مجید مجیدی کارگردان فیلم «محمد رسولالله (ص)» در جشنواره خاتم،خاطراتی از هنروران این فیلم و افرادی که با نذر وارد سیاهی لشکر این فیلم شدهاند، بیان کرد.
وی در بخشی از سخنانش در مراسم تالار وحدت به خاطرهگویی از زمان ساخت این فیلم پرداخت و یادآور شد:در طول ۷ سالی که مشغول ساخت این فیلم بودیم، هنرورانی داشتیم که معمولا اهل روستاهای اطراف لوکیشن بودند و در این مدت به ما کمک میکردند. بنای ما برای ساخت این لوکیشن هم به گونهای بود تا بتوانیم برای تولیدات بعدی در حوزه تاریخ اسلام یک بستر فراهم کنیم، به همین دلیل، بسیاری از هزینههای فیلم هم صرف همین لوکیشن شد.
این کارگردان ادامه داد: در طول این مدت هنرورانی از اطراف برای کمک به ما اضافه میشدند که معمولا آدمهای روستاهای آن اطراف بودند و اصلا آن فضا برایشان مثل زیارت شده بود. حضور این افراد و عوامل زیادی که از خارج از کشور به ما کمک میکردند، جالب بود! نظیر استرارو فیلمبردار فیلم که به قول خودش از طرف پیامبر (ص) برای کمک به ساخت این فیلم دعوت شده بود.
مجیدی در ادامه یادآور شد: روزی یکی از این هنروران را دیدم که به زبان ایتالیایی با استرارو (فیلمبردار ایتالیایی فیلم) مشغول صحبت کردن است؛ رفتم و با روستایی وارد صحبت شدم و پرسیدم که چطور زبان ایتالیایی میداند؟! او هم جواب داد که استاد دانشگاه است که به صورت گمنام وارد سیاهی لشکر شده است. او گفت که نذر داشتم که در ساخت فیلم محمد(ص) کمک کنم.
او ادامه داد: عزیز دیگری در زمان استراحت نزد من آمد. او محاسن بلندی داشت و سنش هم بالا بود. وقتی با من صحبت کرد گفت که دکتر فلانی (که من آن دکتر را میشناختم) به شما سلام رسانده است. تصور من این بود که این فرد یکی از اهالی روستاهای اطراف است، بعد که جویا شدم گفت این دکتر یکی از مشتریان ماست. پرسیدم کار شما چیست؟ گفت جواهرفروشم. کار اصلیام در کویت است ولی به تهران هم میآیم اما وقتی فهمیدم فیلمی درباره پیامبر (ص) در حال ساخته شدن است، تنها کاری که از دستم برمیآمد این بود که جزو سیاهی لشکرها باشم.
مجید مجیدی همچنین یادآور شد: چند روزی از این ماجرا گذشت تا اینکه یکی از دستیارانم به من اطلاع داد که آن آقا که جواهرفروش بوده است، آمده و دستمزدش را گرفته چون ما به افرادی که محاسن بلندی داشتند، دستمزد بیشتری میدادیم، اتفاقا دستمزد بیشتری هم از ما گرفت. وقتی این موضوع را شنیدم برایم عجیب بود. زمانی که این فرد داشت با ما خداحافظی میکرد، به من گفت با این نیت به اینجا آمدهام تا بتوانم در ساخت این فیلم کمک کنم و دستمزدم را بگیرم! قصدم هم این است که وصیت کنم اگر از دنیا رفتم، کفنام را از این دستمزد تهیه کنند.
کارگردان «محمد رسولالله» خاطرنشان کرد: در طول مدتی که در شهرهای مختلف مشغول فیلمبرداری بودیم، مردم این شهرها بارها ما را به خانههایشان دعوت میکردند و نذر، قربانی میدادند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- وقتی درختان شهر در جشنواره شهر موضوعیت ندارد
- سینمای ملی ایران را تعریف کنید و شکل آن را بکشید
- مجید مجیدی: در خطر سقوط قرار داریم/ تاریخ و فرهنگ باید نقشه راه باشند
- سیستان و بلوچستان و فقدان پرداختن فیلمسازانِ محلی به زادبوم/ نگاهی به فیلم «هوک»
- معرفی آثار ایرانی راه یافته به بخش بینالملل جشنواره فیلم شهر
- بازدید مجیدی و میرکریمی از پشتصحنه «در آغوش درخت»
- واکنش مجید مجیدی به فیلم بهروز شعیبی
- به بهانه یادداشت روزنامه جام جم درباره حضور فیلم سعید روستایی در جشنواره کن
- نمایش ۱۰ فیلم مرمت شده از گنجینه سینمای ایران در چهلمین جشنواره فیلم فجر
- گزارش فروش فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه/ تبلیغات گسترده برای «قهرمان»
- ظرفیتهای مشترک سینمای ایران و چین بررسی شد
- خاطراتی از مواجهه مرتضی پورصمدی و مجید مجیدی با طالبان در «نردبان»/
- نامزدی «دشت خاموش» و «خورشید» در پانزدهمین دوره جوایز فیلم آسیا
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





