بازیگر سینما و تلویزیون گفت: بازیگران به عنوان قشری محبوب و معروف در جامعه باید با تکیه به اخلاقیات اسلامی که وقف یکی از آنهاست، مروج نیکوکاری در جامعه باشند.به گزارش سینماسینما، مهران رجبی درباره اقدام اخیر خود مبنی بر وقف زمینی به ارزش یک میلیارد تومان چنین اظهار نظر کرد: به هیچوجه نمیخواستم کاری که انجام میدهم رسانهای شود، چون معتقدم اگر در این زمینه کاری انجام میشود نمیبایست با هیاهوی رسانهای انجام شود، البته این بدان معنا نیست که هیچگونه اطلاعرسانی در این زمینه انجام نشود، چون معرفی کسانی که کار خیر انجام میدهند بهنوعی الگوسازی فرهنگی است که میتواند دستاوردهای بسیاری به همراه داشته باشد.
وی افزود: زمینی که من وقف کردم در شهرستان ساوجبلاغ واقع شده است. این زمین از طریق پدر و مادرم به من ارث رسیده و من با وقف آن به نفع نیازمندان، سعی کردم دعای خیری برای والدین خود کسب کرده باشم. درباره انگیزه و هدف خود نیز باید بگویم به هیچوجه هدف مادی از این کار نداشتم، چون اولا من در سنی نیستم که بخوام دو دستی به دنیا بچسبم. دوم اینکه اگر به دنبال مادیات بودم منطقی نبود که آن را وقف کنم.
بازیگر فیلم «زیر نور ماه» در پاسخ به این سوال که حضور هنرمندان در کارهای خیرخواهانه تا چه حد میتواند مروج فرهنگ وقف در کشور باشد؟ گفت: در همه جای دنیا هنرمندان در کارهای خیرخواهانه حضور پیدا میکنند و مبلغ ارزشهای انسانی هستند. نکته جالب اینجاست که اقدامات آنها بهنوعی میتواند موجهای اجتماعی ایجاد کرده و تماشاگران را به سمت موضوعات مورد نظر هدایت کند.
رجبی به توضیح فوق اضافه کرد: تولید فیلمهای دینی و قرآنی در سینما بهنوعی قدم برداشتن در حوزه موضوعات اسلامی است، چون در این قبیل تولیدات مسلما موضوعاتی چون وقف نیز در آنها وجود دارد. برای همین هم توصیه میکنم که از ساخت فیلمهایی با محوریت موضوعات دینی و قرآنی حمایت شود، البته باید شرایطی را به وجود آورد که بهترین عوامل پشت دوربین این کارها قرار گیرند.
«پردهنشین»؛ نمونه موفق در حوزه سریالسازی دینی
این بازیگر مثال زد: در تلویزیون سریالهای بسیاری تولید میشوند که سعی میکنند به هر نحو ممکن به موضوعات دینی بپردازند، اما در بسیاری از این کارها هیچ جذابیتی وجود ندارد، چون عشق و باور قلبی در بطن تولید وجود ندارد، اما در سریالی چون «پردهنشین» هر آنچه که دیده میشود عشق و باور قلبی به موضوع است، البته این نکته را نمیگویم، چون خود در این سریال بازی کردهام، زیرا اگر اینگونه بود من در سریالهایی مختلفی بازی کردهام که بهنوعی مدعی دینی بودن را داشتهاند، اما چرا «پردهنشین» را مثال میزنم.
رجبی به توضیح فوق اضافه کرد: این مجموعه در همه بخشها با تکیه بر باور و علاقه ساخته شده بود. درضمن این کار به هیچ وجه سعی نداشت پیامش را به شکل مستقیم بیان کند، بلکه کلیت داستان در راستای رسیدن به یک هدف بود. نکته دیگر به شخصیت پردازی این سریال بر میگردد که آدمها به هیچوجه شکلی کلیشهای ندارند، برای همین هم کار توانست با استقبال بسیار خوب تماشاگران مواجه شود. درباره بازیگران این سریال باید یک نکته را اضافه کنم آنهم اینکه کارگردان از برخی بازیگران در جاهایی بازی گرفته که شاید تا به امروز کمتر دیده شدهاند. این کار هم با دقت کامل انجام شده برای همین نیز بر دل و جان تماشاگر نشسته است.
