
معلوم نیست چرا درست در آستانه فصل مهم بازگشایی مدارس ساعت بازیهای حساس پرسپولیس و استقلال با میلیونها بیننده باید به خاطر والیبال عوض شود.
به گزارش سینما سینما، بعد از پخش والیبال ایران و بلغارستان مجری برنامه که معمولاً مجری مسابقات والیبال است، گفت: «از آقای تاج و فتاحی خواهش میکنم که ساعت بازیهای این هفته پرسپولیس و استقلال را تغییر دهند تا مردم هم والیبال تماشا کنند و هم فوتبال!» این مجری البته گفت: باید با شورای تأمین هم هماهنگ شود، ولی نگفت که چرا مثلاً والیبال را از شبکه ورزش پخش نمیکنند که مردم راحت فوتبال ببینند؟
وقتی ساعت بازیها را تلویزیون تعیین میکند
آنچه مسلم است فوتبال در کشور ما بیشتر از والیبال تماشاگر دارد. چه خوشمان بیاید و چه ناراحت شویم، فوتبال از هر ورزش دیگری برای مردم جذابتر است و این مورد نیاز به تحقیق و بررسی و نظرسنجی و… هم ندارد، اما معلوم نیست چرا درست در آستانه فصل مهم بازگشایی مدارس ساعت بازیهای حساس پرسپولیس و استقلال با میلیونها بیننده باید به خاطر والیبال عوض شود البته بازیهای ملی والیبال هم مهم و قابل احترام است، ولی این وسط تکلیف نظم و انضباط و استقلال فدراسیون و سازمان لیگ چه میشود؟ تا کی باید تلویزیون ساعت بازیهای لیگ را به جای آنها تعیین کند؟ مگر تلویزیون حق پخش فوتبال را میدهد؟ اصلاً به فرض که میدهد، آیا این دلیلی برای دخالت در کار فدراسیون و سازمان لیگ است؟
فصل بازگشایی مدارس را هم ندیدند
برای بازیهای پرسپولیس و استقلال چه در تهران و چه در شهرستانها قاعدتاً نظر شورای تأمین هم مهم است، اما انگار برای سازمان لیگیها نظر تلویزیون فراتر از این حرفهاست! اکثر کسانی که به ورزشگاه میروند از قشر جوان هستند و امروز صبح باید به مدرسه و دانشگاه میرفتند، اما سازمان لیگ بدون کوچکترین توجهی به این مسئله ساعت بازیها را از ۱۸:۴۵ به ۱۹:۳۰ تغییر داد. آن هم در حالی که از ۳۰ شهریور ساعت رسمی کشور یک ساعت به عقب کشیده شده بود! در واقع ساعت ۱۹:۳۰ امشب همان ۲۰:۳۰ سابق است و لازم به یادآوری نیست که یک دانشآموز برای اینکه بازی تیم محبوبش را در ورزشگاه ببیند، باید متحمل چه فشارهایی شود.
ساعت بازیها «تلفنی» عوض میشود
لطمهای که رسانهها و به خصوص روزنامهها از دیر برگزار شدن بازیها میبینند به کنار، آیا سازمان لیگ نباید رفاه حال هزاران جوان را در نظر بگیرد؟ اکثر بازیها – از جمله شهرآورد- که جمعهها برگزار نمیشود. لااقل میتوان این روزها که هوا بهتر و روزها کوتاهتر شده، ساعات مناسبتری را برای بازیهای تیمهای پرطرفدار در نظر گرفت، اما فدراسیون همین کار ساده – حداقل کاری که میشد کرد- را هم انجام نداد تا همهجوره تحت سیطره شبکه سه سیما باشد و مشخص شود که ساعت بازیهای لیگ رسماً با تلویزیون هماهنگ میشود و یا با یک تلفن تغییر میکند.
شبکه ورزش چرا تأسیس شده؟
به نظر میرسد در مورد این ماجرا انتقاد رسانهها هم به جایی نمیرسد. تأکید میکنیم که والیبال هم مهم است و بینندههای خودش را دارد. حتی خیلیها هم فوتبال میبینند و هم والیبال، اما میشد با یک برنامهریزی درست کاری کرد که همه راضی شوند. به هر حال شبکه ورزش برای همین روزها درست شده و قرار نیست پوشش کلیه مسابقات مهم ملی و باشگاهی را فقط شبکه ۳ بر عهده بگیرد. مسئولان محترم میتوانستند بررسی کنند که مثلاً بازی والیبال بیشتر تماشاگر و مخاطب دارد یا بازیهای پرسپولیس و استقلال؟! هرکدام که پرمخاطبتر بود را از شبکه ۳ و در همان ساعت قبلی پخش میکردند و آن دیگری را از شبکه ورزش. اینطوری دانشآموزان و دانشجویان و رسانهها هم دلخور نمیشدند.
