فرزانه متین : مینی سریال میر از ایست تاون محصول شبکه HBO،سریالی در ژانر درام جنایی است که با توجه به نامش،تاکید سازندگان بیشتر از آن که بر روی جنایت و کشفش باشد،بر روی کاراکتر میر شیهان با بازی جذاب و زیرپوستی کیت وینسلت است.شخصیتی که در ابتدا او را با کاراکتر کارگاه می شناسیم و به ترتیب به عنوان مادر بزرگ،مادری در فقدان مرگ پسرش،زنی شکست خورده،بیوه،سرکش،کنترل گر البته قهرمان شهر ایست تاون.
داستان در رابطه با پرونده یک دختر گمشده و دختری که تازه به قتل رسیده است و میر ،کارگاه این پرونده است.
تعداد کاراکترها در این مینی سریال هفت اپیزودی بسیار است و شاید به پیشروی داستان کمک نمی کند اما هر کدام نماینده بیان کننده ی دردی از جامعه است که کارگردان به خوبی توانسته رویای امریکایی را به چالش بکشاند.
در دل این پرونده معما گونه،میر علاوه بر سر و کله زدن با مظنونین با مسائلی چون حضانت نوه اش،مشکلات زناشویی سابق و از همه مهمتر،برون ریزی خشم اش از خودکشی فرزندش روبه روست و به همین دلیل از پی چهره ای سرد حتی در پس خنده هایش،ردی از غم دیده می شود.او در عین حل مشکلات زندگی اش حتی با وجود تعلیق از کارش،نمی تواند از پرونده قتل چشمپوشی کند.
در کل میرِ ایست تاون جزو یکی از کاراگاه های معروف این دودهه اخیر هالیوود است.
با تماشای اپیزود اول،مخاطب متوجه می شود با یک سریال قاطع و محکم روبه روست از این رو به تک تک جزییاتش توجه می کند.با دیدن هر قسمت به جای آن که رازها ،کدگشایی شود بیشتر از قبل در هم تنیده می شود و هیچ کس جزو میر که از اهالی خود آن منطقه است و به نوعی همدم همدل مردمش است،نمی تواند به بازگشایی رازها کمک کند.حتی در جایی که مذهب ورود می کند ،میر با طنازی و ظرافت برخورد می کند و حتی در پایان به کشیش می گوید <شاید به جای دیگری که منتقل شوی بهتر از ما باهات برخورد کنند.>
در دو قسمت پایانی مخاطب متوجه می شود پرونده قتل دختر جوان با ربودن دختر جوانی دیگر از هم جداست و کار کارگاه را سخت تر می کند و بیننده را مشتاق تر.
در نیم ساعت پایانی سریال،شیهان خوشحال از حل پرونده است اما به دلیل روحیه مبارزه جویانه و کنجکاوگرش متوجه می شود داستان اینگونه نبوده،دوباره پازل ها بهم می ریزد و در نهایت میر پازل نهایی(قاتل اصلی)را پیدا می کند.
این سریال با همه ی کشش هایش که البته در برخی سکانس ها با مسایل بی ربط به اصل داستان روبه رو هستیم یک سر و گردن از سریال های مشابه در این چند سال اخیر از جمله undoing,the big little liesو… یک سر و گردن بالاتر است و باید آن را مدیون فیلمنامه ایی قوی و بازی درخشان کیت وینسلت دانست
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





