محمد درمنش گفت: «روزگار مجنون» لایههایی از ناگفتههای جنگ در کردستان روایت میشود.
محمد درمنش تهیهکننده فیلم سینمایی «روزگار مجنون» در گفت و گو با فارس درباره چرایی حضور در مقام تهیه کننده با موضوع دفاع مقدس گفت: به این نتیجه مهم رسیدم که برای ساخت یک اثر سینمایی بهتر است تهیه کننده و کارگردان دو نفر مجزا باشند و هریک مسئولیت خود را برعهده داشته باشد تا آنگونه که شایسته است کار پیش برود. ممکن است فیلم به لحاظ سرعت تولید آنگونه که توقع می رود جلو نرود زیرا دو نظر با دو دیدگاه مختلف قرار است کار کنند اما همین که در یک اثر هنری دو دیدگاه باشند و هریک مسئولیت خود را به انجام برسانند در کیفیت کار موثر خواهد بود.
وی درباره انتخاب فیلم با موضوع دفاع مقدس برای تهیه گفت: متنی که خانم نصرتی به من دادند متن خوبی بود که احساس کردم نیاز است این نوع قصهها در شرایط امروز بازگو شود. با خواندن متن علاقمند شدم به ایشان در ساخت اثر کمک کنم .
نگاه زنانه در حوزه دفاع مقدس
درمنش درباره ساخت فیلم با موضوع دفاع مقدس توسط یک زن گفت: به نظرم این قصه باید توسط یک زن ساخته شود زیرا نیاز به واردشدن نگاه زنانه به آن دیده می شود. یک نگاه زنانه کار را کامل تر می کند و از عهده لحظه های درام که باید بر روی مخاطب تاثیر بگذارد بهتر برخواهد آمد.
وی درباره منطقه ای که قصه در آن می گذرد گفت: کار در کردستان می گذرد و در حال و هوای فضای سالهای جنگ در کردستان است. در شرایطی که کردستان به دلیل حضور گروهک ها و شکل گیری دفاع مقدس فضای بحرانی را سپری می کرده است . فضای قصه دارای فضایی دارماتیزه و رمانیتک است که به فضای سخت جنگی حال و هوای لطیف میبخشد. در این فیلم تلاش می شود لایه هایی از ناگفته های جنگی که در کردستان میگذشت بیان میشود و مخاطب قصه دراماتیزه و رومانتیک را شاهد خواهد بود.
جنگ وفضای عاشقانه متناقض نیست
وی درباره فضای عاشقانه در شرایط جنگ توضیح داد: این شرایط اصلا متناقض یک دیگر نیست بلکه فضایی است که ما در آن سالها تجربه می کردیم، در مستند شهید همت هم ما شاهد این لحظات عاشقانه در فضای جنگ بودیم.
سازنده فیلم سینمایی «دوشیزه» درباره زمان تولید فیلم گفت: هم اینک قصه توسط خانم نصرتی و آقای عباس نادری در حال بازنویسی است به محض آماده شدن دورخوانی قصه را انجام می دهیم که اگرنقاط ضعفی داشت این ضعف به قوت تبدیل و در نهایت به نسخه اجرایی فیلمنامه دست یابیم و کار را آغاز کنیم .
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





