کریستوفر نولان با تاکید بر این که در فیلمهایش همواره به کاری که وحشت و عوام فریبی با جامعه میکند، تاکید داشتهاست، گفت که در فکر ساخت یک فیلم ترسناک است به شرطی که ایده مناسبی پیدا کند.
به گزارش سینماسینما، کریستوفر نولان روز پنجشنبه در نشستی که از سوی موسسه فیلم بریتانیا (BFI) در لندن ترتیب داده شده بود، شرکت کرد. در این مراسم که شهردار لندن، بازیگران فیلم «اوپنهایمر» و شماری از چهرههای مطرح از جمله مایکل کین حضور داشتند، این فیلمساز بریتانیایی درباره زندگی حرفهایاش سخن گفت.
نولان در پاسخ به سوال یکی از مخاطبان که آیا به ساخت یک فیلم ترسناک فکر میکند، گفت: «اوپنهایمر» قطعاً دارای عناصر ترسناکی است، زیرا فکر میکنم موضوع آن چنین است. فکر میکنم فیلمهای ترسناک بسیار جالب هستند، زیرا بسیار به ابزارهای سینمایی وابسته اند. در واقع این فیلمها یک واکنش درونی به چیزها هستند و بله دوست دارم یک فیلم ترسناک بسازم، اما فکر میکنم یک فیلم ترسناک واقعاً خوب، نیاز به یک ایده واقعاً استثنایی دارد و چنین چیزی کم پیدا میشود. به همین دلیل هنوز داستانی پیدا نکردم که به سمتش بروم.
وی در ادامه گفت: اما فکر میکنم ژانر ترسناک یک ژانر بسیار جالب از نظر سینمایی و همچنین از معدود ژانرهایی است که استودیوها زیاد آنها را میسازند. تیرگی و انتزاع در این فیلمها زیاد است و ویژگیهایی دارند که هالیوود عموماً در برابر نمایش آنها در فیلم مقاومت میکند، اما در این ژانر همه اینها مجاز است.
فیلمساز با تکیه بر ژانر، بار دیگر به «اوپنهایمر» بازگشت و گفت وسط این فیلم، خیلی جدی به ژانر دزدی میرویم و سومین پرده فیلم درامی دادگاهی است. وی افزود: دلیلی که من این ۲ ژانر را برای آن بخشها انتخاب کردم این بود که این ۲ ژانر، ژانرهایی هستند که در ذات خود برای مخاطب جذاب هستند و این بخش سرگرم کننده بودن ژانر است.
در این گفتوگو به زندگی حرفهای نولان پرداخته شد و این فیلمساز از جنبههای مختلف حرفهاش، بهویژه روند نوشتن و تدوین حرف زد. او همچنین به نقش فیلمبرداری، به ویژه در فرمت آیمکس و آهنگسازی برای کارهایش به آثار هویت فنهویتما و هانس زیمر اشاره کرد. نقش بازیگران در فیلمهای او نیز مورد بحث قرار گرفت و وی بار دیگر از آنچه هیث لجر با نقش جوکر برای «شوالیه تاریکی» به ارمغان آورد، یاد کرد.
نولان در پاسخ به مجری برنامه و اینکه فیلمهای «بتمن» وی ظهور رهبران مخل سیاست را در سراسر جهان پیشبینی میکردند، گفت: همیشه هدف این بود که درباره چیزهایی که ما را تحت تأثیر قرار میدهند و چیزهایی که نگرانشان بودیم، صادق باشیم. وقتی به «بتمن آغاز میکند» [۲۰۰۵] نگاه میکنم، تأکید زیادی بر تروریسم وجود دارد، بدیهی است که پس از ۱۱ سپتامبر این ضروری بود ولی چیزی نبود که ما آگاهانه در فیلم قرار دهیم. مطمئناً جوکر «شوالیه تاریکی» (۲۰۰۸) درباره همه چیزی است که وحشت و هرج و مرج و ترس از شکستن قوانین با جامعه میکند. «شوالیه تاریکی برمیخیزد» به شدت درباره فاشیسم و عوامفریبی هشدار میدهد.
پیش از این نشست، نولان و همسرش اما رابرتز که تهیه کنندهاش هم است از آرشیو ملی BFI بازدید کرده بودند. وی از این موسسه که یکی از بزرگترین آرشیوهای فیلم و تلویزیون جهان است قدردانی کرد.
برای احترام به انتخاب نولان برای فیلم در برابر فیلم دیجیتال، تمام کلیپهای نمایش داده شده در این برنامه ۳۵ میلیمتری بودند.
ریشی سوناک شهردار لندن هم که در این رویداد حضور داشت، به شوخی گفت در حال لابی با باربارا بروکولی است تا بتواند نولان را راضی به ساخت فیلم بعدی «جیمز باند» کند.
در این مراسم که کیلین مورفی هم در آن حضور داشت، نولان جایزه فلوشیپ موسسه فیلم بریتانیا را دریافت کرد. این جایزه پیش از این به آکیرا کوراساوا، تلما شونمیکر، مارتین اسکورسیزی، اورسون ولز، باربارا بروکولی، میشل جی ویلسون و اسپایک لی اهدا شده بود.
منبع: مهر به نقل از ورایتی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- جان نولان درگذشت
- پس از هفت ماه؛ فیلمبرداری «اودیسه»ی نولان به پایان رسید
- یک سال پیش از اکران؛ بلیتهای آیمکس «اودیسه» از فردا فروخته میشود
- لوگان مارشال-گرین به «اودیسه» پیوست/ کاسمو جارویس از فیلم نولان جدا شد
- آیا «اودیسه»ی نولان موفقیت «اوپنهایمر» را تکرار خواهد کرد؟
- فیلمی با بودجه حدودی ۲۵۰ میلیون دلار؛ «اودیسه» نولان به نیمه راه رسید
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