وقتی ساعت بازیها را تلویزیون تعیین میکند
آنچه مسلم است فوتبال در کشور ما بیشتر از والیبال تماشاگر دارد. چه خوشمان بیاید و چه ناراحت شویم، فوتبال از هر ورزش دیگری برای مردم جذابتر است و این مورد نیاز به تحقیق و بررسی و نظرسنجی و… هم ندارد، اما معلوم نیست چرا درست در آستانه فصل مهم بازگشایی مدارس ساعت بازیهای حساس پرسپولیس و استقلال با میلیونها بیننده باید به خاطر والیبال عوض شود البته بازیهای ملی والیبال هم مهم و قابل احترام است، ولی این وسط تکلیف نظم و انضباط و استقلال فدراسیون و سازمان لیگ چه میشود؟ تا کی باید تلویزیون ساعت بازیهای لیگ را به جای آنها تعیین کند؟ مگر تلویزیون حق پخش فوتبال را میدهد؟ اصلاً به فرض که میدهد، آیا این دلیلی برای دخالت در کار فدراسیون و سازمان لیگ است؟
فصل بازگشایی مدارس را هم ندیدند
برای بازیهای پرسپولیس و استقلال چه در تهران و چه در شهرستانها قاعدتاً نظر شورای تأمین هم مهم است، اما انگار برای سازمان لیگیها نظر تلویزیون فراتر از این حرفهاست! اکثر کسانی که به ورزشگاه میروند از قشر جوان هستند و امروز صبح باید به مدرسه و دانشگاه میرفتند، اما سازمان لیگ بدون کوچکترین توجهی به این مسئله ساعت بازیها را از ۱۸:۴۵ به ۱۹:۳۰ تغییر داد. آن هم در حالی که از ۳۰ شهریور ساعت رسمی کشور یک ساعت به عقب کشیده شده بود! در واقع ساعت ۱۹:۳۰ امشب همان ۲۰:۳۰ سابق است و لازم به یادآوری نیست که یک دانشآموز برای اینکه بازی تیم محبوبش را در ورزشگاه ببیند، باید متحمل چه فشارهایی شود.
ساعت بازیها «تلفنی» عوض میشود
لطمهای که رسانهها و به خصوص روزنامهها از دیر برگزار شدن بازیها میبینند به کنار، آیا سازمان لیگ نباید رفاه حال هزاران جوان را در نظر بگیرد؟ اکثر بازیها – از جمله شهرآورد- که جمعهها برگزار نمیشود. لااقل میتوان این روزها که هوا بهتر و روزها کوتاهتر شده، ساعات مناسبتری را برای بازیهای تیمهای پرطرفدار در نظر گرفت، اما فدراسیون همین کار ساده – حداقل کاری که میشد کرد- را هم انجام نداد تا همهجوره تحت سیطره شبکه سه سیما باشد و مشخص شود که ساعت بازیهای لیگ رسماً با تلویزیون هماهنگ میشود و یا با یک تلفن تغییر میکند.
شبکه ورزش چرا تأسیس شده؟
به نظر میرسد در مورد این ماجرا انتقاد رسانهها هم به جایی نمیرسد. تأکید میکنیم که والیبال هم مهم است و بینندههای خودش را دارد. حتی خیلیها هم فوتبال میبینند و هم والیبال، اما میشد با یک برنامهریزی درست کاری کرد که همه راضی شوند. به هر حال شبکه ورزش برای همین روزها درست شده و قرار نیست پوشش کلیه مسابقات مهم ملی و باشگاهی را فقط شبکه ۳ بر عهده بگیرد. مسئولان محترم میتوانستند بررسی کنند که مثلاً بازی والیبال بیشتر تماشاگر و مخاطب دارد یا بازیهای پرسپولیس و استقلال؟! هرکدام که پرمخاطبتر بود را از شبکه ۳ و در همان ساعت قبلی پخش میکردند و آن دیگری را از شبکه ورزش. اینطوری دانشآموزان و دانشجویان و رسانهها هم دلخور نمیشدند.
خبر ورزشی
برچسبها: پخش فوتبال
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





