دوستان و همکاران رضا رستمی در پی درگذشت وی برایش نوشتند.
به گزارش سینماسینما، از زمانی که خبر فوت رضا رستمی خبرنگار عرصه فرهنگ وهنر منتشر شد، دوستان وهمکاران قدیمی او خواب به چشم خود ندیدند و خاطرات وی را در ذهن بارها مرور کردند. برای بلندبلند به یاد آوردن این خاطرات جایی بهتر از اینستاگرام نیست. دوستان رضا برایش اینگونه نوشتند:
اشکان خطیبی بازیگر : فوت رضا رستمى عزیز،خبرنگارحوزه ى فرهنگ و هنر رو به همه ى اهالى هنر و مطبوعات تسلیت مى گم.
مهدی نورعلیشاهی روزنامه نگار: سال هشتاد و یک بود.آبان ماه.پدرم فوت کرد.دنیا برایم به پایان رسیده بود.مگر مرگ تا دیروز مال همسایه نبود?امروز چرا سکوتش خانه ما را فرا گرفته؟ تقریبا یک ماهی روزنامه نرفتم.خانه نشستم و فکر می کردم.#رضا_رستمی به خانه امان آمد تا مرا به روزنامه ببرد.در بین راه برایم از این گفت که باور مرگ از خود مرگ سخت تر است.و امروز من مرگت را باور ندارم…روحت همیشه در آرامش باشد روزنامه نگار آدم حسابی مطبوعات ایران.نفرین ابدی به همه آنانی که در چهار ماه اخیر دلت را خون کردند تا تو نباشی.راستی امروز که دیگر نیستی آنانی که میخواستند نباشی تا خود بمانند نان خود را بیشتر چرب کنند…مرگ همیشه برای همسایه نیست.
نیلوفر عاکفیان روزنامه نگار وشاعر: بعضی آدمها برای رسیدن به خواستههایشان-فارغ از به حق یا ناحق- با موانع سرراهشان میجنگند.
حسن همایون: رضا رسمتی، عزیز. قلم زمین گذاشت. اندوهگینم، از رفتنش. روزنامه نگاری کار بلد و آرام. ای دریغا. تسلیت به الهه خسروی و جامعه خبری.
حبیب ایل بیگی فیلمساز : انا لله وانا الیه راجعون. جهان میخانه و ما می پرستیم / ولیکن با خیال باده مستیم
ساتیار امامی عکاس : دوست و همکار قدیمی من در روزنامه جام جم و خبر آنلاین آسمانی شد. رضا رستمی عزیز روحت شاد
محمدرسول صادقی روزنامه نگار: سپیده دم از تحمل تاریکی زاده می شود ؛ آدمی از مدارا با مرگ…حمدرضا رستمی ، دوست و همکار جوان ، خوب ، شریف و نازنین مان ، چهره در نقاب خاک کشید. روح اش شاد ، یادش گرامی باد.
زهرا عرب روزنامه نگار: چه سنگین می رسد آوار اندوه…رضا رستمی خبرنگار آرام و دوست داشتنی از میان ما پرکشید .
کیوان کثیریان منتقد و روزنامه نگار: مرگ در یک قدمی است رضا رستمی رفت. روحش شاد
علی رستگار روزنامه نگار: وقتی رضا رستمی از جام جم رفت، براش نوشتم حتی همین دو هفته همکاری هم برام لذتبخش بود و چیزای خوبی ازت یاد گرفتم. برام نوشت: قربانت علی جان لطف داری. حالا تازه با هم آشنا شدیم. کلی کار داریم با هم. بعد دو تا چشمک استیکری (لابد با همون دو تا چشم سیاهش) بهم زد. وقتی فهمیدم مبتلا به اون بیماری لعنتی شده، تماس گرفتم اما گوشیش خاموش بود و احتمالا بستری شده بود برای عمل جراحی. تو تلگرام با اسم سه تا از فیلمای کارگردان محبوبش، میکل آنجلو آنتونیونی بازی کردم و نوشتم: برایم مثل روز روشن است که این «شب» را تاب می آوری و این «ماجرا» داری. خب، طبق مناسبات این دنیایی، این پیامم هیچ وقت «سین» نشد، اما مطمئنم رضا الان دیگه پیامو دیده، «شب» رو تاب آورده و چون ازین دنیای پراز ننگ و نیرنگ رفته، «ماجرا» رو به سرانجامی خوش رسونده، داره «فریاد» سرزندگی سرمی ده و بخاطر یه زندگی شرافتمندانه هم به رستگاری رسیده. تسلیت به همسر محترمش، الهه خسروی یگانه و دختر دلبندش رها. آرزوی صبر براشون دارم.