این کارگردان در پاسخ به این سوال که هنرمندان آیا رفتار و زندگی خصوصیشان تنها بربوط به خودشان است؟ گفت: من با این گفته که زندگی خصوصی بازیگران تنها به خود آنها ارتباط دارد موافق نیستم، چون وقتی یک هنرمند از مزایای شهرت بهره میبرد و تمامی مردم به وی احترام میگذارد طبیعی است که نسبت به این اتفاقات مسئولیت نیز داشته باشند. دلیل دیگر اینکه رفتار بازیگران بهویژه هنرمندان جوان برای بسیاری از جوانان ما الگو است و هر اتفاقی که از طرف آنها روی میدهد از سوی جوانان الگو برداری میشود، پس هنرمند باید نسبت به رفتار خود متعهد باشد.
وی متذکر شد: در تکمیل توضیح فوق میخواهم به نکتهای اشاره کنم که بهنوعی به فضای مجازی مربوط میشود. امروز بسیاری از هنرمندان از فضای مجازی برای اطلاعرسانی بهره میبرند، اما وقتی هنرمندی از زندگی شخصی خود یا تفریحاتی که میرود عکس میگذارد، چگونه انتظار دارد کسی پیرامون زندگی وی کنجکاو نشود، البته استفاده نادرست از فضاهای مجازی تنها به قشر بازیگر خلاصه نمیشود، بلکه دیگر بخشهای نیز از این دانش روز بهدرستی بهره نمیبرند، چون آموزش صحیح ندیدهاند.
وی در انتهای سخنانش تاکید کرد: سینما ایران توانسته در جهان امروز برای خود اعتباری ویژه کسب کند. برای همین فیلمهای ایرانی را امروز به عنوان کارهایی اخلاقگرا در جهان میشناسد. این اتفاق میتواند درباره فیلمهای قرآنی نیز روی دهد همانند کارهای چون «بچههای آسمان» که هم زیباییهای انسانی را تبلیغ کرده هم اینکه به ارزشهای قرآنی پرداخته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «سارقین عتیقه» به پایان فیلمبرداری رسید/ شروع مراحل پس از تولید
- چهار بازیگر جدید به «روزهای آبی» پیوستند + عکس
- تصویربرداری «رعد و برق» بهروز افخمی در گلستان ادامه دارد + عکس
- مهران رجبی مهمان «دست در دست» میشود
- برشهای کوتاه/ سکانسهایی از فیلم «بیدار شو آرزو»
- عکس زیر خاکی که میرکریمی به بهانه احوالپرسی از مهران رجبی منتشر کرد
- بازدید مدیر گروه فیلم سریال شبکه دو از پشت صحنه سریال «بیگانهای با من است»
- پادکست «سینما شهر قصه» (۱)/ «معلم»؛ معلمهایی که در سینما ماندگار شدند
- بیماری مانع حضور رضا رویگری در «دلباخته» شد
- دغدغههای هنرمندی که نیم قرن در عالم بازیگری فعال است
- یوسف صیادی به برنامه «جشن رمضان» پیوست
- ابراز تعجب مهدی پاکدل از «خشونت بیش از حد جوانان»
- سرقت از بازیگران در مراسم تشییع پیکر جمشید مشایخی
- روایت مهدی صباغزاده از جمشید مشایخی/ او بسیار حرفهای و آرام بود
- دیدار نوروزی وزیر ارشاد با داریوش اسدزاده/ بازیگر پیشکسوت درباره خیابان لالهزار کتاب مینویسد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





