به گزارش سینماسینما ، تهمینه میلانی در مراسم اکران مردمی فیلم سینمایی «ملی و راههای نرفتهاش» در زنجان با اشاره به وضعیت فروش این فیلم سینمایی اظهار کرد: فروش از یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان گذشته است، البته این میزان فروش خوب نیست، چون فیلم ما تیزر تلویزیونی ندارد و از بین ۱۰ فیلمی که در حال اکران است، تنها «ملی و راههای نرفتهاش» تیزر تلویزیونی ندارد.
وی با اشاره به اینکه بدون تیزر تلویزیونی فروش فیلم مطلوب بوده است، تصریح کرد: فیلم «ملی و راههای نرفتهاش» تاکنون در تهران و بسیاری از استانها اکران شده و استقبال نیز خوب بوده است، اما امیدوارم نیستم که بتواند هزینه ساخت خود را دربیاورد.
کارگردان ملی و راههای نرفتهاش پخش نشدن تبلیغات تلویزیونی برای این فیلم را یکی از دلایل فروش کم آن عنوان کرد و گفت: برای رقیبان ۱۰۰ ها بار تیزر پخش میکنند و این یعنی ظلم مضاعف به فیلم ” ملی و راههای نرفته اش .این فیلم را که از بهترین فیلمهای جشنواره سلامت بود را به جشنواره فیلم فجر هم راه ندادند.
میلانی با بیان اینکه مشکلات بسیاری سر راه ساخت فیلم «ملی و راههای نرفتهاش» بود و بعد از ساخت هم اصلاحیههای زیادی به فیلم خورد که هیچکدام از آنها کارشناسی شده نبود ، گفت: در واقع اصلاحیهها غیرکارشناسی بود و به علوم اجتماعی ربطی نداشت در حالی که معتقدم فیلم باید علمی ساخته میشد و برای تولید آن از متخصصان اجتماعی ،حقوقی و روانشناسان استفاده شده بود.
وی با انتقاد از اینکه برخی از مسئولان راضی به ساخت این فیلم نبودند، اضافه کرد: من به همراه همسرم فیلم ملی و راههای نرفتهاش را ساختهام و هزینه این فیلم کاملا شخصی است.
کارگردان ملی و راههای نرفتهاش با اشاره به موضوع محوری فیلم سینمایی «ملی و راههای نرفتهاش» گفت: روی سخن این فیلم با زوجهای جوان است، اما موضوع ازدواج فقط عاشق شدن نیست و نگهداری عشق مهمترین از دستیابی به آن است.
کارگردان ملی و راههای نرفتهاش با بیان اینکه فیلم سینمایی «ملی و راههای نرفتهاش» برای اقشار مختلف جامعه است، افزود: در این فیلم طبقه متوسط جامعه به تصویر کشیده شده و افراد به راحتی با آن همزادپنداری میکنند.
میلانی با انتقاد از عدم همراهی مسؤولان برای ساخت فیلم «ملی و راههای نرفتهاش» اضافه کرد: جامعه ما ان قدر ضد زن است که با ساخت یک فیلم اصلاح نمیشود و به زن به عنوان یک شیء نگریسته میشود.
وی با بیان اینکه نگاه فیلم «ملی و راههای نرفتهاش» به زن انسانی است، اضافه کرد: هرچند برداشتهای اسلامی یا فمنیستی قابل تفسیر است اما این فیلم نگاه انسانی به زن دارد .
کارگردان ملی و راههای نرفتهاش در ادامه به برخی از آسیبهای اجتماعی موجود در جامعه نیز اشاره کرد و گفت: برای مثال امروزه طلاق عاطفی و ازدواج سفید در جامعه بیداد میکند، اما نباید فکر کنیم، باید نگفتن مشکل حل میشود یا اگر بیتعارف حرف نزنیم وضع بدتر میشود چرا که اگر روزی دختر و پسر را در کافی شاپ و مکانهای عمومی اذیت نمیکردند کار به اینجا نمیرسید.
میلانی با بیان اینکه فیلمهای سینمایی در بروز آسیبهای اجتماعی نقشی ندارند، بلکه روشنفکران جامعه نخست در مورد بحرانهای جامعه هشدار میدهند، تصریح کرد: در واقع یک سری بدبینیها موجب شده تا صورت مسئلههای فرهنگی حذف شود.
وی با اشاره به مشکلات زنان در جامعه گفت: عدم داشتن اتکا به نفس از مهمترین مشکلات زنان است که موجب شده ضعیف به بار بیایند و این فیلم در واقع تلنگری به خانوادهها است تا به دختران بیشتر بها دهند.
کارگردان ملی و راههای نرفتهاش درباره علل موفقیت خود به عنوان یک فیلمساز زن نیز گفت: پدر من مرد روشنفکری بود و مادرم نیز انسان روشنی بود، من در خانواده طوری تربیت شده بودم که مسائل اخلاقی برای ما درونی شده و نیازی به تذکر نبود و فشارهایی که همکلاسیهای من در زمینه غیرت و مسائل این چنینی دیده بودند را درک نکرده بودم و چون محدودیتهای بقیه زنان را نداشتم باید زبان جامعه میشدم که فکر میکنم این کار را با ساخت فیلم انجام داده ام.
میلانی با بیان اینکه در کار حرفهای هیچ محدودیت یا نگاههای خاص جامعه به عنوان یک زن را تجربه نکردم، اضافه کرد: اما موانع سیاسی در کار بسیار بوده است و برخی تصور میکنند بهتر است راجع به زنان فیلم ساخته نشود یا برخی مسائل جامعه پنهان بماند.
کارگردان ملی و راههای نرفتهاش در پاسخ به سوالی درباره استفاده ابزاری از چهره زن در سینما یا بازیگران عمل کرده نیز گفت: لزوما این کار بد نیست برای نشان دادن برخی نقشها این کار لازماست .
میلانی وضعیت فیلمسازی کشور را میانمایه عنوان کرد و افزود: آنقدر کنترل زیاد است که همه متوسط هستیم اما نسل جوان حرکتهای پویا و خلاقی انجام میدهند.
منبع: خبرگزاری فارس در زنجان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- پرتاب شدن به جهان تلخ زنان زجر کشیده تهمینه میلانی
- بازخوانی مطلب طنز شهرام شکیبا درباره تهمینه میلانی به بهانه تولد او: به امید نابودی نسل مردها!
- «آتش بس ۳» و دو فیلمنامه دیگر پروانه ساخت گرفتند
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- به یادماندنی و معترضترین دانشجویان سینمای ایران/ از نیمه پنهان تا اعتراض و قصه ها
- جریان شناسی نمایشگاه نقاشی دو کارگردان مطرح سینمای ایران
- واکنش تهمینه میلانی به بیلبوردهای شهرداری در حمایت از دروازه بان تیم فوتبال بانوان
- عکسی قدیمی از سه فیلمساز زن ایرانی
- میلانی :امیدوارم با واکسینه شدن اهالی سینما، ساخت سریال میانبر را بطور جدی آغاز کنیم
- برشهای کوتاه/ تصاویری از هجدهمین جشنواره فیلم فجر
- اعتراض تهمینه میلانی به توقیف فیلم قاتل و وحشی
- بازخوانی مطلب طنز شهرام شکیبا درباره تهمینه میلانی:به امید نابودی نسل مردها!
- استوری تهمینه میلانی در واکنش به وضعیت وخیم خانه هنرمندان در دوران کرونا
- محمد نیکبین خبر داد/ تولید «پازل» پس از کرونا/ ساخت یک سریال برای شبکه نمایش خانگی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