مجید فروغی روزنامه نگار: بی خوابی بر سرم هوار شد و روزگار بر سرم آوار. منتظر و امیدوار به برخاستن و لبخندت بودم
رضا جلالی عکاس: مهر لعنتی…..رضا هم رفت….از شنیدن خبر مریضی اش تا این نیمه شب مرگبار یک هفته هم نشد….کلامی نیست در بیان نبودنش…..کاش این خبر راکسی تکذیب کند….کاش خبر مرگ ها همیشه تکذیب و تصحیح می شد.
اسد امرایی مترجم: مهر نامهربان بود امسال. محمدرضا رستمی دوست جوان روزنامه نگار ما را از ما گرفت. باورش سخت است بسیار سخت. تسلیت به الهه خسروی
زینب مرتضایی فرد روزنامه نگار: همون لبخند همیشگی ش ایستاده بود مقابلم. هی دور و دورتر میشد. انگار یه رشته نخ فقط اتصالش با این دنیا بود. رشته نخی که من می خواستم بکشمش و نذارم دورتر بشه. اون با لبخند دورتر میشد و من انگار لال بودم نمی تونستم حرف بزنم و صداش کنم. وحشت زده بیدار شدم. یه هفته گذشت گفتن رضا عمل شده و من هر شب گریه کردم. انگار می دونستم داره هی ازمون دور و دورتر میشه. حالا هم رفت، مثل یه پرنده سبکبال که حس می کنه وقت کوچ رسیده، خیلی ناگهانی رفت. هیچ وقت یادم نمیره دو هفته ای که با هم کار کردیم رو. چند روز گذشته بود که گفت زینب چقدر خوب تیتر می زنی خندیدم و گفتم دبیر قبلی نظرش کاملا برعکس بود. گفت نه تیترهات فکر داره. و قشنگه. امشب فهمیدم دیگه از هیچ تیتری خوشم نمیاد. فهمیدم جای خالی #رضا_رستمی هیچ وقت برام پر نخواهد شد.
مجید صالحی بازیگر: درگذشت آقاى رضا رستمى عزیز خبرنگار شریف سینماى ایران را به مردم مهربان و جامعه سینمایى تسلیت مى گویم، و خداوند به خانواده محترم و همکاران مطبوعاتى و رسانه اى ایشان صبر عنایت فرمایند. روحشان شاد یادشان تا ابد گرامى.
بهاره رهنما: شریف و نجیب و صبور، با وقار و متفاوت ، درست اندیش و بی قضاوت، حتی یکی از این لغتها رو بهراحتی نمیشه در وصف کسی به راحتی به کار برد، اما همکار روزنامه نگار و نویسنده ما رضا رستمی همه اینها رو داشت. امروز صبح که عکسشون رو دیدم تا همین الان هنوز شوکه ام ،از روزهای خبر انلاین جز گوش سپردن با جان و دل و لبخند خوبش چیزی به خاطرم نمیاد، عجیب روزگاری شده و من نمیفهمم این نسبت عکس رو اینکه این روزها چطور در حالی که انقدر مرگ به ما نزدیکتر شده هر روز از زندگی و انسانیت دور میشویم.
رضا رستمی مرد بزرگی بود و پاک و انسان ، روحش شا د و قرین رحمت الهی باد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- نمایش «۱۱/۱۱»؛ اخلاقِ فردی در برابر فاجعهی جمعی
- «دورهمیِ بانوی اوّل»؛ رنجنامهی خاموشی و شکیبایی!
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- بهاره رهنما با «دورهمی بانوی اول» در کهریزک
- رونمایی از پوستر نمایش «دورهمی بانوی اول»
- «دورهمی زنهای دیکتاتورها» در تالار حافظ
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





