیر یک مترو نیم تا دو متر مدفون شده است، درست مانند آنچه که “فلاندن” در سفرنامهاش نوشته است، حتی برای آن طرح اولیه و حدود آن را میدانیم که چه شکلی بوده است.

قدرت الله نوروزی، شهردار اصفهان چندی پیش در گفتوگو با ایسنا آرزوهای خود را برای آینده چهارباغ اینطور به زبان آورده بود؛ «در آینده از سیوسه پل وارد میدان انقلاب خواهید شد. روزی را می بینیم که در تمام سطح چهارباغ میزهای متعددی وجود دارد که مملو از جمعیت است. غذاهای مختلفی در چهارباغ وجود دارد.کاربریهای اطراف چهارباغ تغییر کرده است. خانوادهها غذا میگیرند و در چهارباغ مینشینند. جای نشستن در چهارباغ از شلوغی نخواهد بود. دروازه دولت نیز مملو از آدم است که همه امکانات مورد نیازشان برای ساعتها ماندن در چهارباغ وجود دارد.
این گذر، محور گفتوگو و گپ زدن است. دروازه دولت هم سنگفرش شده است. خیابان سپه هم سنگفرش شده و به میدان نقشجهان وصل است. شهرداری اصفهان از چهارباغ عباسی درآمد پایدار پیدا کرده است.چهارباغ واقعا سرشار از استعداد است. سینما ساحل به زودی پردیس سینمایی خواهد بود. هتل جهان و سینما همایون نیز فعال خواهد شد. هتل جهان تاریخ ایران را در خود خواهد داشت. سردر خیمهگاه نیز احیا خواهد شد. چهارباغ از شانزهلیزه زیباتر است. باید در چهارباغ به اندازه شانزهلیزه آسایش و آرامش وجود داشته باشد.»

ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





