از سال ۶۱ هجری قمری تا حالا که قریب به ۱۳۸۰ سال می گذرد، حرارت واقعه عاشورا و قیام اباعبدالله علیه السلام، نه تنها کم نشده بلکه به یقین، بیشتر شده است؛ شاهد مثال این نکته، برپایی شکوهمند راهپیمایی اربعین حسینی است که به بزرگ ترین اجتماع بشری تبدیل شده است. در این سال ها بسته به موقعیت، حکومت ها و شرایط مختلف، اقامه عزا، حالات مختلفی به خود دیده است؛ گاه، پنهانی و مخفیانه و مظلومانه و گاه آشکارا و در علن و شکوهمند.
اما با قیام حسینی امام خمینی (ره) و نقش شاهرگ حیاتی محرم و صفر در زنده نگه داشتن اسلام و نهضت، باید مدام زمزمه کنیم که گریه هر شب ما برکت روح الله است.
کرونا شرایط خاصی در دنیا حاکم کرده است و کشور ما هم مستثنا نیست. رعایت دستورالعمل های بهداشتی و سیاست های سخت گیرانه و محدودساز، لازمه زیست در ایام کرونایی است. اجتماعات باید محدود و کنترل شده باشد؛ اما جالب آنجاست که گویا هر اجتماعی جز اجتماعات مذهبی برای برخی دغدغه نمی شود درحالی که شاگردان مکتب حسینی، حاضرند جان بدهند که خم به ابروی هم وطنانشان نیفتد اما آنان که پیش از محرم، در سینما و رستوران و مراکز تجاری مهربانانه کنار هم قرار می گرفتند و ازقضا خیلی هم به ماسک اعتقادی نداشتند، چه شده که نگران محرم شدند؟ تصاویر شب های قدر و مراعات مومنانه مردم شب زنده دار، نشان داد که از آحاد مختلف مردم، آنان که پایبندی بیشتری به مسائل دینی و مناسک مذهبی دارند، به مراتب بیشتر اهل رعایت دستورالعمل های بهداشتی اند.
ممکن است برخی متخصصان، از سر صداقت و دلسوزی با برگزاری هیئات و هر تجمعی موافق نباشند، اما عزاخانه حضرت اباعبدالله هر تجمعی نیست و به قول رهبر معظم انقلاب، کسی باید پیرامون برگزاری یا عدم برگزاری شعائر دین اظهارنظر و تصمیم گیری کند که به ضرورت و اهمیت آن واقف باشد. جامعه بدون حسین علیه السلام جامعه ای مریض و دین بدون مکتب عاشورا، ناقص، سطحی و کم بهره است.
نامحرمان محرم، همان ها که سال های قبل، نگران هزینه غذاهای نذری هیئت بودند، حالا نگران فاصله گذاری اجتماعی شده اند؛ شما نگران نباشید! هیئت امام حسین (ع)، سازمان و سامان دارد؛ بزرگ تر و پیر دارد؛ خادم و بانی دارد؛ هر قسمتش مسئول و نایب دارد؛ از همه مهم تر اینکه هیئت، صاحب دارد.
دل شوره مقدسی که هیئتی ها برای اقامه عزای اربابشان دارند، اجازه نمی دهد با سلامتی و جان مهمانان صاحب عزا، مسامحه کنند؛ سال های قبل اگر نگرانی و دلواپسی برای سر موعد آمدن سخنران و مداح، به اندازه بودن غذا، تنظیم صوت و تکریم عزاداران بود امسال، چندین برابر خادمان حسینی در تب وتاب خواهند بود که کسی تب نکند. به حول و قوه الهی و با رعایت تمام دستورالعمل های بهداشتی و احتیاط های ضروری و حتی بیشتر از آن، بار دیگر خواهیم گفت: جئنا لنسعد فاطمه «آمده ایم تا فاطمه (س) را یاری کنیم»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





