آزاده باقری: ستاره مشهور سینما، کم حرف، کم حاشیه، گزیده کار؛ اما همچنان محبوب. پارسا پیروزفر از همان سال‌های ابتدایی کارش در دهه ۷۰ و با بازی در سریال پربیننده «در پناه تو» توانست خود را به عنوان بازیگری توانمند در کنار دیگر ستاره‌های آن دوران به مخاطب معرفی کند و حالا نیز در تازه‌ترین ساخته‌‌های سینمایی «مست عشق» ساخته حسن فتحی و سریال نمایش خانگی «در انتهای شب» به کارگردانی آیدا پناهنده موفق شده بر محبوبیت و قابلیت‌های بازیگری خود بیافزاید.
پارسا پیروزفر هم در قاب تلویزیون، هم بر روی پرده سینما و هم در شبکه‌های خانگی عملکرد قابل قبولی نسبت به ستاره بودن‌اش دارد از این رو با به روی صحنه رفتن هر کدام از آنها به محبوبیت‌اش در میان افکار عمومی بیش از گذشته افزوده شده است. اتفاقی که وقتی بر روی صحنه تئاتر رفت نیز نشان داد می‌تواند نظرها را به سمت این هنر که شاید نسبت به دیگر رسانه‌ها دارای طرفدار و مخاطب کم‌تری دارد جلب کند.
با وجود آنکه پارسا پیروزفر در سریال‌هایی همچون «در پناه تو» و «در قلب من» حمید لبخنده، «سفر سبز» محمدحسین لطیفی و «در چشم باد» مسعود جعفری جوزانی به شهرت و محبوبیت رسید؛ اما بیشتر تمرکز او به عنوان بازیگر در سینما و تئاتر بود تا اینکه در سریال «یاغی» ساخته محمد کارت بار دیگر نه در تلویزیون اما در شبکه خانگی در سریال بازی کرد. سریالی که با ورود او در نقش بهمن توانست مخاطب‌های بسیاری را به سمت آن بکشاند. نقش جذابی که در ظاهر مثبت بود؛ اما در عین حال مشخص شد با همان ظاهر مثبت به دنبال سوءاستفاده بوده و بازی جذاب‌اش توانست برای تماشگر بسیار باورپذیر باشد و او را بپذیرند.
این روزها نیز پارسا پیروزفر در سینما در نقش مولانا بر روی پرده‌های سینماست و در شبکه خانگی نیز سریال «در انتهای شب» را دارد. سریالی که هنوز قسمت‌‌های نخست آن پخش شده و پیروزفر در نقش بهنام، همسری که اسیر وضعیت اقتصادی شده و همین موضوع رابطه زناشویی‌شان را خدشه دار کرده است خوب ظاهر شده و باز هم مورد توجه مخاطبان بسیاری قرار گرفته است. او به خوبی توانسته از پس این نقش نیز برآید و هیچ یادآوری نسبت به نقش‌های قبلی‌اش حتی «یاغی» نداشته باشد و همین موضوع نقطه قوت این بازیگر توانمند است. او نشان داده در کنار ظاهری که به عنوان سوپراستار دارد توانایی بازیگری بالایی نیز دارد که همین موضوع، امتیاز عملکرد بالایی را به او می‌دهد و انتظار می‌رود همچنان در این مسیر پیش برود.
پارسا پیروزفر بازیگر توانمند و خوبی است. چون با وجود نظرات متفاوت درباره بازی در نقش مولانا توانسته رضایت طیف زیادی از مخاطبان را جلب کند و این موضوع بدان معناست که توانسته از پس این نقش تاریخی هم برآید. در صورتی که در کارنامه او تا کنون بازی در نقش تاریخی نبوده؛ اما نشان داد می‌تواند در نقش‌های تاریخی نیز ایفای نقش قابل قبولی داشته باشد.
پارسا پیروزفر با توجه به قابلیت‌هایی که در خود دارد و به دلیل محبوبیت‌اش همچنان می‌تواند وزنه خوبی برای فیلم و سریال‌هایی باشد که در آینده ساخته و تولید خواهد شد و جای امیدواری دارد این چرخ همچنان در حال چرخیدن باشد و از او آثار درخشان‌تری به یادگار بماند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
