جوان نوشت :در اوایل قسمت یکم سریال «ممنوعه»، چند دختر و پسر جوان را میبینیم که در ویلایی در شمال کشور مشغول بازی هستند؛ ورقهای بازی بین افراد پخش میشود، در این بخش حاکم که پسری از اعضای گروه است حکم میکند شماره ۳ و ۵ باید امشب باهم بخوابند!
این روزها حال و هوای فرهنگ به همان اندازه وخیم است که حال و هوای اقتصاد! محصولات فرهنگی بیش از پیش به سمت ابتذال میرود و مسئولان و مدیران وزارت ارشاد گویا در خواب عمیقی به سر میبرند. محصولات سینمایی در افزایش فضای اروتیک و دیالوگهای مبتذل از هم سبقت میگیرند و در شبکه نمایش خانگی، محصولات منتشر شده، سبک زندگی مبتذل را به مخاطبانشان ارائه میدهند و گویا دیگر هیچ نهادی هم متولی حفظ و صیانت از حریم خانواده نیست. در همین راستا سریال جدیدی از شبکه نمایش خانگی در حال پخش است که سطح ابتذال در آن را شاید بتوان در نوع خود بیسابقه دانست. آنچه در ادامه میآید گزارشی است که رجانیوز درباره این سریال نوشته است:
«ممنوعه» نام سریال جدید نمایش خانگی است که تا به حال دو قسمت آن توزیع شده و قرار است قسمتهای بعدی این مجموعه نیز به صورت هفتهای به دست مخاطبانش برسد. در خلاصه داستان این مجموعه آمده است: «ممنوعه» داستان سه نسل را به صورت همزمان و پیوسته روایت میکند، از دغدغههای امروز جوانان تا آسیب مسائل روز خانوادگی و اجتماعی…
نکته قابل توجه این است که سازندگان این مجموعه با بیان این گزاره که دارند مسائل و آسیبهای اجتماعی را مورد بررسی قرار میدهند، هر چه را دلشان میخواهد، برای فروش بیشتر به مبتذلترین شکل به تصویر میکشند. این ادعا زمانی روشنتر میشود که مدیر تولید این سریال در مصاحبه با روزنامه جامجم نکته قابل تأملی را به زبان میآورد، او در پاسخ به سؤالهای جام جم نسبت به جنسی و مبتذل بودن سریال پاسخهای متفاوتی میدهد و در آخر از خبرنگار جامجم میخواهد که درباره آنها خوب بنویسد و در ادامه میگوید: «برای اینکه این صنعت زنده بماند باید بفروشیم. هر قدر فروش بد باشد و پایینتر بیاید، این صنعت هم زمین خواهد خورد.»!
از همین جمله میشود فهمید که این حجم از ابتذال در سریال از کجا آب میخورد؛ تولیدکنندگان این مجموعه به دنبال افزایش مخاطب و فروش بیشتر هستند و چه چیزی جذابتر و بفروشتر از مدل سریالهای ترکیهای و مبتذل.
نکته جالب این است که مدیر تولید این سریال در پاسخ به این سؤال جام جم که این صحنه ترویج رابطه ضربدری و ابتذال است، میگوید: «خب مگر بعدش را دیدهایم؟! انجام کار را دیدهایم؟»!
گویا ابتذال از منظر مدیر تولید این سریال تنها به تصویر کشیدن رابطه جنسی است و بیان این مسائل و عادیسازی این مدل از زندگی ابتذال به حساب نمیآید!
در بخشهای دیگر قسمت اول این مجموعه شاهد استفاده متعدد از مواد مخدر و مشروبات الکلی هستیم. شاید بتوان قسمت اول این مجموعه را برپایه سکس، مواد مخدر و مشروبات الکلی تعریف کرد. استفاده از کلمات و حرکات اروتیک و بیبندوباری اعضای گروه به قدری زیاد است که به نظر میرسد این سریال بیش از بقیه آثار مبتذل ساخته شده از خط قرمزها عبور کرده است.
سؤالی که به ذهن متبادر میشود این است که وزارت ارشاد دقیقاً دارد چه کار میکند؟! و این سریال بر چه اساسی مجوز انتشار گرفته است؟ مگر وظیفه وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ممانعت از تولید و انتشار محصولاتی نیست که واضحاً مصداق فساد و ترویج فحشا هستند؟ جالب است که با این حال، حسین پارسایی مدیرکل دفتر نمایش خانگی، مستند و کوتاه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از پشت صحنه این سریال مبتذل بازدید کرده و با عوامل آن به گفتوگو نشسته است. آنچه از ظاهر ماجرا برمیآید مدیران وزارت ارشاد در جریان کامل تولید این محصول ضدفرهنگی بودهاند و با این اوصاف بازهم جلوی انتشار آن را نگرفتهاند. باید پرسید اگر وزارت ارشاد متولی صیانت از فرهنگ ایرانی- اسلامی جامعه نباشد از چه نهادی باید چنین توقعی داشت؟ انتشار این محصولات مبتذل که مروج زندگی مدرن و بیقید و بند هستند، قطعاً صدماتی را به بدنه جامعه و قشر نوجوان و جوان وارد میکنند که شاید نتوان به این سادگیها آنها را ترمیم کرد.
