اسامی مستندهای خارجی پذیرفته شده در بخش «مستند زیر ذرهبین» سیوششمین جشنواره جهانی فجر از سوی دبیرخانه این رویداد سینمایی اعلام شد.
به گزارش سینماسینما، امسال در بخش «مستند زیر ذره بین» جشنواره جهانی فیلم فجر ۸ مستند خارجی از کشورهایی چون استرالیا، جمهوری چک، بریتانیا، اوکراین، لهستان و … به نمایش در میآید.
«داستان یک ازدواج» به کارگردانی هلنا ترِشتیکووا محصول ۲۰۱۷ جمهوری چک از فیلمهای پذیرفته شده این بخش است که سوژهای خانوادگی را دنبال میکند.
اتفاقهای زیادی در زندگی مشترک ۳۵ساله یک زوج روی داده است؛ از فرازهای خاطرهانگیز و تفاهمهای لذتبخش تا فرودها و سقوطهای دراماتیک. این زوج در بخش اعظمی از زندگیشان درگیر مسایل زندگی روزمره از جمله بزرگ کردن بچهها و اداره خانه یا کاروکاسبی خود بودهاند.
هلنا ترِشتیکووا از سال ۱۹۸۰ با دوربین خود سراغ زوجی رفته است که بخشی از زندگیشان در جدیدترین مستند این فیلمساز کهنهکار اهل چک به نمایش گذاشته میشود.
«داستان یک ازدواج» در ادامه فیلمهای تلویزیونی قرار میگیرد که ترِشتیکووا در طول چند دهه اخیر درباره ایوانا و واتسلاو ساخته است اما در مستند اخیر نقاط عطف تکاندهندهای در زندگی این زوج ثبت شده است.
ترِشتیکووا که عضو آکادمی فیلم اروپا است و برای مدت زمان کوتاهی وزیر فرهنگ جمهوری چک هم بود، نویسنده و کارگردانی است که با فیلمهای «زنان در آغاز این قرن» (۲۰۰۱)، «مارچِلا» (۲۰۰۷) و «مالوری» (۲۰۱۵) شناخته میشود.
«آبی» به کارگردانی کارینا هولدن محصول ۲۰۱۷ استرالیا است که نگاهی موشکافانه به مساله محیط زیست و به ویژه آلودگی آبها دارد.
این مستند به موضوع کاهش شدید سلامتی اقیانوسها میپردازد. فیلم با اشاره به این موضوع دردناک که بیش از نیمی از زندگی دریایی از بین رفته است و صنعتی شدن دریاها همین طور بیشتر و بیشتر میشود از چالشهایی میگوید که ما با آنها روبهرو هستیم و البته فرصتهایی که برای ایجاد تغییرهای مثبت وجود دارد.
کارینا هولدن در ۲۳ سالگی به واحد تاریخ طبیعی «ایبیسی» پیوست و هفت سال به عنوان پژوهشگر روی مستندهای حیاتوحش دریایی کار کرد تا اینکه در نهایت تهیهکنندگی را تجربه کرد.
او در بازگشت به زادگاهش استرالیا، مستندسازی را در ژانرهای مختلف ادامه داد و همین طور در کارش پیشرفت کرد. جدیدترین مستند او با عنوان «آبی» پیش از این در جشنوارههای متعددی از جمله ونکوور ۲۰۱۷ روی پرده رفته است.
«الدورادو» به کارگردانی مارکوس ایمهوف محصول ۲۰۱۸ سوییس و آلمان است به موضوع پناهندگان میپردازد.
مارکوس ایمهوف با الهام از برخورد خودش با کودک ایتالیایی پناهندهای با نام جووانا در جریان جنگ جهانی دوم، چگونگی برخورد با پناهندگان و مهاجران را در این روزگار در دریای مدیترانه، لبنان، ایتالیا، آلمان و سوییس روایت میکند.
مارکوس ایمهوف متولد ۱۹۴۱ در شهر وینترتور سوییس در زوریخ تاریخ هنر خواند و در سال ۱۹۹۶ کمپانی فیلمسازی خودش را با همکاری دوستانش تأسیس کرد. او سابقه تدریس در مدرسه فیلم میلانو، آکادمی فیلم برلین و دانشگاه فیلم زوریخ را دارد. او با «الدورادو» پیش از این به جشنوارههای بینالمللی برلین و هنگکنگ ۲۰۱۸ رفته است.
«دریا از دوردست به ما مینگرد» به کارگردانی مانوئل مونیوز ریواس محصول ۲۰۱۷ اسپانیا و هلند است.
این مستند سراغ چند مرد رفته که بهتنهایی در آلونکهای رو به دریای خود زندگی میکنند؛ پناهگاههایی کوچک و ساده که در میان تپههای شنی بهسختی به چشم میآیند. آنها از افسانههایی که از وجود یک شهر باستانی و باشکوه میگوید که در دل شنهای زیر پای آنها مدفون شده است، بی خبرند.
مانوئل مونیوز ریواس متولد ۱۹۷۸ در سویای اسپانیا، پس از مطالعه در رشته ارتباطات در مدرسه بینالمللی فیلم سن آنتونیو دِ لوس بانوس در کوبا ثبت نام کرد. او علاوه بر کارگردانی، تدوین هم میکند و مدرس سینما هم هست. وی که فیلمهایی مانند «سِندِرو» (۲۰۰۸) و «همراه با باد» (۲۰۰۹) را در کارنامه دارد، قبل از جشنواره جهانی فجر با «دریا از دوردست به ما می نگرد» به جشنواره بینالمللی برلین ۲۰۱۷ رفته بود.
