
تهمینه میلانی به تازگی مصاحبه ای با نشریه منزل (نشریه دکوراسیون داخلی )کرده ودر بخشهایی از آن حرفهای جالبی زده است .
به گزارش سینماسینما،بخشهایی از این مصاحبه به شرح زیر است :
آیا چون شما معمار هستید اغلب شخصیتهای زن فیلمهای شما همانند «آتشبس ۱»، «آتشبس ۲»، «یکی از ما دونفر»، « دوزن» و یکی از زنان «افسانه آه» معمار هستند؟
حتما بیتاثیر نیست. من با مشکلات زنان معمار بیشتر از مشاغل دیگر آشنا هستم. شاید برای همین بیشتر این خانمها یا معمار هستند یا دانشجوی معماری. البته در مورد زنان دیگر هم فیلم ساختهام. زنان خانهدار، معلم، نویسنده و البته زنان خاموش جامعه که کسی به آنها اهمیت نمیدهد و ایشان با مشکلاتشان، خاموش و بیصدا از پا درمیآیند. یادم هست سال ۶۵ اولین باری که برای نظارت ساخت یک خانه، سر ساختمان میرفتم، کارگران که عادت به مهندس ناظر مونث نداشتند بهعناوین مختلف آزارم میدادند! دوغاب و سیمان بر سرم میریختند و … اما امروزه زنان مهندس ما مشکلات کمتری از ما دارند.
آیا کار در سینما و رشته معماری برایتان هم ارزش است؟
اغلب مردم مرا بهعنوان فیلمساز میشناسند. اما من حقیقتا خوشحال هستم که معمارم. متاسفانه هنر در جامعه ما سیاسی شده و امکان کمی برای خلاقیت هنرمند باقی مانده است. فیلمنامههای من و بسیاری از همکاران اجتماعی سازم مدام رد میشود. من خوشبختم که در این شرایط میتوانم در رشته معماری به خلاقیت بپردازم و مثل همکاران سینمایی افسرده نباشم اما اغلب از همه جوانانی که میخواهند هنر بخوانند، میخواهم که در رشته دیگری تحصیل کنند و مثل من در هنر هم فعالیت کنند. “البته ناگفته نماند سینما شغل اصلی من است و من بهعنوان معمار گرچه طراح و نایب رئیس شرکت «مهندسین مشاور آرتابین» هستم اما در واقع کارمند همسرم هستم. (می خندد)
نقش معماری در سینمای ایران در گذر زمان را چگونه میبینید؟
متاسفانه روزبهروز بدتر میشود . بهدلیل گرانی صنعت فیلمسازی طراحی صحنه به دوست و آشنا سپرده میشود و بیشتر فیلمها در یک خانه با اجاره ارزان ساخته میشود. فیلمها خالی از شهرهای دیگر شدهاند و فقط شهر تهران به نمایش گذاشته میشود. دوربین روی دست به طرز حیرتآوری باب شده و گاه حتی یک تصویر با قاب مناسب در فیلمها دیده نمیشود.کلام آخر: آینده معماری و سینمای ایران را چگونه پیشبینی میکنید؟
بستگی به مدیریت کلان کشور دارد؛ حرکتهایی در زیباسازی نمای ساختمانهای بلندمرتبه در شهرداریها احساس میشود اما کافی نیست. اگر وضع به همین منوال پیش برود، آینده معماری و سینما فاجعه خواهد بود. فیلمهای ارزانقیمت با دوربین روی دست بیشتر خواهد شد و شمال شهرها پر از خانههایی با نمای رومی مندرآوردی! و البته بخشهای فقیرنشین شهرها با بلوکهای ارزانقیمت و بدون نما رو به ازدیاد خواهند گذاشت.
برچسبها: تهمینه میلانی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- پرتاب شدن به جهان تلخ زنان زجر کشیده تهمینه میلانی
- بازخوانی مطلب طنز شهرام شکیبا درباره تهمینه میلانی به بهانه تولد او: به امید نابودی نسل مردها!
- «آتش بس ۳» و دو فیلمنامه دیگر پروانه ساخت گرفتند
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- به یادماندنی و معترضترین دانشجویان سینمای ایران/ از نیمه پنهان تا اعتراض و قصه ها
- جریان شناسی نمایشگاه نقاشی دو کارگردان مطرح سینمای ایران
- واکنش تهمینه میلانی به بیلبوردهای شهرداری در حمایت از دروازه بان تیم فوتبال بانوان
- عکسی قدیمی از سه فیلمساز زن ایرانی
- میلانی :امیدوارم با واکسینه شدن اهالی سینما، ساخت سریال میانبر را بطور جدی آغاز کنیم
- برشهای کوتاه/ تصاویری از هجدهمین جشنواره فیلم فجر
- اعتراض تهمینه میلانی به توقیف فیلم قاتل و وحشی
- بازخوانی مطلب طنز شهرام شکیبا درباره تهمینه میلانی:به امید نابودی نسل مردها!
- استوری تهمینه میلانی در واکنش به وضعیت وخیم خانه هنرمندان در دوران کرونا
- محمد نیکبین خبر داد/ تولید «پازل» پس از کرونا/ ساخت یک سریال برای شبکه نمایش خانگی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن





