کارگردان سریال “لژیونر” میگوید ژانر این کار کاملاً اجتماعی و کمدی است.
به گزارش سینماسینما، مسعود آب پرور این روزها مشغول ساخت سریال”لژیونر” است که برای شبکه تهران در حال تولید است. در حال حاضر سریال” هوش سیاه ۲” ساخته این کارگردان نیز از همین شبکه در حال باز پخش است.
“لژیونر” نسبت به ساخته قبلی آب پرور کاملاً متفاوت است و در ژانر اجتماعی و کمدی با حضور بازیگرانی چون محمدرضا شریفی نیا، حسن پورشیرازی، لاله صبوری، زهیریاری و اشپیتیم آرفی تولید میشود.
آب پرور در دیدار خبرنگاران از پشت صحنه سریال “لژیونر” درباره این سریال و اینکه از چه زاویهای به ورزش میپرازد گفت: درواقع ورزش بهانهای است که ما بتوانیم قصه شخصیتهای خود را تعریف کنیم؛ قصه آدمهایی که به یکدیگر نزدیک هستند یا فکر میکنند که نزدیک هستند.
وی ادامه داد: به نظر میآید که فرهنگ ارتباطی ما در جامعه کمی مخدوش و مختل شده است و شاید بازنمایی این اشکالات ارتباطی، کمی ما را به خود بیاورد و باعث شود که خود را ترمیم کنیم. روابطمان را در همسایگی و دوستی و تصورمان از خودمان خیلی با واقعیت هماهنگ نیست. شاید بتوان با لایههای طنز کمی به خود نهیب بزنیم تا به لحاظ اجتماعی، اخلاقی، ارتباطی و رفتاری مواردی را اصلاح کنیم.

کارگردان “هوش سیاه” درباره فضای این اثر نیز عنوان کرد: ژانر این کار کاملاً اجتماعی و کمدی است و البته من هم همیشه گفتهام که فیلمساز ژانر نیستم و دوست دارم ژانرهای مختلف را تجربه کنم چون همه ژانرها برای خود قواعد و اصولی دارند که اگر بتوان آنها را رعایت کرد اثر قابل توجه و مناسبی ساخته میشود. این اثر با سریال قبلی من “هوش سیاه” کاملاً متفاوت است و هیچ ربطی این دو به هم ندارند. امیدوارم در کار بعدی یعنی “کایدون” دوباره به همان خط بازگردم و یک اثر خوب بسازم.
وی درپاسخ به این سریال که با حضور بازیکنان فوتبال چقدر این سریال از تحرک برخوردار است، توضیح داد: تاکنون که حدود ۴۰ درصد از فیلم را گرفتیم تنها بازیکن ورزشی ما آرفی است ولی تصور میکنم بتوانیم از فوتبالیستهای بازنشسته و کسانی که در حاشیه فوتبال فعالیت دارند استفاده کنیم. تنها در نقش اشپیتیم آرفی در این سریال چندان مربوط به ورزش و فوتبال نیست و این نقش کلاهبرداری هایی دارد که بیش از این نمیتوانم درباره آن توضیح بدهم.
این کارگردان درپاسخ به این سؤال که چقدر استفاده و حضور ورزشکاران در راستای داستان و قصه بوده است گفت: بیشتر در ارتباط با بستر دراماتیک کار بوده و امیدواریم قصه جذاب باشد. استفاده از چاشنی ورزش خیلی در ارتباط با جذب مخاطب نبود و در راستای قصه است.
آب پرور درباره ویژگیهای این سریال و جذابیت آن برای مخاطب بیان کرد: فکر میکنم با اتفاقاتی که در رسانه ملی رخ داده این رسانه به دنبال این است که مردم را دوباره بر سفرهای که پهن کرده، جمع کند. با توجه به بودجهای که داریم قرار نیست اتفاق ویژهای رخ دهد، همین که بتوانیم برای ذائقههای مختلف آثار متنوعی نمایش دهیم هدف اولیه و کمی ما است و امیدوارم هرچه زودتراز این مرحله عبور کنیم و در بحث کیفی نیز رشد کنیم.
کارگردان “هوش سیاه” درباره ساخت سری سوم این مجموعه نیز عنوان کرد: “هوش سیاه” و ادامه پیدا کردنش در هالهای از ابهام قرار دارد. من علاقه زیادی به این پروژه دارم و خیلی هم نزد مخاطبان تلویزیون خوش سابقه است. به ویژه اکنون که بازپخش آن از شبکه پنج آغاز شده است میتوان بازخوردهای آن را دید. ولی امیدوارم بیش از ما مدیران رسانه دغدغه ساخت آن را داشته باشند تا بتوانیم راهی برای ادامه تولید آن پیدا کنیم. البته ما سناریوی “کایدون” را حدود یک سال است که آماده داریم که بسیار جذابتر از “هوش سیاه” خواهد شد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مستوران» روی میز تدوین حسن حسندوست / ادامه تصویربرداری در شهرک نور
- مسعود آبپرور کارگردان ادامه «مستوران» شد
- به بهانه برگزاری جام جهانی/ تلویزیون چه سریالهایی درباره فوتبال تولید کرده است؟
- کارگردان «هوش سیاه» بازیگر شد/ توضیح آبپرور درباره نقشآفرینی در «ایراندخت»
- روایت محمود گبرلو از شب پرچالش برنامه هدهد در شبکه شما
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