«دریای غم» اولین تجربه کارگردانی وَنِسا رِدگریو محصول ۲۰۱۷ بریتانیا و تعمقی پویا و بسیار شخصی در باب بحران پناهندگی این روزها در سراسر جهان است. فیلمساز با استفاده از زاویه دید و کلام آدمهای مختلف، گذشته و حال و مستند و درام را درهم میآمیزد تا از نگاه خودش به اهمیت حقوق بشر بپردازد.
وَنِسا رِدگریو متولد ۱۹۳۷ یک از مشهورترین بازیگران تئاتر، سینما و تلویزیون انگلستان است. او که در سال ۲۰۰۳ به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا راه یافت و در ۲۰۱۰ جایزه دستاورد یک عمر را از آکادمی هنرهای سینما و تلویزیون بریتانیا دریافت کرد، بازیگر بزرگ و تحسینشدهای است که آرتور پن و تنسی ویلیامز از وی به عنوان «بزرگترین بازیگر زنده عصر ما» نام بردهاند.
رِدگریو تقریباً جایزهای نیست که تا امروز به دست نیاورده باشد و تندیسهای اسکار، امی، تونی، بفتا، اولیویه، کن، گلدن گلوب و اتحادیه بازیگران سینمای آمریکا را در خانه دارد.
«شهاب سنگها» به کارگردانی گورجان کِلتِک محصول ۲۰۱۷ ترکیه و هلند دیگر مستند حاضر در بخش «مستند زیر ذرهبین» سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر است.
«شهاب سنگها» که فیلمسازیِ مستند و تفسیر سیاسی را درهم میآمیزد و زمینیها را با کیهان پیوند میزند، فیلمی است درباره خاطره و ناپدید شدنِ آدمها، مکانها و هر چیز دیگری.
گورجان کِلتِک متولد ۱۹۷۳ پس از فارغالتحصیلی در رشته سینما، چند فیلم کوتاه را کارگردانی کرد. فیلم کوتاه او با نام «اضافهکار» (۲۰۱۲) به جشنوارههای مختلفی از جمله داک لایپزیگ رفت و فیلم نیمهبلندش با عنوان «مستعمره» (۲۰۱۵) در جشنواره فید مارسی روی پرده رفت. «شهاب سنگها» اولین فیلم بلند اوست.
«خانه نویسندگان» به کارگردانی تاراس تومنِکو محصول ۲۰۱۷ اوکراین با سوژه ای نزدیک به ادبیات ساخته شده است.
ماجرا از این قرارست که در سال ۱۹۳۰ با تایید استالین ساخت خانه «اسلووُ» بهخصوص برای نویسندگان اوکراینی آغاز میشود. ۶۴ آپارتمان راحت با اتاق نهارخوری، اتاق آفتابگیر و نیروهای خدماتی که در یک کلام بهشتی واقعی است برای خالقان آثار ادبی ساخته می شود، اما این بهشت با یک سیستم نظارتی ویژه و شبکهای از ماموران به گونه ای طراحی شده که نویسندگان را تحت کنترل قرار دهد.
تاراس تومنِکو متولد ۱۹۷۶ در شهر کی اف اوکراین از دانشکدههای زبانشناسی و هنرهای تئاتر، سینما و تلویزیون دانشگاه کی اف فارغالتحصیل شد. وی از اواخر دهه ۱۹۹۰ با فیلم کوتاه «کشتارگاه» فیلمسازی را شروع کرد و تا امروز آثار کوتاه، مستند و تلویزیونی مختلفی را جلوی دوربین برده است.
«همدلی» به کارگردانی آنا زامتسکا محصول ۲۰۱۶ لهستان نیز سوژه ای خانوادگی را دنبال می کند.
اولا دختری چهارده ساله است که از پدر معلول، برادر مبتلا به اوتیسم و مادری مراقبت میکند که با آنها زندگی نمیکند. او تمام تلاش خود را به کار میگیرد تا دوباره خانوادهاش را دور هم جمع کند.
آنا زامتسکا که در ورشو زندگی و کار میکند، در همین شهر و کپنهاگ در رشتههای روزنامهنگاری، مردمشناسی و عکاسی تحصیل کرده است. «همدلی» اولین فیلم بلند زامتسکا است که دوره مستندسازی حرفهای را هم در مدرسه وایدا گذرانده است. او با این فیلم به جشنوارههای مختلفی از جمله ورشو رفته است و از رویدادهای مهمی مثل جشنواره بینالمللی مستند برزیل، جوایز آکادمی فیلم اروپا، جشنواره بینالمللی بوداپست و… دست پر بازگشته است.
سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران برگزار میشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آزمونی جدی و نگاهی رو به آینده
- تأملی بر حضور نوری بیلگه جیلان در جشنواره جهانی فیلم فجر؛ داور غایب
- جشنواره جهانی فیلم فجر۴۳؛ در ایستگاه پایانی «درس آموختهها» بهترین فیلم شد/ جایزه ویژه داوران به کارگردان ژاپنی رسید
- نقدی بر فیلمهای کوتاه باکس شیراز در جشنواره جهانی فیلم فجر
- معرفی داوران چهار بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- چهل و سومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آثار بخشهای چشمانداز و زیتون شکسته معرفی شدند
- برنامه نشستهای چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر منتشر شد
- جشنواره جهانیِ فیلم فجر در شیراز؛ جشنواره ثبات میخواهد
- اعلام آثار راهیافته به ۲ بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- اولین نمایش «مرد خاموش» در ایران؛ تیزر رونمایی شد
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- معرفی فیلمهای ایرانی حاضر در جشنواره جهانی فیلم فجر
- نگاهی به دو مستند؛ از ماجرای صداهای پررنج تا خاطرهبازی با سینما
- دبیر جشنواره جهانی فیلم فجر مطرح کرد: نوری بیلگه جیلان در تیم داوری/ حضور ۸ فیلم ایرانی در بخش رقابتی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





