اولین چیزی که نظر من را جلب کرد این بود که کار کمدی بود و به قول شما در یک فضای شیرینی می گذشت. با توجه به این که فیلم سینمایی اول من هم کمدی بود خیلی دوست داشتم که سریال کمدی هم بسازم و این باعث شد طرح اولیه که متعلق به آقای سهراب پور بود را دوست داشتم و می دانستم قابلیت این را دارد که من بخواهم روی آن کار کنم.
اتفاقا علاقه به تجربه کردن ژانرهای مختلف را در فیلمسازی دارم. از ابتدا هم هدفم این بود که مثل خیلی از کارگردان ها در ژانر اجتماعی کار کنم. چون به لحاظ هنری به این نوع فیلم ها توجه بیشتری می شود؛ چه در جشنواره ها و چه در بین بچه های سینما. اما به صورت خیلی اتفاقی فیلم اولم در ژانر کمدی پیشنهاد شد و آن را ساختم و وقتی دیدم که فیلم خوبی از آب درآمد خواستم که این ژانر را ادامه بدهم. اما مصمم هستم که ژانرهای دیگر را هم تجربه کنم.
در این مورد نمی توانم نظر قطعی بدهم و باید منتظر واکنش مخاطب بمانیم. اما همه تلاشمان را کردیم تا در زمان کمی که برای مراحل مختلف ساخت این سریال داشتیم، کاری بسازیم که مخاطب دوست داشته باشد و برایش اتفاق خوبی بیفتد.
به هر حال هر کاری که ساخته می شود رگه هایی از مضامین اجتماعی خواهد داشت. اما در مورد این سریال من سعی نکردم هیچ مضمونی را پررنگ تر کنم. در مورد کانسپت اصلی مواجهه یک خانواده مثل همه خانواده های دیگر با بی پولی که مقطعی با آن درگیر می شود واین بی پولی و نحوه برخورد این خانواده با این مساله را با این مقطع از زندگی شان مطرح می کنیم.
بله تقریبا بازیگران همان افرادی هستند که از ابتدا مدنظر داشتیم و به آنها فکر کرده بودیم. البته با برخی از این بازیگران قبلا کار نکرده بودم و نخستین تجربه همکاری مان بود.
خوشبختانه با مشکلی رو به رو نبودیم و چند بار هم سر صحنه همگی تست دادیم. امیر نوری هم بعد از حدود ۱۰ روز که از ما جدا شده بود و خارج از کار ما کرونا گرفته بود. آقای ژوله هم مشکوک به کرونا بود که تست داد و منفی شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





