دوستان و همکاران رضا رستمی در پی درگذشت وی برایش نوشتند.
به گزارش سینماسینما، از زمانی که خبر فوت رضا رستمی خبرنگار عرصه فرهنگ وهنر منتشر شد، دوستان وهمکاران قدیمی او خواب به چشم خود ندیدند و خاطرات وی را در ذهن بارها مرور کردند. برای بلندبلند به یاد آوردن این خاطرات جایی بهتر از اینستاگرام نیست. دوستان رضا برایش اینگونه نوشتند:
اشکان خطیبی بازیگر : فوت رضا رستمى عزیز،خبرنگارحوزه ى فرهنگ و هنر رو به همه ى اهالى هنر و مطبوعات تسلیت مى گم.
مهدی نورعلیشاهی روزنامه نگار: سال هشتاد و یک بود.آبان ماه.پدرم فوت کرد.دنیا برایم به پایان رسیده بود.مگر مرگ تا دیروز مال همسایه نبود?امروز چرا سکوتش خانه ما را فرا گرفته؟ تقریبا یک ماهی روزنامه نرفتم.خانه نشستم و فکر می کردم.#رضا_رستمی به خانه امان آمد تا مرا به روزنامه ببرد.در بین راه برایم از این گفت که باور مرگ از خود مرگ سخت تر است.و امروز من مرگت را باور ندارم…روحت همیشه در آرامش باشد روزنامه نگار آدم حسابی مطبوعات ایران.نفرین ابدی به همه آنانی که در چهار ماه اخیر دلت را خون کردند تا تو نباشی.راستی امروز که دیگر نیستی آنانی که میخواستند نباشی تا خود بمانند نان خود را بیشتر چرب کنند…مرگ همیشه برای همسایه نیست.
نیلوفر عاکفیان روزنامه نگار وشاعر: بعضی آدمها برای رسیدن به خواستههایشان-فارغ از به حق یا ناحق- با موانع سرراهشان میجنگند.
حسن همایون: رضا رسمتی، عزیز. قلم زمین گذاشت. اندوهگینم، از رفتنش. روزنامه نگاری کار بلد و آرام. ای دریغا. تسلیت به الهه خسروی و جامعه خبری.
حبیب ایل بیگی فیلمساز : انا لله وانا الیه راجعون. جهان میخانه و ما می پرستیم / ولیکن با خیال باده مستیم
ساتیار امامی عکاس : دوست و همکار قدیمی من در روزنامه جام جم و خبر آنلاین آسمانی شد. رضا رستمی عزیز روحت شاد
محمدرسول صادقی روزنامه نگار: سپیده دم از تحمل تاریکی زاده می شود ؛ آدمی از مدارا با مرگ…حمدرضا رستمی ، دوست و همکار جوان ، خوب ، شریف و نازنین مان ، چهره در نقاب خاک کشید. روح اش شاد ، یادش گرامی باد.
زهرا عرب روزنامه نگار: چه سنگین می رسد آوار اندوه…رضا رستمی خبرنگار آرام و دوست داشتنی از میان ما پرکشید .
کیوان کثیریان منتقد و روزنامه نگار: مرگ در یک قدمی است رضا رستمی رفت. روحش شاد
علی رستگار روزنامه نگار: وقتی رضا رستمی از جام جم رفت، براش نوشتم حتی همین دو هفته همکاری هم برام لذتبخش بود و چیزای خوبی ازت یاد گرفتم. برام نوشت: قربانت علی جان لطف داری. حالا تازه با هم آشنا شدیم. کلی کار داریم با هم. بعد دو تا چشمک استیکری (لابد با همون دو تا چشم سیاهش) بهم زد. وقتی فهمیدم مبتلا به اون بیماری لعنتی شده، تماس گرفتم اما گوشیش خاموش بود و احتمالا بستری شده بود برای عمل جراحی. تو تلگرام با اسم سه تا از فیلمای کارگردان محبوبش، میکل آنجلو آنتونیونی بازی کردم و نوشتم: برایم مثل روز روشن است که این «شب» را تاب می آوری و این «ماجرا» داری. خب، طبق مناسبات این دنیایی، این پیامم هیچ وقت «سین» نشد، اما مطمئنم رضا الان دیگه پیامو دیده، «شب» رو تاب آورده و چون ازین دنیای پراز ننگ و نیرنگ رفته، «ماجرا» رو به سرانجامی خوش رسونده، داره «فریاد» سرزندگی سرمی ده و بخاطر یه زندگی شرافتمندانه هم به رستگاری رسیده. تسلیت به همسر محترمش، الهه خسروی یگانه و دختر دلبندش رها. آرزوی صبر براشون دارم.