«ممنوعه» نام سریال جدید نمایش خانگی است که تا به حال دو قسمت آن توزیع شده و قرار است قسمتهای بعدی این مجموعه نیز به صورت هفتهای به دست مخاطبانش برسد. در خلاصه داستان این مجموعه آمده است: «ممنوعه» داستان سه نسل را به صورت همزمان و پیوسته روایت میکند، از دغدغههای امروز جوانان تا آسیب مسائل روز خانوادگی و اجتماعی…
نکته قابل توجه این است که سازندگان این مجموعه با بیان این گزاره که دارند مسائل و آسیبهای اجتماعی را مورد بررسی قرار میدهند، هر چه را دلشان میخواهد، برای فروش بیشتر به مبتذلترین شکل به تصویر میکشند. این ادعا زمانی روشنتر میشود که مدیر تولید این سریال در مصاحبه با روزنامه جامجم نکته قابل تأملی را به زبان میآورد، او در پاسخ به سؤالهای جام جم نسبت به جنسی و مبتذل بودن سریال پاسخهای متفاوتی میدهد و در آخر از خبرنگار جامجم میخواهد که درباره آنها خوب بنویسد و در ادامه میگوید: «برای اینکه این صنعت زنده بماند باید بفروشیم. هر قدر فروش بد باشد و پایینتر بیاید، این صنعت هم زمین خواهد خورد.»!
از همین جمله میشود فهمید که این حجم از ابتذال در سریال از کجا آب میخورد؛ تولیدکنندگان این مجموعه به دنبال افزایش مخاطب و فروش بیشتر هستند و چه چیزی جذابتر و بفروشتر از مدل سریالهای ترکیهای و مبتذل.
نکته جالب این است که مدیر تولید این سریال در پاسخ به این سؤال جام جم که این صحنه ترویج رابطه ضربدری و ابتذال است، میگوید: «خب مگر بعدش را دیدهایم؟! انجام کار را دیدهایم؟»!
گویا ابتذال از منظر مدیر تولید این سریال تنها به تصویر کشیدن رابطه جنسی است و بیان این مسائل و عادیسازی این مدل از زندگی ابتذال به حساب نمیآید!
در بخشهای دیگر قسمت اول این مجموعه شاهد استفاده متعدد از مواد مخدر و مشروبات الکلی هستیم. شاید بتوان قسمت اول این مجموعه را برپایه سکس، مواد مخدر و مشروبات الکلی تعریف کرد. استفاده از کلمات و حرکات اروتیک و بیبندوباری اعضای گروه به قدری زیاد است که به نظر میرسد این سریال بیش از بقیه آثار مبتذل ساخته شده از خط قرمزها عبور کرده است.
سؤالی که به ذهن متبادر میشود این است که وزارت ارشاد دقیقاً دارد چه کار میکند؟! و این سریال بر چه اساسی مجوز انتشار گرفته است؟ مگر وظیفه وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ممانعت از تولید و انتشار محصولاتی نیست که واضحاً مصداق فساد و ترویج فحشا هستند؟ جالب است که با این حال، حسین پارسایی مدیرکل دفتر نمایش خانگی، مستند و کوتاه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از پشت صحنه این سریال مبتذل بازدید کرده و با عوامل آن به گفتوگو نشسته است. آنچه از ظاهر ماجرا برمیآید مدیران وزارت ارشاد در جریان کامل تولید این محصول ضدفرهنگی بودهاند و با این اوصاف بازهم جلوی انتشار آن را نگرفتهاند. باید پرسید اگر وزارت ارشاد متولی صیانت از فرهنگ ایرانی- اسلامی جامعه نباشد از چه نهادی باید چنین توقعی داشت؟ انتشار این محصولات مبتذل که مروج زندگی مدرن و بیقید و بند هستند، قطعاً صدماتی را به بدنه جامعه و قشر نوجوان و جوان وارد میکنند که شاید نتوان به این سادگیها آنها را ترمیم کرد.
منبع: روزنامه جوان
برچسبها: «ممنوعه»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