مجید فروغی روزنامه نگار: بی خوابی بر سرم هوار شد و روزگار بر سرم آوار. منتظر و امیدوار به برخاستن و لبخندت بودم
رضا جلالی عکاس: مهر لعنتی…..رضا هم رفت….از شنیدن خبر مریضی اش تا این نیمه شب مرگبار یک هفته هم نشد….کلامی نیست در بیان نبودنش…..کاش این خبر راکسی تکذیب کند….کاش خبر مرگ ها همیشه تکذیب و تصحیح می شد.
اسد امرایی مترجم: مهر نامهربان بود امسال. محمدرضا رستمی دوست جوان روزنامه نگار ما را از ما گرفت. باورش سخت است بسیار سخت. تسلیت به الهه خسروی
زینب مرتضایی فرد روزنامه نگار: همون لبخند همیشگی ش ایستاده بود مقابلم. هی دور و دورتر میشد. انگار یه رشته نخ فقط اتصالش با این دنیا بود. رشته نخی که من می خواستم بکشمش و نذارم دورتر بشه. اون با لبخند دورتر میشد و من انگار لال بودم نمی تونستم حرف بزنم و صداش کنم. وحشت زده بیدار شدم. یه هفته گذشت گفتن رضا عمل شده و من هر شب گریه کردم. انگار می دونستم داره هی ازمون دور و دورتر میشه. حالا هم رفت، مثل یه پرنده سبکبال که حس می کنه وقت کوچ رسیده، خیلی ناگهانی رفت. هیچ وقت یادم نمیره دو هفته ای که با هم کار کردیم رو. چند روز گذشته بود که گفت زینب چقدر خوب تیتر می زنی خندیدم و گفتم دبیر قبلی نظرش کاملا برعکس بود. گفت نه تیترهات فکر داره. و قشنگه. امشب فهمیدم دیگه از هیچ تیتری خوشم نمیاد. فهمیدم جای خالی #رضا_رستمی هیچ وقت برام پر نخواهد شد.
مجید صالحی بازیگر: درگذشت آقاى رضا رستمى عزیز خبرنگار شریف سینماى ایران را به مردم مهربان و جامعه سینمایى تسلیت مى گویم، و خداوند به خانواده محترم و همکاران مطبوعاتى و رسانه اى ایشان صبر عنایت فرمایند. روحشان شاد یادشان تا ابد گرامى.
بهاره رهنما: شریف و نجیب و صبور، با وقار و متفاوت ، درست اندیش و بی قضاوت، حتی یکی از این لغتها رو بهراحتی نمیشه در وصف کسی به راحتی به کار برد، اما همکار روزنامه نگار و نویسنده ما رضا رستمی همه اینها رو داشت. امروز صبح که عکسشون رو دیدم تا همین الان هنوز شوکه ام ،از روزهای خبر انلاین جز گوش سپردن با جان و دل و لبخند خوبش چیزی به خاطرم نمیاد، عجیب روزگاری شده و من نمیفهمم این نسبت عکس رو اینکه این روزها چطور در حالی که انقدر مرگ به ما نزدیکتر شده هر روز از زندگی و انسانیت دور میشویم.
رضا رستمی مرد بزرگی بود و پاک و انسان ، روحش شا د و قرین رحمت الهی باد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- نمایش «۱۱/۱۱»؛ اخلاقِ فردی در برابر فاجعهی جمعی
- «دورهمیِ بانوی اوّل»؛ رنجنامهی خاموشی و شکیبایی!
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- بهاره رهنما با «دورهمی بانوی اول» در کهریزک
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
آخرین ها
- درباره سلیمان میناسیان/ وداع با یک نقّاشِ سینماگر
- کالبدشکافی ششلایهی فضا در فیلم «داستان توکیو»/ سکوت پرهیاهو در خانهای خالی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- «ارباب حلقهها» به تالار وحدت میآید
- فیلمهای ابراهیم ایرجزاد و محمدرضا اردلان از اسپانیا جایزه گرفت
- درباره «سمفونی حمید»/ مردی که کارت زرد نمیگرفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- «محمود موسوینژاد» درگذشت
- «سرو، سپید، سرخ» بهترین سریال اتحادیه ABU شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- مستند «تو میتوانی همهچیز را ببینی» پدیده گیشه سینما شد
- انتشار فراخوان دومین جشنواره «آوای زندگی»
- اجرای نمایش همایون غنیزاده همچنان در کارگاه تئاتر ادامه دارد
- «نیرنگبازها» روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر
- آلبوم موسیقی «دَم» رونمایی میشود
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان





